Aksana vond haar beste businesscoach tussen de bomen

Een burn-out als businesscoach? Voor fotograaf en designer Aksana Mikhalap bleek het bos de beste plek om opnieuw te ontdekken wat ze écht wil. Tussen de bomen leerde ze niet alleen vertragen, maar ook welk leven bij haar past.

Aksana (36): ‘Iedere ochtend sta ik op wanneer ik wil, zonder  wekker. Ik doe yoga, ontbijt rustig en loop dagelijks met mijn hond  door het bos achter mijn huis. Pas daarna begint mijn werkdag.  Het contrast met een paar jaar geleden kan niet groter zijn. Toen woonde ik in Rotterdam, werkte ik bij een creative agency en  leefde ik voor status. Mijn leven zag eruit zoals ik het altijd voor  me had gezien, maar intussen voelde ik me wel slecht. Ik was  vaak moe, snel geïrriteerd en had gezondheidsproblemen.  Het was mijn baas die, nadat ik uit het niets in huilen was  uitgebarsten, tegen me zei dat ik me ziek moest melden. Het laat  zien hoe onzeker ik toen was. Pas toen iemand anders tegen me  zei dat het niet meer ging, durfde ik dat ook aan mezelf toe te  geven. Hoe naar die periode ook was, het heeft er wel voor  gezorgd dat ik ging ontdekken wie ik werkelijk was en welk leven  daarbij paste. Wanneer je ziek uitvalt, kom je automatisch bij de  arboarts terecht, maar verder dan ‘hoe gaat het met je?’ kwam ik  daar niet. Ik werd niet echt geholpen. Wat wel veel voor me heeft  gedaan, is het shinrin-yoku-traject dat ik bij een bosbadgids heb  gevolgd. Shinrin-yoku is een Japanse vorm van meditatieve  natuurbeleving, waarbij je oefeningen krijgt die je helpen om rust  te vinden en antwoorden op vragen te krijgen. Zo maakte ik eens  een intuïtief kunstwerk met materialen die ik in het bos vond, en moest ik een andere keer een heel oncomfortabele plek uitzoeken om te gaan zitten, en me niets aantrekken van wat er om me heen gebeurde. Ik ging midden op het bospad zitten en voelde me superongemakkelijk door alle mensen die langsliepen, maar daarna stond ik wel iets sterker in mijn schoenen. Ik heb in het bos veel mooie momenten meegemaakt, maar het meest bijzonder was wel de medicine walk in het bos, waarbij ik in mijn eentje door het bos wandelde en nadacht over hoe ik dichter bij mijn authenticiteit kon komen, want door mijn burn-out was ik helemaal kwijt wie ik was. Ik ging ergens zitten en zag de bomen. Eentje stond scheef, die daarnaast leunde tegen een andere boom aan, en sommige waren bekrast door verliefde stelletjes die hun naam in de stam hadden gekerfd. En ineens trof het me: ze stonden daar gewoon en groeiden op hun eigen manier, zonder validatie van buitenaf nodig te hebben. Zo’n ervaring onder woorden brengen is lastig, maar als ik rationeel moet verklaren wat daar gebeurde, werd er een nieuwe verbinding in mijn brein gelegd. Sindsdien is het veel makkelijker om óók zo te leven, dicht bij mezelf, zonder me druk te maken over wat hoort of hoe het overkomt op anderen. Ik ben voor mezelf begonnen, naar een bosrijk dorp aan zee verhuisd en richt me als fotograaf en designer heel specifiek op andere bewuste ondernemers. Wat eerst alles behalve hip voelde, is nu mijn leven en ik zou niet meer anders willen.’

Dit interview is te lezen in de nieuwste &C 'Meer bos, minder blabla' die nu in de winkels ligt.