Mama
Baby aan boord #14: Bemoeienis
Mama
Baby aan boord #20: De kraamweek
Mama
Baby aan boord #8: Hallo, nieuwe tieten
Mama
Baby aan boord #27: De eerste keer sporten na de bevalling
Mama
Baby aan boord #24: De eerste keer naar het consultatiebureau
Mama
Baby aan boord #28: Het flapje down under
Mama
Baby aan boord #18: De laatste loodjes
Mama
Baby aan boord #17: Nesteldrang
Mama
Baby aan boord #16: Werk loslaten
Mama
Baby aan boord #25: Kleding-na-de-bevalling-stress
Mama
Baby aan boord #6: Stemmingswisselingen
Mama
Baby aan boord #26: Bestelleritus
Mama
Baby aan boord #23: Sprongetjes
Mama
Baby aan boord #19: De bevalling
Mama
Baby aan boord #48: Babytaal
Mama
Baby aan boord #21: De eerste keer alleen met de baby
Mama
Baby aan boord #15: Borstvoeding
Mama
Baby aan boord #2: Nieuwe eetgewoontes
Mama
Baby aan boord #22: Uit wandelen
Mama
Baby aan boord #45: De strijd met factor 50
Mama
Baby aan boord #13: De babyuitzet
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Baby aan boord #47: Genderkwesties
Mama

Baby aan boord #47: Genderkwesties

Bekijk meer
(47/53)
Dreumesdingen #4: Een kinderverjaardag volgens Pinterest
53/53
Dreumesdingen #3: Diarree in de Ikea
52/53
Dreumesdingen #2: Poep stinkt niet
51/53
Dreumesdingen #1: De moederfiets
50/53
Baby aan boord #49: Kiki wordt 1 jaar
49/53
Baby aan boord #48: Babytaal
48/53
Baby aan boord #47: Genderkwesties
47/53
Baby aan boord #46: De Franse kinderopvang
46/53
Baby aan boord #45: De strijd met factor 50
45/53
Baby aan boord #44: Kiki valt van de commode
44/53
Baby aan boord #43: Het leed dat tandjes heet
43/53
Baby aan boord #42: Vagina 2.0
42/53
Baby aan boord #41: Momcation
41/53
Baby aan boord #40: Mijn kind is beter
40/53
Baby aan boord #39: Ov-met-de-baby-vrees
39/53
Baby aan boord #38: Snot
38/53
Baby aan boord #37: Moedermaffia
37/53
Baby aan boord #36: Stop de tijd
36/53
Baby aan boord #35: De oppas
35/53
Baby aan boord #34: Voorkeur voor papa
34/53
Baby aan boord #33: Back to work
33/53
Baby aan boord #32: Op vakantie met de baby
32/53
Baby aan boord #31: Vliegen met je baby
31/53
Baby aan boord #30: Kiki moet naar de dokter
30/53
Baby aan boord #29: Het kinderdagverblijf
29/53
Baby aan boord #28: Het flapje down under
28/53
Baby aan boord #27: De eerste keer sporten na de bevalling
27/53
Baby aan boord #26: Bestelleritus
26/53
Baby aan boord #25: Kleding-na-de-bevalling-stress
25/53
Baby aan boord #24: De eerste keer naar het consultatiebureau
24/53
Baby aan boord #23: Sprongetjes
23/53
Baby aan boord #22: Uit wandelen
22/53
Baby aan boord #21: De eerste keer alleen met de baby
21/53
Baby aan boord #20: De kraamweek
20/53
Baby aan boord #19: De bevalling
19/53
Baby aan boord #18: De laatste loodjes
18/53
Baby aan boord #17: Nesteldrang
17/53
Baby aan boord #16: Werk loslaten
16/53
Baby aan boord #15: Borstvoeding
15/53
Baby aan boord #14: Bemoeienis
14/53
Baby aan boord #13: De babyuitzet
13/53
Baby aan boord #12: Papa in spé
12/53
Baby aan boord #11: Bootcamp voor zwangeren
11/53
Baby aan boord #10: Zwangerschapskilo's
10/53
Baby aan boord #9: Vriendinnen met een kinderwens
9/53
Baby aan boord #8: Hallo, nieuwe tieten
8/53
Baby aan boord #7: De zwangerschapsbroek
7/53
Baby aan boord #6: Stemmingswisselingen
6/53
Baby aan boord #5: Het zwangerschapsforum
5/53
Baby aan boord #4: De gender reveal
4/53
Baby aan boord #3: De eerste echo
3/53
Baby aan boord #2: Nieuwe eetgewoontes
2/53
Baby aan boord #1: De zwangerschapstest
1/53

Marloes is nu 11 maanden moeder van Kiki. Mama zijn blijkt fantastisch, doodeng, zwaar, hilarisch en vol met plottwists. Voor &C schrijft ze over haar leven als moeder. Vandaag over genderneutraliteit en het feit dat Kiki altijd voor jongen wordt aangezien.

01-10-2019 21:00
Fotografie Frank Brandwijk, concept en styling Isaa Geeratz

‘Dag, leuk kereltje!’

Lees ook: Baby aan boord #46: De Franse kinderopvang

Kiki en ik staan in de rij bij de supermarkt. Ze heeft met haar charme weer eens iemand de kinderwagen in gelokt. En die persoon denkt een jongetje voor zich te hebben. Gebeurt negen van de tien keer. Het doet me weinig. Meestal zeg ik er niets van, tenzij ze vragen hoe hij heet. Dan kom ik er met ‘Kiki’ niet echt onderuit. Soms corrigeer ik ook wel, maar alleen voor leedvermaakdoeleinden, want de ‘sorry, sorry’ en het gekronkel wat erop volgt, is stiekem best vermakelijk: 

‘Haar haar is ook nog zo kort.’
'Ze heeft een blauwe speen in haar mond. Zo kan ik het ook niet goed zien.’
‘Ze heeft ook niet zo’n vrouwelijk hoofd.’ 

Oké. Verder nog iets?

Ik ben niet van plan om Kiki nu badend in roze en strikken te kleden. Kiki is een echte doerak. Ze klimt overal op en onder en kruipt zich een ongeluk. Daar kan je echt geen jurk bij gebruiken. En de wasmachine vindt ook dat roze eigenlijk te licht is en zwart daar het beste bij past. Haar uniform bestaat dus uit een zwarte top met een panterlegging. Lekker comfy tijdens het onderzoeken. En wat betreft die blauwe speen: ik ben gek op blauw. Meer gedachte zit daar niet achter. Ik wist niet dat dat off limits was. Ik heb ook een roze. En een gele. En een zwarte. 

Voordat ik een kind kreeg, was ik eigenlijk nooit zo bezig met gender en stereotypen. Ik was een typisch gevalletje ‘ik heb een man die kookt, dus wat is nou precies het probleem’. Inmiddels begrijp ik het en dat komt door Kiki. Ineens zie ik in ons ‘o zo moderne gezin’ diepgewortelde stereotypen, die we zeker niet zo bedoelen, maar wel in stand houden. Een voorbeeldje (en deze typ ik met een klein beetje schaamte): als papa thuis is, is het feest. Er is zelfs een woord voor: papadag. En als mama thuis is, nou ja, dan is het maandag. Het mooie van je dingen realiseren, is dat je er dan wat aan kan doen. Hallo mamadag. Het is maar een klein dingetje om zo'n woord te vervangen, maar, in mijn ogen, wel heel belangrijk voor mijn dochter. 

Lees ook: Baby aan boord #45: De strijd met factor 50

Ik las laatst over een stel dat hun kind compleet genderneutraal opvoedt. Ze vertellen het kind niet van welk geslacht het is en houden dit zelfs voor de directe familie verborgen. Alles zodat het kind helemaal zichzelf kan zijn en niet wordt beïnvloed door hokjes die door de maatschappij worden opgelegd. Het kind mag dan over een paar jaar zelf beslissen of er een geslacht bij haar identiteit past. Dat is wel echt next level, maar een beetje genderneutraler mag wel. Weg met ‘typisch jongensgedrag’ en ‘typisch meisjesgedrag’. Niet omdat dat zo lekker hip is en zo goed past bij mijn açaibowl in de ochtend (spreekwoordelijk dan, want daar heb ik echt geen tijd voor 's ochtends), maar omdat ik graag wil dat Kiki kan zijn wie ze wil zijn en niet wie ze denkt dat ze moet zijn. Dat wil toch iedereen voor zijn kind? 

Lees hier meer van Marloes Berghege.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.