Door: Roos Kiefte
Een lange relatie gaat niet vanzelf. De kans is groot dat jullie steeds in een van deze drie patronen belanden. Ze ogen onschuldig, maar richten meer schade aan dan je denkt.
1. Denken in winnaars en verliezers
Een conflict is geen wedstrijd, maar toch schieten veel koppels in een 'ik moet dit winnen'-modus. Zodra een van jullie wint, verliest de relatie, want op dat moment blijft iemand zich ongehoord of afgewezen voelen. Een relatie is een teamsport: jullie moeten samenwerken om te winnen. Of anders gezegd: zoek naar een oplossing waar jullie allebei beter van worden.
2. Je therapeut (of een ander) als wapen gebruiken
'Mijn therapeut zegt dat jij…' of 'zelfs mijn vrienden vinden dat jij…' is niet een heel goed punt om op te gooien tijdens een discussie. Je partner kan zich hierdoor gekleineerd voelen, terwijl dat niet jouw bedoeling is. Probeer het daarom bij jezelf te houden, maar wel te zeggen wat jij voelt en te benoemen wat jij nodig hebt om te voorkomen dat het nog eens gebeurt.
Lees ook: Het klinkt zo romantisch, maar bestaat liefde op het eerste gezicht wel?
3. ‘Sméagol-ing’
My love, my precious. Je weet waarschijnlijk over wie we het hebben: Sméagol, de Gollum uit The Lord of the Rings. Maar wat heeft die ringverslaafde met je relatie te maken? Meer dan je denkt. Dat zielige stemmetje van Sméagol, compleet met gekwetste blik, duikt verrassend vaak op in discussies tussen koppels. Je hebt het er vast eens keer uitgefloept: 'Ik ben ook altijd de slechtste' of 'Ik kan ook nooit iets goed doen'. Op dat moment voelt dat misschien echt zo, maar eigenlijk kruip je in een kleine slachtofferrol. Het gesprek gaat dan niet meer over wat er misging of hoe je het samen oplost, maar verschuift naar jouw zelfmedelijden. Voor je het weet draait het niet meer om het probleem, maar om wie zich het meest gekwetst voelt.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))