Shock-onderzoek: dit gebeurt er met je brein als je vaak klaagt

Een bus die voor je neus wegrijdt, een appje van je schoonmoeder over kerst en als 't universum je echt te pakken wil nemen: poep onder je schoen. Redenen genoeg om even flink te klagen. Heerlijk, maar volgens psychologen kan al dat gemopper meer invloed op je brein hebben dan je denkt.

Klagen wordt een gewoonte…
Volgens psychloog Tara Pisano zit er bij dat lekkere geklaag wel een addertje onder het gras: klagen kan al snel een gewoonte worden. Ons brein is voortdurend bezig met het maken van verbindingen tussen zenuwcellen. Hoe vaker je in negatieve gedachten blijft hangen, hoe makkelijker je daar opnieuw in belandt. Voor je het weet sta je bekend als de grootste zeur van de vriendengroep en klaag je niet alleen over regen, maar ook over die heerlijke zonnestraal in je gezicht. Want ja, die is veel te fel natuurlijk. 

Is het dan slecht voor je brein?
Van een potje klagen raken je hersenen écht niet meteen van slag. Maar wie voortdurend in ergernissen blijft hangen, kan zich vaker gestrest voelen. En langdurige stress kan ervoor zorgen dat de hippocampus, het deel van je brein dat betrokken is bij je geheugen, kleiner wordt. Daar word je niet vrolijk van. Daarbij kan negativiteit ook aanstekelijk werken. Voor je het weet zit je met je hele vriendengroep te klagen. Gezellig hoor.

Dus nu moet ik alles door een roze bril bekijken
Nee, alsjeblieft niet. Je hoeft echt niet blij te zijn wanneer je wasmachine het huis onder water zet, of de hond op dat gloednieuwe tapijt heeft gekakt. Ook al beweren sommige zelfhulpboeken dat overal wel iets moois in te zien valt. Soms is iets gewoon strontvervelend en daar mág je over klagen. Sterker nog: dat lucht op. Maar blijf er niet te lang in hangen. Van iedere ergernis een crisis maken is ook weer zo wat. Zoals altijd: balans is de sleutel.

De remedie
Klagen is menselijk, maar als je voor de derde keer over hetzelfde moppert, is het misschien tijd om je af te vragen of er iets aan te doen valt. Zo niet, probeer het los te laten. En zit alles tegen? Blèr dan vooral mee met Ik heb een heel zwaar leven van Brigitte Kaandorp. Helpt uitstekend om de boel te relativeren. Al is het leven soms natuurlijk ook gewoon écht zwaar. Dan is een luisterend oor misschien meer waard dan een potje meezingen.