An Na Chen: ‘Als ik meer ruimte had, zou ik nóg meer spullen hebben’

Een eigen plek, helemaal naar haar smaak en precies groot genoeg voor alles wat ze nodig heeft. In haar studio van 28 vierkante meter combineert An Na Chen (31) slim design met haar liefde voor mode. En het mooiste? Klein wonen voelt voor haar juist als een heleboel vrijheid.

‘Voor sommige mensen voelt 28 vierkante meter misschien klein, maar voor mij was het een upgrade. Hiervoor huurde ik een heel klein studiootje op een zolder, door de schuine muren voelde het nog krapper. Een schattig plekje, maar zeker niet praktisch. Daarom ging ik op zoek naar iets wat ik kon kopen. In deze gekke huizenmarkt had ik verwacht dat het wel even zou duren voor ik iets zou vinden, maar mijn eerste bod was op deze studio. Ik was blij, maar ook een beetje geschrokken. Ik moest alles nog regelen met de hypotheekadviseur. Ik vind het fijn hoe het is ingedeeld. Ik slaap, eet en woon in dezelfde ruimte, maar doordat de badkamer in het midden zit en de rest van de ruimtes er in een U-vorm omheen, voelt het toch een beetje als een appartement met gescheiden ruimtes. Toen ik het kocht, zag het er heel anders uit. Er zat tropisch behang op de muren, er lag een oude, gele gietvloer in en de badkamer was verouderd. Omdat ik niet zoveel budget meer had, heb ik het behang eraf gehaald en de muren geverfd. Van mijn laatste centen kocht ik een heel duur aanrechtblad van kwartsiet. Zo had de woning toch ineens een heel andere uitstraling. Zo heb ik er een hele tijd gewoond, tot ik twee jaar geleden genoeg spaargeld had en het helemaal kon renoveren. Er ligt een nieuwe visgraat pvc-vloer in, en de badkamer en keuken zijn vernieuwd. Het aanrechtblad heb ik natuurlijk gehouden. Ik heb er een sport van gemaakt om de ruimte zo slim mogelijk te gebruiken. Dat moet ook wel, want ik hou van mode, en heb veel kleding en schoenen. Een op maat gemaakte bank met lades stond er al: die zitten ramvol met spullen. Mijn lage bed heb ik op hogere poten gezet, zodat ik eronder ook spullen kwijt kan. En ik heb meer kastruimte gecreëerd. Zo hangt er nu een kast boven mijn bed en komen de keukenkastjes tot het plafond. Letterlijk elk hoekje is gevuld. Als ik de ruimte zou hebben, zou ik nog veel meer spullen hebben. Ik hou van klein wonen: je hebt alles dicht bij elkaar, het is minder schoonmaken en het is knus. Als je hier binnen staat, voelt het ook niet zo klein. Misschien komt dat door alle spiegels die ik heb geplaatst, daardoor lijkt het een stuk ruimer. En het is ook een kwestie van je huis opgeruimd houden. Als er kleding rondslingert, voelt het al snel rommelig, en daardoor ook kleiner. Gelukkig ben ik van nature een vrij opgeruimd persoon. Samenwonen in zo’n kleine ruimte zou ik niet willen. Op dagen dat mijn vriend bij me is, merk ik dat het soms lastig is. Dan gaat hij bijvoorbeeld net bellen of een meeting in, als ik net wakker ben of óók moet bellen. Ooit hopen we samen iets te vinden, dus ik denk niet dat ik hier over vijf jaar nog woon, maar voor mij alleen is het ideaal.’

Dit artikel staat in de nieuwste editie 'Meer bos, minder blabla' die nu in de winkels ligt.