Nepobaby's: hoe eerlijk is zo'n familiekruiwagen?

Nepobaby’s, in Hollywood wemelt het ervan, maar ook in Nederland duiken er veel kinderen van bekende ouders op in de mediawereld. Hoe eerlijk is zo’n familiekruiwagen?

'Het medialandschap in Amerika wordt vertegenwoordigd door de dochters en zonen van.’ Dat is de conclusie die New York Magazine trok na het maken van een zogeheten genealogisch diagram van de Amerikaanse entertainmentindustrie. Het blijkt verdacht vaak te gebeuren dat kinderen in de voetstappen treden van hun bekende ouders. Zo ontpopten de dochters van model Yolanda Hadid zich ook tot supermodellen en slepen de Beckham-telgen in navolging van hun ouders de ene lekkere deal na de andere in de wacht.

Daar zit een nepotistisch luchtje aan. En dat is niet iets van alleen daar, ook in ons eigen kikkerlandje gebeurt het opvallend vaak dat mooie functies en kansen uitgedeeld worden aan de dochters en zonen van. Denk maar eens aan HLF8-presentator Sam Hagens (zoon van Pieter Jan Hagens, presentator van onder andere Eenvandaag), Romy Monteiro (dochter van musicalactrice Antje Monteiro) en Barbara Barend (dochter van journalist en presentator Frits Barend).

Vriendjespolitiek en familiebegunstiging, zo noemt Van Dale nepotisme. Mediacriticus Madeleijn van den Nieuwenhuizen, vooral bekend van haar Instagram-account @zeikschrift, sneed het toch wat ongemakkelijke gespreksonderwerp aan in een column voor NRC. En daarmee bracht ze de bal aan het rollen. Een gesprek dat eigenlijk al lang en breed gevoerd had moeten worden, kwam hierdoor eindelijk op gang. Naarmate Van den Nieuwenhuizen zich langer in de Nederlandse mediawereld begaf, ontdekte ze hoe belangrijk een goed netwerk is om vooruit te komen. 'Dankzij mijn werk in de media kreeg ik een kijkje achter de schermen en zag ik met eigen ogen hoe het systeem werkt,' vertelt ze. 'Hoe meer ik erover nadacht, hoe meer ik het begon te beschouwen als een ondermijning van kansengelijkheid.'

En hoewel kansengelijkheid al lange tijd hoog op de agenda staat in onze maatschappij, lijkt nepotisme zich nog in de taboesfeer te bevinden. Wel voeren we al constructieve gesprekken rond racisme en discriminatie, maar het lijkt alsof niemand zijn vingers wil branden aan familiekruiwagens en oneerlijke netwerkingangen. 'Het feit dat er heel weinig over geschreven wordt, is een teken dat het zich in een taboesfeer bevindt,' verklaart Van den Nieuwenhuizen. 'Voor journalisten speelt natuurlijk mee dat dit thema gaat over hun familie en vrienden. Het kan moeilijk zijn om kritisch te schrijven over iets wat jouw directe omgeving aangaat.'

Streepje voor
Bij nepotisme denken we al snel aan vaders en moeders die hun kind met één belletje naar de juiste persoon aan een dikbetaalde functie helpen, maar nepotisme is vaak subtieler dan dat. 'Daarom spreek ik liever over een spectrum van voorsprongen,' gaat Van den Nieuwenhuizen verder. 'Alleen al het feit dat iemand je de weg kan wijzen binnen de mediasector, dat een familielid weet wie je moet spreken of je een telefoonnummer kan doorspelen, is heel waardevol. Maar dat niet alleen, je wordt ook eerder beschouwd als onderdeel van de incrowd als jij weet welk taaltje je moet spreken en welke ongeschreven code er geldt.'

Ons kent ons
Liesbeth Rasker, schrijver en podcastmaker, is zelf zo'n 'nepobaby'. Haar moeder, Liesbeth Hendrikse, was de eerste hoofdredacteur van de Nederlandse Elle. 'Nepotisme is inderdaad veel subtieler dan velen denken,' zegt Rasker. 'Het gaat er niet alleen om dat je het kind bent van, je krijgt vanuit huis ook een soort mini-opleiding mee, je komt nou eenmaal vaak in contact met het vakgebied van je ouders.'

Maar wat volgens Rasker het grootste voordeel is?