Door: Anna Karolina Caban
'En nu?' Tammy maakt grote ogen en neemt een slok van haar matcha.
'Het is toch ongelofelijk. Hoe vind ik in hemelsnaam een leuk appartement in zo'n korte tijd?'
Ik zucht diep. Na zes jaar samengewoond te hebben in de leukste buurt van Amsterdam moet ik eraan geloven. Het werkte gewoon niet meer met Kay. Gelukkig gingen we vriendschappelijk uit elkaar, maar het ergste is dat ik nu mijn huis vaarwel moet zeggen. Nou ja, zijn huis en mijn thuis.
Mijn nomadenbestaan begint me nu wel een beetje de keel uit te hangen. Jarenlang maakte het me niet uit waar ik terecht kwam. Er was altijd wel een goede vriend of vriendin die me tijdelijk in huis nam, en dan waren daar ook de liefdes met wie ik dolgraag samenwoonde, maar het wordt tijd dat ik een soort van volwassen ga worden en mijn eigen plek ga vinden. Dit is een teken van het universum om wortels te slaan.
Kay, de schat dat hij is, bood aan dat ik bij hem op de bank kan blijven. Superlief, maar volkomen ongemakkelijk natuurlijk. Helaas zit er niks anders op voor de komende dagen.
'Je komt gewoon bij mij in de tussentijd, gezellig!' Tammy glimlacht breed, maar hoe lief ik haar ook vind, haar twee katten en ik zullen nooit beste vrienden worden. De laatste keer dat ik er was, werd mijn nieuwe leren tas uit protest of territoriumdrang onder geplast.
'Superlief, babe, maar ik schakel een makelaar in. Heb gelukkig genoeg opzijgezet de laatste jaren. Ik maak straks gelijk een afspraak.'
'Jij? Een makelaar? Caat, hoeveel van die wijntjes heb jij al op?' vraagt Tammy gekscherend. Ik lach als een boer met kiespijn.
Lees ook: Sexy time - Het padeltoernooi #9: 'Fuck, wat voel je goed'
Dezelfde avond scroll ik door allerlei sites op zoek naar het huizenaanbod in Amsterdam. Kay is zo lief om een tijdje bij zijn ouders te verblijven en heel even twijfel ik of het wel een goede keuze is om hem vaarwel te zeggen, maar dat is slechts ongemak dat spreekt.
Gelukkig zijn de makelaars happig op nieuw vlees op de huizenmarkt en na uren surfen vind ik een site met huurappartementen die helemaal mijn stijl zijn. Flink aan de prijs, maar na een berekening en het vooruitzicht op mijn aankomende nieuwe functie als redacteur besluit ik dat investeren in een woning nu prioriteit heeft boven een nieuwe tas of schoenen.
Ik staar naar de foto. Raymond Wester. Goede naam.
Een zelfingenomen, iets te gladde blaaskaak kijkt me vanuit het computerscherm uitdagend aan. Je ziet aan de man dat hij zich bewust is van het feit dat hij je geld aftroggelt, maar zijn aanbod is zo goed dat ik direct een intakegesprek inplan voor de volgende dag.
Totaal niet op mijn plek zit ik in de wachtruimte van een makelaarskantoor. Met een tweede kop koffie voor me wacht ik op de man die duidelijk druk is en het geen issue vindt om zijn klanten inmiddels twintig minuten te laten wachten.
De receptioniste kijkt me zo af en toe onderzoekend aan. Met mijn vale flare denim en suède jas voel ik me dan ook volledig misplaatst hier. Maar hé, ik ben hier maar voor één reden, en dat is zo snel mogelijk een nieuwe woning vinden.
'Meneer Wester kan u nu ontvangen,' zegt ze ietwat bits, en met mijn kopje in de hand loop ik zijn kantoor binnen.
Het ding wiebelt op het kleine bordje en ik houd mijn blik gefocust om de koffie niet te laten vallen.
'Excuses voor het wachten, mevr…'
Lees ook: Anna Karolina vraagt de mannen: vinden ze knuffelen ingewikkelder dan seks?
Het laatste wat ik zie is zijn hand die hij uitgestoken houdt, en hetgeen waar ik bang voor was, gebeurt. De donkere smurrie sijpelt over zijn witte overhemd. De stof plakt tegen zijn duidelijk gespierde torso. Uit reflex plant ik mijn hand op de donkere vlek en voel de hardheid van zijn lichaam.
'Sorry, het spijt me,' prevel ik en kijk op in zijn grijsblauwe ogen. Zo op het computerscherm leek het een gladde patser, maar zo voor me, in levende lijve, straalt de man zoveel kracht en mannelijkheid uit dat ik er direct van bloos. De aantrekkingskracht is instant. Dit zijn exemplaren die je normaal gesproken niet zo snel in het wild tegenkomt.
Tall, dark, and handsome, anyone? In eerste instantie niet zozeer mijn type, eerder een universeel type waar tachtig procent van de vrouwen gewillig om zou gaan zitten. Het kriebelt meteen tussen mijn benen. Dit is een rasechte alfa.
Slik.
Wordt vervolgd.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))