Loretta draagt sinds zestiende geen make-up meer: 'Waarom doen we dit met z'n allen?'

In &C 'No bullshit beauty' spreken we viernatural beautiesover waarom zij zonder make-up, dagcrème, shampoo of perfect gebit veel gelukkiger zijn. Zo is Loretta Monique (33), communicatieadviseur
bij een mensenrechtenorganisatie en draagt ze sinds haar zestiende geen make-up meer.

Loretta: 'Alle tijd die vrouwen steken in hun uiterlijk, kunnen ze niet besteden aan bijvoorbeeld hun carrière of geld verdienen. Omdat ik geen make-up draag, heb ik meer tijd, geld en headspace voor dingen die in mijn optiek belangrijker zijn: boeken lezen, met vrienden zijn en me inzetten voor goede doelen.

Lees ook: Chantal Janzen: 'Ik ben er niet op tegen om de natuur een handje te helpen'

Op de middelbare school begonnen klasgenoten make-up te dragen. Omdat iedereen het droeg, voelde ik de druk om dat ook te doen. Ik droeg mascara en een dikke eyeliner met zo’n wing eraan. Tegelijkertijd dacht ik: waarom doen we dit met z’n allen? Mijn vriendje rolde zijn bed uit, trok een shirt aan en ging naar school, terwijl ik een halfuur eerder opstond om mijn ogen op te maken. Vaak zette ik de wekker zelfs nog eerder, zodat ik al opgemaakt was voordat hij wakker werd. Ik wilde niet dat hij me zonder make-up zag. Het voelde alsof ik iets aan het verbergen was. Want wat onder die make-up zat, is hoe ik er echt uitzie. Ik dacht: waar ben ik in godsnaam mee bezig?

Op mijn zestiende ben ik ermee gestopt. In het begin kreeg ik weleens de opmerking: 'Wat zie je er ziek uit.' Maar nu zijn mensen eraan gewend en hoor ik dat nooit meer. Destijds vond ik zo’n opmerking lastig. Het waren vooral vrouwen die zeiden: 'Goh, jij draagt nooit make-up, hè? Dat zou ik nooit durven.' Verdrietig om te horen. Geen make-up dragen, zoals Pamela Anderson nu, wordt als statement gezien. Dat is toch raar? Ik vind het cool dat zij dat durft, zeker in de wereld waarin zij zich begeeft. Maar het laat ook zien hoe normaal we het zijn gaan vinden dat iedereen een soort filter draagt, via make-up of cosmetische ingrepen. Het voelt voor mij als een kleine daad van rebellie om daar niet aan mee te doen.

Lees ook: Lonneke doet niet aan skincare: 'Ik zie het nut of de meerwaarde er gewoon niet van in'

Ik realiseer me dat het makkelijk praten is: ik heb nog geen rimpels. Maar botox of fillers? Ik vertik het. Als vrouw is zichtbaar ouder worden bijna een schande. We moeten voldoen aan een onrealistisch schoonheidsideaal. Maar voor wat of wie? Volgens mij voor mannen en daar wil ik niet aan meedoen. Mijn moeder is altijd erg met haar uiterlijk bezig geweest en vond het belangrijk om jong en jeugdig te ogen. Ze heeft veel cosmetische ingrepen gedaan en zal nooit de deur uitgaan zonder make-up. Ze heeft nooit gezegd dat ze dat deed om aantrekkelijk gevonden te worden, maar wel dat ze worstelde met ouder worden en haar rimpels. Daardoor groeide ik op met vragen als: is het erg om ouder te worden en grijze haren te krijgen? Soms denk ik dat dat de reden is dat ik zo’n aversie heb ontwikkeld tegen allerlei dingen aan jezelf willen veranderen. Ik heb van dichtbij gezien dat het mensen er, in mijn optiek, niet altijd mooier op maakt. Tegelijkertijd ben ik ook voorstander van zelfbeschikking. Mensen moeten zelf weten wat ze met hun uiterlijk doen. Maar ik word wel strijdlustig van al die make-up en botox. Ik vind het belangrijk dat mensen zien hoe iemand er zonder ingrepen uitziet. Het is toch zonde dat we steeds meer op elkaar willen lijken? Ik hou juist van authenticiteit.'