Dit is waarom we ons bijna niks herinneren uit de coronaperiode

Het is vijf jaar geleden sinds het coronavirus uitbrak in Nederland. De meeste mensen herinneren zich het moment dat de eerste lockdown werd aangekondigd nog goed. Maar de twee jaar daarna? Dat is een blur.

Het is niet gek als je dit herkent. Veel mensen hebben geen duidelijke herinneringen aan de coronaperiode. De boel is vervaagd tot één grote feverdream, terwijl het toch echt twee jaar van ons leven was. Hoe kan dat?

Weet je nog?
Herinner je je nog dat je een tijdslot moest reserveren om naar de Zeeman te kunnen? En dat de supermarktvloeren waren volgeplakt met tape, die aangaven waar we mochten staan? Of dat we op een avond massaal buiten stonden te klappen voor de zorg? Waarschijnlijk gaat er ergens wel een lichtje branden, maar het voelt ver weggestopt.

Saaie dagen op repeat
Daar is een duidelijke verklaring voor. Blijkbaar schatten we de coronaperiode veel korter in dan dat hij daadwerkelijk was, omdat er zo bar weinig gebeurde. Dat zegt emeritus hoogleraar psychologie Douwe Draaisma tegen het AD. Volgens hem hebben we 'ankers' nodig om herinneringen op te slaan. 'Dingen worden alleen onthouden als er een opvallende locatie is, of een sociale interactie, een reis of een rare privégebeurtenis bijvoorbeeld. Die veroorzaken een sterk gevoel: het anker waardoor de herinnering blijft hangen.'

Lees ook: Linda heeft al bijna twee jaar long covid: 'Ik blijf rouwen om de oude versie van mezelf'

Je raadt het al: die ankers waren tijdens de corona grotendeels afwezig. Er waren wel wat pieken: nieuwe maatregelen, lockdowns, de avondklok en paniek die opkwam en weer verdween. Maar we beleefden ze voornamelijk thuis, waar geen ene moer gebeurde. 'De dagen waren heel anders gevuld,' zegt Draaisma. Lees: saaier. 'We hebben geen goed geheugen voor herhaling, voor sleur. Tijdens corona leken heel veel dagen juist op elkaar. Op het moment zelf worden de dagen lang, maar als je eraan terugdenkt worden ze juist korter, geheugenmechanismen die een soort blur veroorzaken.'

Verstopte herinneringen
Dat je die eerste lockdown wel zo goed herinnert, heeft alles te maken met dat het nieuw was en veel impact maakte. Ook emotie zorgt ervoor dat bepaalde herinneringen blijven plakken. Toen na de eerste lockdown alleen maar meer van hetzelfde volgden, gingen onze herinneringen zich mengen. Zie hier het gevolg.

Lees ook: Pijnlijk maar waar: dit is waarom je altijd op hetzelfde type valt

De herinneringen zitten vaak wel ergens verstopt. Pas als we erover praten, komen ze weer naar boven. Nu is corona niet ons lievelingsonderwerp, maar als we iets willen leren van die ellendige periode, dan is praten van groot belang.