Door: Steffi Posthumus
Een geurkaars is leuk. Een cadeaubon ook. Maar soms wil je gewoon iets geven waar iemand twintig jaar later nog over vertelt. Deze zeven mensen kregen zo’n cadeau.
December, staat – naast kou en korte dagen – onmiskenbaar voor cadeaus. En dus voor verlanglijstjes, cadeaugidsen en lichte paniek over wat je in hemelsnaam moet kopen voor iemand die ‘echt niks nodig heeft’. Terwijl de cadeaus die we ons jaren later nog herinneren vaak helemaal niet de duurste waren. Soms kostten ze zelfs bijna niks. Want een goed cadeau zegt vooral: ik ken jou. Ik heb opgelet. Dat kan een sieraad zijn waar maanden voor is gespaard, maar net zo goed een vader die eindelijk stopt met roken of – zoals ik zelf meemaakte – een vriendin die me in een periode van intense rouw, woede en verdriet een hamer, veiligheidsbril en een doos vol oud servies gaf en zei: ‘Ram het er maar effe uit’.
Deze mensen weten er alles van. Zij kregen een cadeau dat ze nooit meer zullen vergeten.
Carlijn (32)
Cadeau: Zelf getimmerd hemelbed
Geschatte waarde: 120 euro
Voor mij: Een droom die uitkwam.
‘Toen ik 22 werd, had ik net een halfjaar verkering met Sebas. Ik had hem weleens verteld dat ik als kind al droomde van een hemelbed. Met zo’n doek en van die lichtjes. Zo knus vind ik dat. Ik zei dat totaal niet met de intentie dat hij daar iets mee moest, ik deelde gewoon dat ik dat óóit graag zou willen. Ik woonde destijds in een studentenhuis met vriendinnen. Voor mijn 22ste verjaardag had Sebas met die vriendinnen geregeld dat hij het huis in kon. Hij had allemaal bouwmateriaal gekocht en timmerde toen mijn bed om tot hemelbed. Heel schattig met zo’n grote klamboe-achtige doek en lampjes erin. Ik kwam thuis en ging nietsvermoedend mijn kamer in en toen stond daar dus dat hemelbed. Nah. Ik vond dat zó lief! Enerzijds omdat hij mijn eerste vriendje was en ik nog nooit zo’n lief gebaar van iemand had gehad buiten mijn vrienden of familie. Maar vooral omdat ik voelde dat hij écht goed naar me had geluisterd en dus dingen opslaat als ik iets vertel en denkt: misschien kan ik daar wat mee. Inmiddels zijn we al elf jaar samen. Ik kan niet zeggen dat er nog heel veel vaker zulke romantische gebaren de revue hebben gepasseerd haha, maar dit zal ik nooit vergeten.’
Ellemijn (58)
Cadeau: Kookcursus in Londen
Geschatte waarde: 2.000 euro
Voor mij: Iets wat ik nooit en te nimmer aan mezelf zou hebben uitgegeven maar wat uiteindelijk meer waard bleek dan al het geld in de wereld.
‘Vorig jaar stortte ik na een reeks heftige gebeurtenissen volledig in. Op het dieptepunt bleek Raúl, mijn man, een kookcursus bij de gerenommeerde kookschool Le Cordon Bleu in Londen voor me te hebben geregeld. ‘Verrassing!’ Ik was allesbehalve blij. Kreeg een mega paniekaanval. Ik was nog nóóit alleen op reis geweest. Laat staan in deze staat van zijn. Dit kón toch niet? ‘Schatje, komt goed, je kan het, ik heb alles geregeld,’ beloofde Raúl. Doodeng vond ik het, maar onder al die angst leek het me óók heel leuk. Drie maanden later zat ik in de auto naar Schiphol. Janken van paniek. Maar ik ging. Eenmaal in Le Cordon Bleu kreeg ik een schort en een theedoek, ging ergens in een hoekje staan koken en heb me vier dagen lang alleen maar beziggehouden met: in wat voor stukjes zal ik deze komkommer snijden? Welk kruid doe ik daarover? Heerlijk. Iedereen was superlief. De chef checkte dagelijks bij me in: everything well? Ook dat bleek achteraf allemaal door Raúl geregeld te zijn. Het was een heel helende reis. Ik ben zó trots op mezelf dat ik het ondanks alles tóch gedaan heb. Dat Raúl me dit cadeau gaf, staat symbool voor zijn rotsvaste vertrouwen in mij: hij is er altijd van overtuigd geweest dat ik dit zou kunnen.’
Pepe (34)
Cadeau: Stoomstrijkijzer
Geschatte waarde: 150 euro
Voor mij: De gestreken boxers zijn een dagelijks geluksmoment.
‘Mijn moeder streek vroeger altijd alles. Tot mijn ondergoed aan toe. Heerlijk vond ik dat. Zo’n keurig gevouwen, gladgestreken boxershort. Toen ik uit huis ging en zelf mijn kleding moest strijken, ontdekte ik pas wat voor pokkewerk het was. Tot mijn verloofde me voor mijn veertigste verjaardag een stoomstrijkijzer cadeau gaf. Het klinkt als het meest onsexy, suffe cadeau ooit, maar het is echt een fantastisch ding. In een paar streken is iedere vouw weg. Nu strijk ik – net als mijn moeder – alles. Of nou ja, bijna alles. Toen mijn moeder twee jaar geleden overleed, haalden mijn zussen en ik herinneringen aan haar op. Een van die herinneringen was dat gestreken ondergoed. Mijn verloofde zat erbij. Zonder er verder iets over te zeggen, lag er de volgende dag een stapeltje perfect gestreken boxershorts in mijn kast. Dat is sindsdien nooit meer gestopt, terwijl ik één ding heel zeker weet: supersonisch strijkijzer of niet, zij háát strijken. Dat ze dit desalniettemin voor mij doet, omdat ze weet hoe blij ik ervan word, vind ik iedere keer opnieuw het allerliefste cadeau ooit.’
Annelies (37)
Cadeau: Tattoo
Geschatte waarde: 250 euro
Voor mij: Niet in geld uit te drukken.
‘Mijn vader is in 2012 in het ziekenhuis in Emmen overleden. In de kamer waar hij lag, hing een heel groot schilderij. Ik vond het mooi, maar dacht eigenlijk dat het gewoon een random ziekenhuisschilderij was. Zoals je ze ook van de Ikea hebt. Pas maanden later – toen ik hetzelfde schilderij stomtoevallig op het kledingkaartje van een vriend zag staan, ontdekte ik dat het van Keith Haring was. Én dat dat een wereldberoemde kunstenaar is, haha. Het kledingkaartje heb ik altijd bewaard. Ik ben het twee keer kwijtgeraakt, maar telkens vond ik het terug. Soms zelfs jaren later. Ik ben niet gelovig, maar door dit soort dingen zou ik het wel willen. Ik hoop zo dat het een teken van mijn vader is. In oktober 2020 kreeg ik van mijn vriend – nu man – het schilderij als tattoo cadeau. Zó’n tof idee en gebaar. Daarin lijkt hij enorm op mijn vader, we waren pas vier maanden samen maar ik wist meteen: dit zit goed. Tijdens het zetten, praatten we over mijn vader. Het voelde als een full circle moment. Met de tattoo ben ik nog altijd heel blij. Als ik ernaar kijk, voel ik geen verdriet, maar verbintenis. En de vragen van anderen? Die leiden steevast tot mooie herinneringen. Zo blijft mijn vader altijd aanwezig.’
Lia (40)
Cadeau: Super Nintendo
Geschatte waarde: 399 gulden (ongeveer 180 euro)
Voor mij: Een fijne afleiding tijdens een heel vervelende periode.
‘Toen ik zeven was, kreeg mijn zusje van vijf leukemie. Het was een moeilijke tijd, ze lag weken in het Sophia Kinderziekenhuis, waardoor mijn ouders daar veel waren. Ik ging vaak mee, maar was ook veel alleen thuis. Voor Sinterklaas kreeg ik een Super Nintendo. Uren speelde ik op dat ding. Natuurlijk was het niet ideaal, maar die Nintendo zorgde ervoor dat ik me in een heel moeilijke tijd thuis prima kon vermaken, me niet alleen of zielig voelde en me niet realiseerde hoe abnormaal de situatie was. Ik heb hem nog steeds en sloot hem vorig jaar aan voor m’n eigen meiden. Toen mijn favoriete spel – Super Mario World – het niet meer deed, moest ik even m’n tranen wegvegen; hij staat voor zo’n belangrijk deel van mijn jeugd. Nu ik volwassen ben en mijn dochters ermee zie spelen, zie ik ook het educatieve aspect. Mijn oudste viel tijdens het spelen van Super Mario All-Stars telkens in het ravijn. Na vier keer zei ze: ‘Ik stop ermee, ik kan het niet.’ Toen dacht ik: dit leer je er dus ook van: never give up! Net zo lang blijven proberen tot je niet meer in het ravijn flikkert. Ook al zijn mijn dochters (gelukkig) niet alleen zoals ik toen, de waarde is er niet minder om. Eén ding is zeker: hij gaat nooit meer weg.’
Sasha (29)
Cadeau: Twee katten
Geschatte waarde: 12,50 euro per kat
Voor mij: Beste 25 euro ooit besteed.
‘Ik wilde altijd al graag katten, maar mijn vriend is geen kattenmens. Ik doorzeuren natuurlijk. Ruim drie jaar lang. Met succes: op mijn verjaardag kreeg ik twee poesjes uit hetzelfde nest. Kees en Koos. Helemaal gezellig, maar ik merkte pas echt wat een impact die beesten hadden toen mijn vader plotseling overleed. Ik kon alleen maar huilen en lag dagen-, nee, wekenlang op de bank te huilen van ellende, maar die katten weken nooit van mijn zijde. Zodra ik ging liggen, kwamen zij op m’n borst liggen. Het voelde écht alsof ze mijn verdriet voelden en me probeerden te troosten. Er is ooit een onderzoek geweest waaruit bleek dat katten daadwerkelijk het stressniveau van hun baasje kunnen verlagen. Als je een kat aait, worden er meer gelukshormonen aangemaakt en neemt de aanmaak van cortisol (stresshormoon, red.) af. En het schijnt zelfs dat het gespin op zo’n frequentie zit dat het voor henzelf niet alleen regulerend werkt, maar ook voor ons. Ik kan het alleen maar beamen. In het afgelopen jaar heb ik twee miskramen gehad. Ook toen waren mijn katten mijn grootste steun. Ik noem ze niet voor niets mijn wandelende antidepressiva, want ze slepen me door ieder dal heen. Wie had ooit gedacht dat twee van die beestjes zoveel impact zouden hebben. Mijn vriend in ieder geval niet.’
Tom (39)
Cadeau: Spice Girls-print
Geschatte waarde: 50 euro
Voor mij: Ik zou hem nog voor geen miljoen wegdoen.
‘Drie jaar geleden was ik met mijn toenmalige vriend een weekendje in Londen, waar we onder andere de National Portrait Gallery bezochten. Van alles wat we daar zagen, sprong één foto er voor mij direct uit: een portret van de Spice Girls, gefotografeerd tijdens hun Amerika-tour in 1997 door Nigel Shafran voor The Guardian. Het sprak me zo aan omdat het onmiskenbaar de Spice Girls zijn, de heldinnen uit mijn jeugd, maar toch op zo’n manier gefotografeerd dat je goed moet kijken om hen te zien. Je ziet namelijk alleen hun voeten – met die iconische plateauschoenen. ‘The world at their feet,’ kopte het bijbehorende interview. In de museumwinkel wist ik meteen wat ik zocht. Alleen... was er geen print, geen kaartje, niks. Ik moest het doen met mijn eigen krakkemikkige foto van de foto. Tot mijn ex me maanden later een grote koker gaf. Ja, mét die Spice Girls-print! Hij had niet alleen onthouden hoe tof ik die foto vond, maar ook echt heel veel moeite gedaan om die print voor mij in handen te krijgen. Het was niet even een klik op de knop of een wandeling naar de winkel; hij heeft met meerdere mensen contact opgenomen om het voor elkaar te krijgen. Dát maakt het cadeau extra speciaal. De relatie hield geen stand, maar de print hangt nog altijd midden in mijn woonkamer.’
Dit verhaal vind je in &C's decembernummer, dat nu in de winkels ligt.
:quality(80))
:quality(80))
:quality(80))
:quality(80))
:quality(80))
:quality(80))