Door: Redactie
Ze botsen, lachen en huilen samen: vier bekende vaders en zonen over hun band. Alleskunner Stijn de Vries is heel close met zijn vader Jan. Dat maakte het extra lastig om maandenlang te moeten liegen toen hij de Mol was.
Stijn (26): 'Als klein jochie was ik echt een moederskindje, maar naarmate ik ouder werd, trok ik steeds meer naar mijn vader. Dat komt doordat we heel erg op elkaar lijken: we hebben dezelfde ondernemersdrift, zijn nieuwsgierig naar andere mensen, kunnen goed luisteren en zijn allebei heel ongeduldig.'
Jan (57): 'De eerste anderhalf jaar van zijn leven was Stijn een vreselijk boos mannetje. Ook in zijn tienerjaren heeft hij een periode gehad dat hij met een boze blik en zwarte kleren langs iedereen heen liep, omdat hij zichzelf nog moest ontdekken. Ik ben blij dat hij is uitgegroeid tot de mooie kerel die hij nu is, iemand die zichzelf helemaal heeft gevonden. Daarvoor moest hij wel eerst van Almelo naar Amsterdam verhuizen. Ondanks de fysieke afstand is het ons toch aardig gelukt om met elkaar in verbinding te blijven.'
Stijn: 'Ik denk dat ik een lastige puber was doordat ik heel erg in de war was over mijn gay zijn. Dan kun je uit nog zo'n waanzinnig nest komen, toch heb ik lange tijd een innerlijke boosheid gehad, omdat ik voor mijn gevoel de hele tijd moest liegen over wie ik werkelijk was. Ik kan nu zeggen dat ik helemaal mezelf ben, en er is geen leukere groep om bij te horen dan de queer community, maar daar in Almelo had ik het gevoel dat ik de enige homojongen was. Aan mijn ouders lag het niet, die hebben altijd gezegd - als niet heel subtiele hint: het maakt niet uit of je een jongen of een meisje mee naar huis neemt, wij vinden alles goed.'
Lees ook: Loraine en dochter Mary-Anne lijken net zussen: 'De douane dacht dat er paspoortfraude plaatsvond'
Jan: 'Het was voor ons geen verrassing toen hij uit de kast kwam. Stijn wilde op zijn zesde al barbies voor zijn verjaardag en liep vaak in jurkjes. Maar het was niet aan ons om daar een label op te plakken, het moest vanuit hemzelf komen. Ik was blij toen hij zei: 'Dit ben ik en zo ga ik het doen,' want nu kon hij eindelijk zichzelf zijn.'
Stijn: 'Toen ik werd gekozen als Mol, vond ik liegen tegen mijn ouders het allerlastigst. Dan ging ik terug naar Twente en had ik dat gevoel dat ik als tiener ook had gehad: ik kon wéér niet alles zeggen - heel frustrerend. Mijn vader had volgens mij wel door dat ik de Mol was.'
Jan: 'Ik had een vermoeden, maar ik dacht ook: hij is de jongste van het stel, daar gaan ze bij zo'n dure productie vast geen risico mee nemen, want er komt zo veel druk op de Mol te liggen. Zijn moeder stuurde hem elke dag hints waarom hij het moest zijn, maar ik dacht: ik laat het lekker gaan, we zien het vanzelf wel. Ik vind het heel knap hoe Stijn het heeft gedaan en hoe hij zichzelf heeft laten zien. Los van iets te veel schuttingwoorden gebruiken, ben ik trots op alles wat hij doet.'
Stijn: 'Het belangrijkste wat ik van mijn ouders heb meegekregen, is dat ik de dingen moet doen die me gelukkig en vrolijk maken. En dat ik daar ook echt mijn best voor moet doen, want niets komt je zomaar aanwaaien. Het schrijven heb ik van mijn vader, niemand maakt zulke goede sinterklaasgedichten als hij - ik ben gewoon jaloers als hij iemand anders heeft. Verder kreeg ik het van huis uit mee om echt naar een ander om te kijken. Een van de grootste complimenten die ik kan krijgen, is dat mensen zeggen dat ik zo attent ben. Dat heb ik van mijn ouders. Ik ben trots als ik met mijn vader uit eten ga en hem altijd vriendelijk 'hallo' en 'bedankt' hoor zeggen. Hij leerde me om een leuke man te zijn.'
Benieuwd naar de drie andere vader-zoon duo's met een bijzondere band? Je leest ze in &C's juninummer dat nu in de winkels ligt, of bestel 'm hier online:
Scoor hier &C's juninummer!
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))