Mama
Geitenkaaslollytestikel
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
People
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
Mama
Column: Krijsen om gebak
Mama
Rauwe biefstuk en croissantjes
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
De helm of niet de helm
People
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
People
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
Mama
Ouwe tang
Mama
Merci
People
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Column: Daar word je hard van
People
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
Mama
Blut
Mama
Hondenravotplek
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: Ik ben een lafaard
Mama

Column: Ik ben een lafaard

Bekijk meer
(62/126)
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/126
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie ‘doet ook maar wat’ en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

21-5-2018 12:00
Hanneke Hendrix

De vrouw op het terras maalt haar naanbrood naar binnen alsof ze veertig dagen heeft moeten vasten. Ze haalt met haar ene hand het brood door de humus, met grote slagen, alsof ze midden op zee zit en nog maar één roeispaan heeft. Met haar andere hand heeft ze een telefoon vast waarin ze roept dat ze gewoon heeft gezegd wat ze dacht. Met een schorre stem, die alleen mensen hebben die altijd net iets boven hun macht praten. Mensen, die bang zijn dat niemand ze hoort. Ik overweeg om propjes naar de vrouw te gooien en dan mijn middelvinger naar haar op te steken, maar daar ben ik te laf voor. Daarbij zit de dochter naast me en ik moet nu eenmaal het goede voorbeeld geven. Soort van. De dochter en ik eten een tosti.

Lees ook: Column Hanneke Hendrix: Wat te doen met de zuigeling?

Ik heb ooit ’s nachts in de snackbar een jongen aangesproken die aan de meneer achter de balie vroeg of hij moslim was. En toen de meneer bevestigend antwoordde, vroeg hij wat de meneer dan wel niet vond van lijken neuken, omdat in de Koran stond dat dat mocht. De meneer achter de balie bleef beleefd, zoals iemand met waardigheid doet: beleefd blijven tegen zo’n rotjong.

Toen het rotjong ging zitten heb ik mijn stoel naar achteren geschoven, zodat ik tussen hem en zijn maat in kwam te zitten. Ik vroeg aan de vriend van die jongen of hij het normaal vond, dat zijn vriend zich zo gedroeg.
‘Eh, nee,’ stamelde de vriend.
‘Ja, maar het staat in de Koran,’ zei het rotjong.
‘Daar gaat het niet om,’ zei ik. ‘Deze man staat hier om drie uur ’s nachts jouw friet waterfiets te bakken. Je maakt geen smerige opmerkingen tegen mensen die voor je staan te koken. Jij moet je fatsoenlijk gedragen en anders thuis een boterham smeren.’

Daarna waren ze stil. Ik denk niet dat hun friet nog smaakte, want ze aten het niet op. Iemand zei dat het knap was, dat ik er wat van had gezegd, maar ik wist ook wel dat ik dat jungske prima aankon. Als het een scooterjongen met een stierennek en een tatoeage was geweest, had ik niks durven zeggen. Nu durfde ik wel. Dit was een gemakkelijke strijd. Ik ben een lafaard.

Ze roept in haar telefoon: ‘Is hij gescheiden dan?’                                                                                   
Stukjes brood vliegen over de tafel. ‘Nee? Nou dan! Wat een teringlul!’

De dochter heeft de tosti op en klimt van haar stoel. Ze loopt langs de tafels. Ze vindt andere mensen eigenlijk altijd leuk, maar ze loopt met een grote boog om de tafel van de vrouw. Misschien is iets zeggen tegen de vrouw met het naanbrood ook wel juist het goede voorbeeld geven aan de dochter.

Ik durf het niet. Ze ziet eruit als iemand die me meteen op mijn bek slaat, iemand die goed kan vechten en ik kan niet vechten. De vrouw met het naanbrood trekt aan haar sigaret alsof ze daar haar zuurstoftoevoer uit moet halen. Dan hangt ze op. Haar bord is leeg. Ze kijkt rond. Als een aasgier. ‘Meisje!’ roept ze naar de dochter.
‘Meisje! Wat een schattig meisje!’ Ze wil opstaan om naar de dochter te lopen, maar ik ben sneller. Ik spring op en gris de dochter van de grond, die wild om zich heen begint te slaan.
‘U knijpt haar!’ roept de vrouw.
Ik zeg niks en been met een kronkelend kind naar binnen om af te rekenen. Als ik door een zijdeur het pand verlaat, zie ik de vrouw weer luid bellen. Mensen kijken geërgerd om. Ik ben een lafaard. Ik denk dat ik de dochter maar eens op een vechtsport ga doen. Qua goed voorbeeld. Vanaf hoe oud kan dat?

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.