Door: Joanne Wienen
Ze zouden voor zussen of vriendinnen kunnen doorgaan, maar de duo's die we spraken voor &C's meinummer zijn toch echt moeder en dochter. Florence Ebus en Wendy van Caldenborgh lijken sprekend op elkaar, zowel vanbinnen als vanbuiten. Florence is stylist en Wendy geniet van het moederschap.
Florence (22): 'Ik word al mijn hele leven een mini-Wendy genoemd. We praten hetzelfde, denken hetzelfde en zijn allebei gek op mode.'
Wendy (53): 'Mijn twee andere dochters hebben veel minder met kleding, maar Florence dook als driejarig meisje al mijn kast in. Dit moet ik onthouden, dacht ik soms als ze een setje had uitgekozen. Ze had er toen al oog voor. Het is leuk om te zien hoe ze daarin gegroeid is. Als stylist moet je meer kunnen dan een leuke outfit bij elkaar zoeken. Je moet dingen durven, net een stapje extra zetten. Florence belt me altijd als ze een grote klus heeft. Voorheen zag ik weleens dingen die beter konden. Nu ben ik vaak echt onder de indruk. En dat zeg ik niet alleen omdat het mijn kind is, want ik ben juist heel kritisch op mijn meiden.'
Florence: 'Als mijn moeder het maar niet hoort, zeggen vriendinnen weleens. Dat heb ik echt niet. We spreken elkaar elke dag. Wat er ook gebeurt in mijn leven, het eerste wat ik denk is: dit moet ik aan mama vertellen. Of het nou over werk, vrienden of mijn dateleven gaat. Mijn moeder kan daar ook helemaal in meegaan. 'Heeft hij al gereageerd?' vraagt ze dan. Of: 'Ik zou dit sturen.' Als ik op vrijdagavond een feest heb waarvan ik weet dat er een leuke jongen komt, bellen we van tevoren een uur over wat ik zal aantrekken. En al kom ik om vier uur 's nachts thuis, ik stuur haar altijd een verslag van mijn avond.'
Wendy: 'Als moeder wil ik graag weten dat ze veilig thuis is. En als ik dan toch wakker ben, dan is het natuurlijk heerlijk om te horen hoe het was. Florence durft alles tegen mij te zeggen, want ik vind niks gek, maar ik ben wel duidelijk. Als ik het ergens niet mee eens ben, hoort ze het ook. In die zin ben ik wel echt haar moeder.
Ik zeg weleens: je kunt pas vrienden met je kinderen worden als je ze hebt opgevoed. Een taak die ik heel serieus heb genomen. Grote bekken heb ik bijvoorbeeld nooit getolereerd en als ik het gevoel had dat ik moest ingrijpen bij de keuzes die ze maakten, deed ik dat. Maar altijd in hun belang. We hebben altijd een hechte band gehad. Soms vraagt Florence of ik samen met haar vriendinnen mee uit eten ga. Kind, denk ik dan, dan zit je toch helemaal niet op je moeder te wachten. Maar zij vindt het leuk.'
Florence: 'Al mijn vriendinnen zijn dol op haar. En mama vindt het vreselijk als ik dit zeg, maar al mijn mannelijke vrienden vinden haar heel knap. Die vinden het óók leuk als ze erbij is, haha. Ze is ook gewoon fun. Allebei zijn we mensen die het licht uitdoen op een feestje. Dat is ook iets waarin mijn moeder me altijd heeft aangemoedigd: 'Je bent jong, dus ga op stap, maak herinneringen, lééf.' Dat doe ik ook. En daarna bel ik haar meteen om alles na te bespreken.'
Benieuwd naar de 4 andere moeder-dochter-duo's die enorm op elkaar lijken? Je vindt ze in &C's meinummer 'Dit is generatie leeftijdsloos' dat nu in de winkels ligt, of bestel 'm gewoon hier online:
&C05 meinummer scoor hier 'Dit is generatie leeftijdsloos'
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))