Door: Diego González-Clark
Diego González-Clark (33) is acteur, presentator en model, maar je kent hem waarschijnlijk als de prins uit de queer datingshow Prince Charming. Hij is alleenstaande vader van Sem (4).
Mijn vierjarige huisgenoot kent het verschil tussen een herbivoor en een carnivoor dinosaurus, noemt met gemak de Europese hoofdsteden op en fietst zonder zijwieltjes. Maar geld? Dat blijft iets onbekends. Iets ongrijpbaars. En heel eerlijk: dat geldt soms ook voor z'n vader.
Toen ik vroeger met mijn ouders naar de supermarkt ging, mocht ik soms afrekenen. Ik voelde het briefje tussen mijn vingers knisperen en hoorde het muntgeld rinkelen in mijn hand. Geld had een textuur, gewicht en een heel typische geur. Je kon de waarde vasthouden en de beweging had een betekenis. Vandaag de dag is geld nog steeds een beweging, maar nu eentje met je vinger op je scherm of een tik met je pas of telefoon tegen een terminal. Wat er daadwerkelijk gebeurt, zie je niet. Alleen een piep en een melding. Weg geld.
En eigenlijk is dat precies de uitdaging waar alle ouders van onze generatie middenin zitten: hoe leer ik mijn kind om te gaan met geld dat onzichtbaar is geworden? Hoe leer je ze sparen en financiële keuzes maken? Wat mij het meeste zorgen baart, is hoe gemakkelijk geld uitgeven is geworden. Eén klik en je hebt iets besteld. Eén veeg naar rechts en je bent je maandbudget kwijt aan een digitale game. Er is geen wachttijd meer, geen moment van twijfel, geen 'even over nadenken'. In onze digitale wereld is geld uitgeven niet alleen ontastbaar, maar ook verleidelijk. En dat maakt het opvoeden daarin extra lastig.
Steeds vaker melden hulpinstanties dat jongeren al in de schulden zitten omdat vaker blijkt dat ze nooit geleerd hebben wat geld nou écht is. Voor veel kinderen voelt geld oneindig, omdat alles thuis 'even snel' met een telefoon of pas wordt betaald en het dus lijkt alsof geld ook oneindig beschikbaar is. Ik wil mijn zoon financiële verantwoordelijkheid bijbrengen. Hij moet snappen dat geld waarde heeft. Dat keuzes gevolgen hebben.
Daarom leren we via spel. We spelen winkeltje. Hij is de bakker, ik de klant. 'Dat kost vijf euro,' zegt hij trots. En als ik niks meer heb? 'Dan moet je weer werken.' Klinkt kinderlijk, maar het is precies waar het om draait: bewustwording. Ik wil niet terug naar vroeger, maar ik wil wél iets behouden van wat toen werkte. Het gevoel dat geld moeite kost. Ik weet niet hoe geld eruitziet over 20 jaar, maar als ik mijn werk goed doe, dan weet m'n zoon dat geld niet vanzelf komt. Dat het verantwoordelijkheid betekent en keuzes maken. Want als we kinderen kunnen leren hoe een iPad werkt, kunnen we ze ook leren dat een euro waarde heeft.
Scoor &C's nieuwste Oh Baby! hier!
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))