Monica Geuze vertelt openhartig in nieuwste &C: 'Het afgelopen jaar ben ik in flink intense therapie gegaan'

Met een miljoenenbedrijf, al vijf jaar lang de best beluisterde podcast op Spotify en 1,5 miljoen volgers op Instagram, lijken de dromen van Monica Geuze al aardig uitgekomen. Maar de buitenkant vertelt nooit het hele verhaal, vertelt ze in de nieuwste &C. 'Het afgelopen jaar ben ik in flink intense therapie gegaan.'

Op de minuut nauwkeurig stapt Monica Geuze de lounge binnen van het Conservatorium Hotel, om de hoek van haar huis in Amsterdam-Zuid, dat ze in haar eentje voor 3,5 miljoen euro kocht. Geen gekke prestatie, zeker niet als je bedenkt dat ze na de middelbare school geen enkele opleiding afmaakte. Maar nadat ze als dj aan de zijde van Ronnie Flex begon en een van de eerste vloggers van Nederland werd, groeide ze uit tot een influencer met een miljoenenpubliek. Inmiddels runt ze haar eigen beauty- en lifestylemerk SOPHIA MAE, presenteert ze met Kaj Gorgels de podcast Geuze & Gorgels, die wekelijks honderdduizenden luisteraars trekt, is ze presentatrice van programma's als Love Island en De Bachelorette, panellid bij The Masked Singer en moeder van dochter Lizzy. Kortom: Monica is 31 jaar en al vele levens verder.

Lees ook: Chantal is tevreden en toch kriebelde het: 'Soms heeft zowel je relatie als je werk een frisse lik verf nodig'

Welkom in het grote restylingnummer van &C. Op welke momenten in je leven heb jij jezelf opnieuw uitgevonden?
'Als ik terugkijk op de afgelopen vijftien jaar, voelt het alsof ik twaalf levens heb gehad – met bijbehorende persoonlijk heden, meningen en standpunten. Mezelf opnieuw uitvinden is helemaal mijn thema.'

Het begon al vroeg. Je wilde juf worden, maar werd ondernemer. Je maakte money-driven moodboards met citaten uit zakenblad Quote, totdat je ineens zag dat je er eentje had gemaakt met hartjes en woorden als 'thuis'.
'Het moest opeens weer allemaal anders, ja. Ik vind het juist geweldig als je veel verschillende fases in je leven hebt gehad. Anders is het zo saai.'

Wat voelt voor jou als je laatste doorstart?
'In de afgelopen maanden merkte ik dat ik de dingen die ik doe steeds meer als werk bestempel. Ik was de lol een beetje kwijt. Terwijl ik altijd preach: doe werk dat je leuk vindt, want je besteedt er de meeste tijd van je leven aan. En toen dacht ik: maar ik doe dat zelf eigenlijk niet meer. Ik ga naar bijna geen afspraak met zin. Dus vanaf het begin van dit jaar heb ik gezegd: even die agenda leeg. Ga eerst maar zoeken naar wat je echt leuk vindt.'

En wat voor dingen zijn dat?
'Daar ben ik nog niet helemaal achter. Ik ben nu vooral consequent aan het sporten. Focus eerst maar even op jezelf, dacht ik. Het is een luxepositie, maar dat werken komt later wel weer.'

Denk je weleens: ik ga naar een therapeut?
'Ja, dat doe ik ook. Ik ben het afgelopen jaar in een flink intense therapie gegaan. Afgelopen december had ik echt minder zin in dingen. Dacht dat ik een jaar lang in bed zou kunnen liggen. En als iemand daarna zou zeggen dat ik eruit moest, het nog te vroeg zou voelen. Ik vind sowieso niks lekkerder dan in bed liggen. Na een werkdag kan ik er echt zo naar uitkijken. Dan zit ik in de auto terug en denk ik: o, ik lig straks gewoon weer lekker in bed. Ik hoef echt niet op de bank te liggen als ik ook in bed kan.'

Lees ook: De visagiste van Monica Geuze zweert bij deze bronzer van 3 (!) euro

Wat leer je bij de therapeut?
'Ik ben vooral in de band met mijn ouders gedoken. In hoe ik ben opgevoed en welke hechtingsstijlen ik daardoor heb ontwikkeld. Er zijn ook gesprekken samen met mijn broer geweest, en ik heb ook een sessie met mijn moeder gedaan. In therapie kreeg ik het besef: mijn ouders leven ook maar voor de eerste keer, en zijn gevormd door hun eigen opvoeding en ervaringen. Dan kun je meer compassie voor ze opbrengen.'

Lijk je op je moeder?
'Ik denk van wel, en dat vind ik soms lastig. Als een gesprek moeilijk werd, ging zij vaak huilen. Dat vond ik zo vervelend, want dan dacht ik: hier valt geen gesprek te voeren. Maar door die therapiesessie merkte ik dat ik die gevoeligheid ook heb. Daardoor praat ik niet makkelijk over wat me dwarszit, omdat ik niet mijn moeder wil zijn die gaat huilen. Ik denk: armen over elkaar, ik los het intern wel op.'

Probeer je nu dan meer te huilen zonder dat gênant te vinden?
'Dat niet zozeer, maar ik probeer wel meer over mijn gevoel te praten. En als ik dan een keer moet huilen, is dat maar zo. Sindsdien merk ik: hoe vaker ik over iets praat, hoe beter het gaat. De eerste keer was ik in tranen, de tweede keer had ik alleen een snikje, de derde keer kon ik er rustig over praten. Ik ben zachter geworden, denk ik. Ik had lang een zerotolerencebeleid door het gebrek aan kunnen praten. Als iemand mij in een vriendschap tien dingen flikte, dacht ik: ik heb geen zin om de confrontatie aan te gaan. Maar bij de elfde keer, zette ik een harde knip. De groeten, ik hoef jou nooit meer te zien, terwijl die persoon geen idee had hoe hoog het me zat. Uiteindelijk heb je jezelf ermee, ik stelde een juryrapport op zonder dat de ander het wist. Iedereen denkt bij mij: die is niet op haar mondje gevallen, zegt waar het op staat, maar als ik het gevoel heb dat ik de ander kan kwetsen, ging ik het uit de weg.'

Verder lezen? Over hoe Monica's band met haar ouders nu is, liefdesverdriet en of ze arm en gelukkig zou kunnen zijn? Je vindt het hele interview in de nieuwste &C 'Liefdesgedoe'.