Sexy time - De ex-gigolo #5: 'Kijk me alsjeblieft niet aan'

Het heeft iets onwerkelijks om hem in me te voelen en zijn genietende gezicht onder me te zien. Alsof er een nieuwe realiteit de ander in is geslopen en je niet weet of je droomt of wakker bent. 

Zijn lul voelt perfect binnenin me. Ons ritme lijkt al jaren geleden bepaald. Onze lichamen hebben elkaar eindelijk gevonden en doen zich tegoed aan elkaar. Het is een hunkering die ik nooit eerder zo heb gevoeld. Alles, maar dan ook alles voelt helemaal goed met hem. Ik vergeet Steven, alles vervaagt en ik ben alleen hier, met hem. 

Het lijkt alsof ik een drug geslikt heb. Ik lijk te zweven boven het bed, ook al ben ik hem toch echt aan het berijden. Zijn stijve gaat dieper en dieper. Ik trek mijn benen op en hurk nu bovenop hem. Het feit dat ik controle heb doet me tintelen van genot. 

Met grote ogen kijkt hij naar het schouwspel en lijkt onder de indruk. Zijn smeulende blik maakt me nog woester geil dan ik al was. Die blik, precies die blik van hem, wil ik voor altijd met me meedragen. Het katapulteert zichzelf op mijn netvlies en gaat direct richting mijn hart en verlangen. 

Ik heb jaren aan deze jongen gedacht. Natuurlijk niet obsessief iedere dag, maar toch, iedere keer na een slechte ervaring met een date of zelfs in mijn relatie met Steven, kon ik het niet helpen om te denken aan wat er gebeurd zou zijn als ik wel die avond in het museum verder kon praten met hem en wij vanaf dat moment onafscheidelijk zouden zijn geweest. Als wij elkaar niet uit het oog waren verloren en de avond het begin was van iets groots.

Het overkomt je niet vaak. Die momenten van herkenning en het idee dat je te maken hebt met een persoon die niet zomaar je leven binnenwandelt. 

En wanneer juist dat gevoel, juist die persoon te snel weg wordt gerukt ontstaat er een leegte, een gemis, iets wat er voor die korte ontmoeting niet eens was, maar erna ineens voelt als de grootste fout van het universum ever. 

Lees ook: Sexy time - De ex-gigolo #4: 'Ik wil hem, ik wil hem al zo lang'

'Ben je oké?'

Chretien streelt over mijn armen en dan pas voel ik dat er tranen over mijn wangen stromen.

'Fuck, sorry,' ik duw mezelf van hem af en bedek mijn gezicht. 

'Heb ik je pijn gedaan?' vraagt hij zacht en mijn triestheid neemt door zijn woorden alleen maar nog grotere proporties aan. Ik voel me bloter dan bloot en volledig kwetsbaar.

'Nee, sorry, het is zo gek allemaal. Maar ik heb heel vaak aan je gedacht na onze ontmoeting. Het is belachelijk. Kijk me alsjeblieft niet aan.'

Zijn warme lichaam drukt zichzelf tegen de mijne en ik voel zijn arm om mijn schouder. Als vanzelf kantelt mijn hoofd zich en zucht ik diep bij het raken van zijn naakte huid.

'Helpt het je om te weten dat ik jou ook niet uit mijn hoofd kon zetten al die tijd? Ik heb je maandenlang gezocht, ben iedere week wel een keer teruggegaan naar het Rijksmuseum in de hoop dat je daar wellicht regelmatig kwam. Op een gegeven moment heb ik het idee maar laten varen.'

Ik slik en voel me bijna weer rustig als ik me besef dat hij gigolo is. Heel even was dat kleine kanttekeningetje me ontschoten.

'En nu neuk je voor geld? Waarom?' De woorden komen er koud uit en een rilling loopt over mijn lijf. Ik ben te ver gegaan, maar ik moet het weten. Waarom doet hij dit?

En weer trekt hij het gezicht van zonet toen ik hem vertelde dat hij wel erg goed was in zijn werk.

'Ik help vrouwen. Ik geef ze blijkbaar wat ze niet elders kunnen krijgen.'

'Maar ik snap het niet. Hoe kan je jezelf dan zo weggeven?'

Hij blaast een ballon aan lucht uit en staat op. 'Dit ga je niet geloven, maar ik vertel het je toch.'

Ik vouw mijn benen over elkaar en grijp naar een kussen om mijn lichaam voor een groot deel te kunnen bedekken. 

Wordt vervolgd.