Buitenlandse bruiloften zijn ronduit schofterig, vindt journalist Ted Struwer: 'De decadentie!'

Ja, je wil aanwezig zijn bij de mooiste dag van hun leven. Maar een bruiloft bijwonen is een stuk minder leuk als-ie in het buitenland is, vliegtickets niet zijn inbegrepen, het vrijgezellenfeest een rib uit je lijf kost en je in een outfit met ingewikkelde dresscode wordt verwacht. 

Ze landen deze weken verliefd op Schiphol, de kersverse verloofden. Gevraagd op een Kaapstadse klif, in een Toscaanse wijngaard, op een rooftopbar in Lissabon. Stralende gezichten en blinkende stenen aan zongebruinde ringvingers zijn Instagram al rondgegaan, of misschien wordt het blijde nieuws nog even stilgehouden. Ondertussen weten in Nederland tachtig vrienden en familieleden van niets, maar zij mogen hun borst natmaken: binnenkort worden hun spaarrekeningen geplunderd. Jaarlijks wordt in Nederland ruim 68.000 keer getrouwd. Vroeger trouwde je in het zaaltje van de tennis­vereniging, door ouders afgehuurd en bekostigd. Wie nu trouwt is gemiddeld achter in de dertig: oud genoeg om zelf te betalen, en om precies te weten hoe het huwelijksfeest eruit moet zien. Wie wil uitpakken, gaat voor een driedaagse destination wedding in Frankrijk, Italië of op Bali.

Het CBS telde in 2024 ongeveer 8400 Nederlandse koppels die in het buitenland trouwden. Tegelijkertijd zit bijna niemand op een internationale uitnodiging te wachten: zo’n zeventig procent van de Nederlanders vindt buitenlandse bruiloften te veel gedoe, blijkt uit onderzoek van Trustoo. Gedoe: hotel en reis moeten meestal zelf worden betaald. Kinderen zijn zelden welkom, hoe ouders meerdaagse opvang regelen mogen ze zelf uitzoeken. Je moet vakantiedagen opnemen, voor een datum en bestemming die je niet zelf uitkiest – probeer als docent, vastgeketend aan schoolvakanties, maar eens vrij te krijgen in een willekeurige week in september. Ikzelf héb als zelfstandige niet eens vakantiedagen. Eens in de drie jaar ga ik naar het buitenland en daar moet ik hard voor sparen: mag ik voor die zeldzaamheid verdorie zelf bedenken wanneer en waarheen?

Je voelt al: ik vind buitenlandse bruiloften ronduit schofterig. De decadentie! Als ik ooit uitgenodigd word voor een buitenlandse trouwerij, verbreek ik onmiddellijk de vriendschap. Oké, er zijn uitzonderingen. Een bicultureel koppel met Nederlandse en Kroatische familie zit met een dilemma. Wordt Kroatië de trouwlocatie? Begrijpelijk, leuk voor de Kroaten, pech voor mij, want ik wil niet. Dan ga je niet, zou je denken, maar zo simpel is het niet. Bruiloften zijn grote levensgebeurtenissen, de meeste mensen voelen zich verplicht te komen. Je wíl ook komen, je wil je dierbaren gelukkig zien glimmen.

Bridezilla
Bruidsparen vertellen zichzelf dat ze hun gasten een gunst verlenen met dat Toscaanse huwelijk, waar iedereen in de watten wordt gelegd in een zonnige droomomgeving. Maar vakantiedagen opofferen voor andermans droom ís niet voor iedereen leuk. Of haalbaar. Een goede vriendin van mijn kennis L. trouwde onlangs in Athene. Het bruidspaar zwijmelde weg bij Griekse kusten als huwelijksdecor en had verder geen Griekse familie of wortels. Genodigden mochten voor reis en verblijf de eigen portemonnee trekken. L. had financiële zorgen, kon zich de trip niet veroorloven en sloeg, na lang twijfelen, de uitnodiging af. De vriendin, we noemen haar achter de schermen bridezilla, begon te schelden aan de telefoon: was hun vriendschap dan niets waard? L. voelde zich enorm schuldig, schraapte overal leningen bijeen en boekte alsnog. 

Gelukkig verandert niet iedereen in bridezilla. Ik spreek Yenneke, die vorig jaar met haar man in Sri Lanka trouwde, waar ze elkaar ontmoetten en waarheen ze binnenkort emigreren. Vijftig bruiloftsgasten vlogen in. Het bruidspaar betaalde een week lang accommodatie en organiseerde surf- en yogalessen, vliegtickets moesten wel zelf worden bekostigd. Yenneke: ‘Juist omdat wij bewust voor deze setting kozen, vonden we ook dat we begrip moesten hebben voor de consequenties daarvan.’ Wie de uitnodiging afsloeg werd geen schuldgevoel aangepraat – er werd later alsnog met ze geproost, in Nederland.

Vliegtickets niet inbegrepen 
Weddingplanner Myrthe Nijboer, oprichter van MRH Events & Wedding, ziet weleens twijfel bij stellen die gasten niet op kosten willen jagen maar graag in het buitenland willen trouwen. Nijboer: ‘Soms zorgt het juist ook voor een goed filter in je gastenlijst. Je nodigt dan alleen de mensen uit die je graag zo’n weekend geeft, wat meteen zorgt voor een bijzondere bubbel.’ Over het algemeen zijn ‘haar’ bruidsparen heel invoelend, geregeld wordt de accommodatie betaald voor gasten die krap bij kas zitten. Attent. Maar heb je zicht op de financiën van al je vrienden? Inkomensverschillen zijn niet altijd aan de buitenkant zichtbaar. Mensen met maandsalarissen van tweeduizend of duizend euro bestaan, ze zien er niet allemaal uit als trailer trash, ze lijken vaak verdomd veel op jou.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over de kosten voor een vrijgezellenfeest – niet zelden meerdaags en in het buitenland – en outfit met soms nogal specifieke dresscode. Het hele verhaal lees je nu in &C's nieuwste editie 'Wie ken je nou écht?'