Door: Redactie
Ze botsen, lachen en huilen samen: vier bekende vaders en zonen over hun band. Zanger en entertainer Joël Borelli heeft zijn joie de vivre niet van een vreemde. Vader Huib Boreel was vroeger al in voor een lolletje.
Joël (44): 'Ik was vier jaar toen mijn ouders uit elkaar gingen en elke drie weken ging ik met mijn zus naar mijn vader toe. Het was altijd feest en gekkigheid, bij hem mocht heel veel. Toen ik een jaar of zeventien was, zijn we eens samen een vriendin gaan opzoeken die hij in Griekenland had leren kennen. Omdat hij het zielig vond om me alleen te laten, had hij die vrouw, die een stuk jonger was, gevraagd ook een vriendin voor mij mee te nemen. Dat is een hartstikke mooie avond geworden... het is nog behoorlijk uit de hand gelopen.'
Huib (72): 'Ik had altijd een verdrietig gevoel als de kinderen weer weggingen. Dus ja, misschien liet ik veel toe, maar ik vond het zo beregezellig als ze er waren.'
Joël: 'Dan gingen we op Club Med-vakantie en had ik nooit het gevoel dat er een 'leidinggevende' bij was, want we gingen gewoon rottigheid uithalen, mijn vader voorop. Zo kwamen we een keer 's nachts wandelend vanuit de disco het elektriciteitskastje met de hoofdschakelaar van het park tegen. Mijn vader heeft behoorlijk wat elektrokennis, dus die hebben we omgezet, waardoor het hele park in het donker zat. Daar hadden we de grootste lol om.'
Huib: 'We waren ook altijd al aan het zingen en muziek aan het maken, in de auto, achter de piano, met de gitaar. Dat ik vorig jaar samen met Joël op het podium heb mogen staan in een uitverkochte AFAS Live, dat is wel een van de hoogtepunten in onze vader-zoonrelatie. En dan zongen we ook nog eens het lievelingslied van zijn overleden moeder, met wie ik altijd een heel goede band heb gehouden. Heel emotioneel.'
Joël: 'Mijn ouders hebben me altijd gestimuleerd om mijn passie te volgen. 'Ooit gaat het je lukken,' zei hij dan.'
Huib: 'Natuurlijk heb ik ook weleens gedacht: is dit jouw toekomst? Als Joël met een piano in zijn achterbak cafés afging om muziek te maken of avond na avond moest optreden voor een lallend publiek in Crazy Piano's in Scheveningen. Maar het is allemaal goed gekomen.'
Joël: 'We hebben wel periodes gehad dat we konden botsen of dat ik hem niet helemaal begreep, omdat we op sommige vlakken ook heel erg verschillen. Ik praat bijvoorbeeld heel makkelijk over mijn gevoelens, mijn vader is anders opgevoed.'
Huib: 'Ik ben een zoon van ouders die uit Nederlands-Indië moesten vluchten omdat daar een burgeroorlog was. Ze hebben de vreselijkste dingen meegemaakt: mijn vader zat drieënhalf jaar in een krijgsgevangenkamp en heeft de atoombom overleefd en ook mijn moeder heeft gevangen gezeten en grote trauma’s opgelopen. Ze kwamen berooid in Nederland met de mentaliteit van: gewoon vriendelijk zijn, geaccepteerd worden en niet klagen. Dat heb ik wel meegekregen: val anderen vooral niet lastig met je emoties.'
Joël: 'Nu ik zelf ouder ben, besef ik veel meer dat ik hem niet kan veranderen om mijn eigen ideaalplaatje na te streven, en dat het juist mooi is dat hij anders is. Een moderne vader-zoonrelatie houdt in dat je op een gegeven moment ook als volwassen vrienden met elkaar kunt praten over de mooie en minder mooie dingen in het leven. En ik vind het fijn om te zien dat hij steeds meer emoties toont en ze niet meer weglacht.'
Huib: 'Soms raakten we elkaar even kwijt, maar we hebben elkaar altijd weer weten te vinden.'
Joël: 'Binnenkort ga ik met mijn vader en stiefvader een wijnreis maken, waar ik heel veel zin in heb. Dat initiatief had ik zeven, acht jaar geleden nooit genomen, maar nu besef ik des te meer hoe belangrijk die tijd samen is. Want hoelang heb je nog om in deze dynamiek en gezondheid met elkaar te kunnen genieten van het leven?'
Benieuwd naar de drie andere vader-zoon duo's met een bijzondere band? Je leest ze in &C's juninummer dat nu in de winkels ligt, of bestel 'm hier online:
Scoor hier &C's juninummer!
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))


