People
Nienke: 'Op de camping kregen mijn zus en ik vroeger skisokken aan'
People
Nienke: 'Really, waar de fuchsia’s vind ik die gore klote-armbanden?'
Gossip & Sterren
Big news: Nienke Plas is onze nieuwe columnist voor &C magazine
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
People
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
Mama
Column: Liever een meisje
People
Malou: 'Dit is het verband tussen Alexander Pechtold en een seksshop'
People
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
People
Ik kan vers(t)ieren
People
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
People
Cesar Majorana: 'Ze zijn het woord kech vergeten'
People
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
People
Gaia (deel 1): in therapie
People
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
People
Cesar Majorana: Ik ben de mol in mijn eigen seizoen van Wie is de mol?
People
Malou Holshuijsen: Ammehoela
People
Tim den Besten: 'Dertig worden werkt als een soort filter'
People
Georgina Verbaan: Tegenstrijdige adviezen
People
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
People
Cesar: 'Wie is de baas over Famke Louise?'
People
Turofobie
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Nienke: 'Mijn megasaaie, platte, kale paasdoos'
People

Nienke: 'Mijn megasaaie, platte, kale paasdoos'

Nienke Plas (33) kennen we sinds 3 mei 2016, toen ze besloot haar frustraties te uiten in haar eerste video: verloofde Resley was op hetzelfde feest als Lady Gaga en zij zat thuis. Op de bank. Alleen. Inmiddels vlogt ze, zingt ze, maakt ze grappen en zorgen zij en Res voor zoon Frenky-Dean (4). Allemaal in onvervalst Amsterdams.

05-9-2019 20:00
Fotografie Imke Panhuijzen. concept Imke Panhuijzen en Jesse Donker, styling Isaa Geeratz, haar en make-up Emmy Klomp @Eric Elenbaas Agency, productie Anne-Floor Roosterman, coltrui Filippa K, oorbellen Lott. Gioielli

Weet je wat ongemakkelijk is? Wanneer je de deur opentrekt van een openbaar toilet en er zit al iemand op. Je doet de deur natuurlijk meteen weer dicht en zegt ‘Sorry’, maar kunt het beeld van die ranzige pot waar iemands naakte poes op is geland niet loslaten. En dat precies díé mevrouw als eerste klaar is van die hele rij toiletten, dus je gaat alsnog dat hokje in. En dat je dan tegen zo’n onzichtbare dikke muur van stank aanloopt, van schrik het hokje weer uit springt, een kokhalsgeluid niet kunt onderdrukken en dat precies díé mevrouw haar handen nog staat te wassen en alles heeft gezien. Nice.

Lees ook: Nienke: 'Op de camping kregen mijn zus en ik vroeger skisokken aan'

Ook heel onprettig was de eerste keer dat ik met mijn kind een schoenendoos moest versieren, als verpakking van het paasontbijt van een kind uit zijn klas. Iedereen mocht een lootje trekken en zo zouden ze elkaar een ontbijtje geven. Ik durf te zeggen dat ik creatief ben, maar planning is mijn zwakte. Dus op de zondag ervoor besloot ik snel een kleurplaat uit te printen en mijn schoonzusje om verf te vragen.

Mijn zoon en ik verfden een paar paaseieren en de paashaas werd ingeverfd (ingekleurd, maar dan met verf, je begrijpt het). De binnenkant had ik royaal bekleed met vrolijke servetten (let wel, servetten met een spetterend patroon en nee, geen paasmotief. Ik vond één supermarkt wel genoeg om te bezoeken). Ik dacht nog: ik doe de broodjes en aardbeitjes niet in een plastic bakje. Moet ik dat later weer terugvragen aan zijn ouders, moeilijk, moeilijk, moeilijk. Dus boetseerde ik een bakje van aluminiumfolie, lekker flitsend. Resultaat: een kleurrijke versierde doos in 3D. O nee, hij had best dikke glitters, dus 3,5D.

Trots en met een zweetsnor kwam ik aan met Frenky-Dean. Mijn moeder wilde zijn eerste paasontbijt ook meemaken, dus we brachten hem samen naar de klas. Wat ik daar zag, nam het zuurstof weg in m’n hersenen. Schoenendozen die waren getransformeerd tot minipraalwagens, alsof er een prijs te winnen viel. Op deksels waren tuintjes gemaakt waarin meer bloemsoorten groeiden dan op de meeste oprijlanen in freaking Laren. Kinderen lachten en glunderden, keken naar dozen die als ze opengingen nog meer ‘oehs’ en ‘aahs’ opwekten. Dingen schoten eruit of klapten open. Glow-in-the-dark-attributen waren erin geplakt, zodat konijntjes die erin ‘leefden’ niet in het donker hoefden te zitten.

Lees ook: Nienke: 'Really, waar de fuchsia’s vind ik die gore klote-armbanden?'

Opeens kreeg ik zo’n medelijden met het jongetje dat onze MEGASAAIE PLATTE KALE paasdoos zou zien. Ik dacht: ik hoop dat het arme jong superprikkelbaar is en ongelooflijk lekker gaat op het dikke gouden glitterkarton dat ik ook nog best summier heb gebruikt (tering, wat kan ik gierig zijn), anders is dit voor hem een superklote begin van de dag. Mijn moeder maakte de situatie compleet: ‘Nou, je ziet tenminste dat er aan jullie doos daadwerkelijk een kind heeft geknutseld.’ Het kind was overduidelijk niet onder de indruk, ik denk zelfs een beetje down. Maar dat durf ik niet met zekerheid te zeggen omdat ik nul oogcontact durfde te maken. Over ongemakkelijk gesproken.

Deze column verscheen eerder in &C 08, 2019. Lees hier meer columns van Nienke Plas. 

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.