De ware is soms ook gewoon een irritante sukkel die vergeet de vaatwasser uit te ruimen

We vieren de liefde alsof het het hoogst haalbare is. We janken bij foute kerstfilms, geven bakken met geld uit aan bruiloften en schrijven liedjes om te kotsen over ‘de ware’.

Maar laten we eerlijk zijn: de ware is soms ook  gewoon een irritante sukkel die z’n vieze sokken naast de wasmand gooit en vergeet de vaatwasser uit te ruimen.

Wie staat er  écht voor je klaar als je leven in de soep loopt? Juist. Je vrienden. Vriendschap is  de meest onderschatte relatievorm op aarde. Terwijl het alle voordelen heeft.  Geen contracten, opbokken met in  gemeenschap van goederen, en heel snel  wegwezen bij seksuele verplichtingen om  het maar lekker gezellig te houden. Je kiest  gewoon elke dag opnieuw voor elkaar.  Waarom? Omdat je blijkbaar allebei niet  spoort, maar dat niet als een reden ziet om  uit elkaar te gaan. Echte vrienden zijn de  enige mensen bij wie je zonder schaamte  een totale idioot mag zijn. Bij wie je in  alleen een slipje op de bank kunt ploffen  met een zak chips onder je tieten, terwijl  je met snot over je gezicht klaagt over  je situationship. Een echte vriend knikt  dan meelevend, geeft je een kelk met wijn  aan en zegt vervolgens: ‘Jij bent echt een  clown hoor, hoe vaak ga je dit nog doen?’  Dat is voor mij pure magie. Vrienden zijn  de enige mensen die je de harde waarheid  durven te vertellen zonder dat ze meteen  met je willen breken. Een partner zegt lief  dat die broek je ‘prima staat’. Een echte  vriend kijkt je aan, schiet in de lach en  zegt: ‘Moppie, je lijkt op een rollade in een  te strak netje, trek iets anders aan.’ En dat  pik je, omdat je weet dat het uit een warm  hart komt. Vrienden zijn er ook om je je grootste mislukkingen te helpen onthou den. Ze herinneren je zonder moeite aan  die ene ex met een moedercomplex, die keer dat je bezopen uit de club bent gezet,  of de fase waarin je dacht dat je je weave wel vier maanden kon laten zitten. Ze  laten je die ellende nooit, maar dan ook  echt nooit meer vergeten. En toch houden  ze van je. In een wereld waarin we alle- maal krampachtig happy wife, happy life als hoogst haalbare zien, is vriendschap  eigenlijk de ultieme bevrijding. Het is de  plek waar de nare, lelijke en luie kant van  je persoonlijkheid gewoon mag bestaan.  De plek waar je om 2.00 uur ’s nachts kunt  bellen omdat je je sleutel kwijt bent en je  huis niet in kan — ze zullen je eerst verrot  schelden, maar wel hun bed uit komen om  je het reservesetje te brengen, en daarna  dan maar een fles wijn opentrekken omdat  het nu toch al helemaal kut is. Onderzoek wijst uit dat mensen met goede vrienden  langer leven. Logisch ook. Zonder vrienden  om de domheid van het leven mee uit te  lachen, ga je simpelweg eerder dood aan  een acute overdosis verplichtingen en  sleur. Vrienden zijn het fundament dat  voorkomt dat we te pletter slaan als het  leven ons weer eens ongegeneerd hard bij  de poten pakt en ondersteboven schudt.  Dus koester de vrienden die je stiekem  filmen als je struikelt voordat ze vragen  of je oké bent. De mensen bij wie een stilte  niet ongemakkelijk is, maar gewoon een  teken dat jullie allebei te lui zijn om te  praten. Liefde is prachtig, maar vriend- schap? Vriendschap is de sleutel die dit  hele circus draaiende houdt. 

Deze column staat in &C's nieuwste editie 'Meer bos, minder blabla'.