Column
Malou: 'Hoeveel bitterballen heeft iedereen al gehad?'
Fashion
Doei klotsende oksels: dit zijn de fijnste luchtige zomerjurken
Malou: 'Ik werd gemansplaind door een teruglopende haargrens'
Column
Nienke: 'Een kind is een product van zijn of haar ouders. Oeps'
Hanneke: 'De groots en meeslepende liefde bestaat niet'
Fashion
Pashokjesleed: met deze 5 tips wordt kleding passen een feest
Column
Marieke Elsinga: 'Misschien verklap ik nu een enorm geheim'
Column
Malou: 'Mijn broertje is positief getest op corona'
Actie
Win: MADE.COM dinnerware met private chef diner voor twee
Win een sweater van Yeez Louise x OU. Boutique Stories
Home
Binnenkijken bij Interior Junkie: 'Ik droomde van deze visgraatvloer'
Psyche
Een vriendschap verbreken? Dat hebben we nooit geleerd
Column
Thomas: 'Canada? Ruw volk, allemaal buitenlanders'
Gossip & Sterren
After Televizier-Ring Gala: effe nabellen met Chantal
Food
Met deze cake van Miljuschka krijgen je kids stiekem groenten binnen
Toiletjuffrouw Ruby: 'Ik moet nog vaak kokhalzen'
Nooit meer naar de getver: kroegtijger wordt huismus
Column
Hanneke: 'Door haar opmerking deed ik de 'Two Week Shred' workout'
Newsflash
Ambassadeur Selwyn Senatori haalt talenten uit hun comfort zone
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
Column
Carmen: 'Ik hoop niet dat vrienden van m'n ouders deze column lezen'
Column
Chantal Janzen: 'Mijn beste vriend Hein was helemaal klaar met mij'
Toiletjuffrouw Eva: 'Niet twitteren, tinderen of vingeren op die plee'
Column
Malou: 'Vijf jaar geleden gaven de artsen hem nog maar drie maanden'
Column
James Worthy: 'Alle volwassen mannen plassen zittend'
Psyche
Zeg eens wat je voelt: waarom we wat opener mogen zijn naar elkaar
Psyche
Ik reis, dus ik ben: dit doet op vakantie gaan met je psyche
Kom naar de ibis Styles by Us-expositie en win een hotelovernachting
Mama
Als ik moeder word blijf ik précies dezelfde persoon: yeah right
Newsflash
Wat zijn de LinkedIn key take-aways van fotograaf Nathalie?
Hanneke en haar gezellige kinderdagverblijf
Meer bekijken
  1. › ›
  2. Thomas: 'Ik zou best graag een foto van Marcello willen zien'

Thomas: 'Ik zou best graag een foto van Marcello willen zien'

Bekijk meer
(1/48)
Thomas: 'Die kinderen komen nooit op bezoek in het verpleeghuis'
48/48
Thomas: 'Je bent pas goed gelukt als niemand het ziet'
47/48
Thomas: 'Hij testte positief op corona, dagen later was het gebeurd'
46/48
Thomas: 'Toevallig zag een buurvrouw hem op de grond liggen'
45/48
Thomas: 'Alzheimer heeft een enorm gat in haar geheugen geslagen'
44/48
Thomas: 'De overgang naar de heren-wc was een cultuurshock'
43/48
Thomas: 'Ik keek naar zijn mond en dacht: die ga ik never zoenen'
42/48
Thomas: 'Ik wist meteen dat ik corona had'
41/48
Thomas: 'Canada? Ruw volk, allemaal buitenlanders'
40/48
Thomas: 'Ze gooide hete thee richting het gezicht van mijn collega'
39/48
Thomas: 'Ik heb poep aan mijn vinger'
38/48
Thomas: 'Ik wist niet dat je zó lang aan je piemel kon sjorren'
37/48
Thomas: 'Hij kan nauwelijks bewegen, dus ik takel hem uit zijn bed'
36/48
Thomas: 'Godsdienst ligt gevoelig, voor je het weet heb je ruzie'
35/48
Thomas: 'Ze schrokt de boterham zonder handen naar binnen'
34/48
Thomas: 'Ik wil dood, zegt ze'
33/48
Thomas: 'Ik was elf toen ik voor het laatst had gezwommen'
32/48
Thomas: 'Ze is de drol in de wasbak aan het prakken met een vork'
31/48
Thomas: 'Vrouwen kunnen beter tegen bloed'
30/48
Thomas: 'Tot mijn schrik had het washok op de camping open douches'
29/48
Thomas: 'Straks mag ik haar bed niet meer aanraken'
28/48
Thomas: 'Ik heb ontdekt dat bejaarden ook seks hebben'
27/48
Thomas: 'De medewerker zag dat ik een vrouw was die klonk als een man'
26/48
Thomas: 'Ze krijgt het voor elkaar om alle foute vragen te stellen'
25/48
Thomas: 'Inmiddels schaam ik me voor mijn gedachte'
24/48
Thomas: 'Alle bewoners die besmet waren, zijn beter of dood'
23/48
Thomas: 'Ik overleef corona dankzij pizza'
22/48
Thomas: 'Hoe voelt het om opgesloten te zitten in een verpleeghuis?'
21/48
Thomas: 'Ik ga al wekenlang door het leven met next level smetvrees'
20/48
Thomas: 'Het verpleeghuis is op slot en bewoners zijn verontwaardigd'
19/48
Thomas: 'Hij wilde je de winkel uit hebben omdat je er shabby uitzag'
18/48
Thomas: 'Je hoeft niet gay te zijn om over homoseks te schrijven'
17/48
Thomas: 'Ik was haar blote kont omdat ze het zelf niet kan'
16/48
Thomas: 'Mevrouw Gans heeft een crush op mij'
15/48
Thomas: 'Demente mensen kunnen heel lang staan te prutsen'
14/48
Thomas: 'Boven de dekens zag ik de blote witte schouders van een man'
13/48
Thomas: 'De pik van de blote man had de vorm van een deurknop'
12/48
Thomas: 'De boodschap van NikkieTutorials is juist iets heel anders'
11/48
Thomas: 'Henk en ik hadden elkaar naar rechts geswipet'
10/48
Thomas: 'Dit is de meestgestelde vraag aan transgenders'
9/48
Thomas: 'De stagiair riep: BEN JIJ TRANSGENDER?'
8/48
Thomas: 'Mannen verkopen meer boeken dan vrouwen'
7/48
Thomas: 'Een bord terugsturen in een restaurant? Zou ik nóóit doen'
6/48
Thomas: 'Ik liep een beetje voor lul in mijn normale kleding'
5/48
Thomas: 'Van mijn vrienden kreeg ik geestverruimende paddo's cadeau'
4/48
Thomas: 'Ik signeerde mijn eerste boek met een kleutertekst'
3/48
Thomas: 'Ik wilde 40 kilo op zijn tenen laten stuiteren'
2/48
Thomas: 'Ik zou best graag een foto van Marcello willen zien'
1/48

Thomas van der meer (1986) drinkt zijn koffie zwart, is team koriander en woont aan de rand van het bos. Met zijn debuutroman Welkom bij de club hoopt hij zijn nieuwe badkamer te financieren. Verder studeert hij verpleegkunde en is-ie transgender, maar daar merk je verder niks van. 

08-10-2019 20:00
fotografie Willemieke Kars, Getty Images

Een zestienjarig meisje wordt in een weiland verkracht en vermoord. Iedereen in het dorp wijst naar het asielzoekerscentrum. Dertien jaar later, na een DNA-onderzoek, blijkt de dader niet een van de asielzoekers, maar een boer uit de buurt. De boer wordt gearresteerd en veroordeeld.

Dit verhaal ken je waarschijnlijk wel: de moord op Marianne Vaatstra. Omdat je het kent, weet je ook al wat er staat te gebeuren in de roman Jij bent van mij van Peter Middendorp. Dit boek is gebaseerd op de moord op Marianne. Maar om de gebeurtenissen gaat het niet. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de boer; het laat zien wat zich afspeelt in het hoofd van de dader. Hoe kon een man met een gewoon leven, een bedrijf en een gezin, zoiets doen? En hoe kon hij daarna leven met zijn daad?

Ene Marcello vindt dat Jij bent van mij wél om de gebeurtenissen gaat. Hij geeft in een online recensie twee sterren met het commentaar: ‘Wat er in het boek staat over waar het eigenlijk om gaat, omhelst hooguit tien pagina’s.’ Ik zou best graag een foto van Marcello willen zien. Net zoals ik een auto die een heel rare manoeuvre maakt weleens inhaal, om even naar binnen te kijken hoe de bestuurder eruitziet.

Lees ook: Column Thomas van der Meer: 'Vrouwen kunnen beter tegen bloed'

Tijdens het schrijven van mijn roman leerde ik een schrijfster kennen. Ze was ook bezig met een boek en het leek ons nuttig om elkaar af en toe een hoofdstuk te laten lezen. Dan kan ik checken of ze er ongeveer uithaalt wat ik probeer uit te drukken, dacht ik. Ze las een hoofdstuk over de invloed van transseksualiteit op het leven van de hoofdpersoon, dat ik had gebaseerd op mijn eigen ervaringen.

In zijn puberteit denkt de hoofdpersoon dat het normaal is hoe hij zich voelt, door iets wat hij bij Oprah Winfrey ziet. Er is een vrouw te gast die vertelt dat haar golden retriever opeens boven op haar was gesprongen toen ze op de bank zat. Hij had zijn snuit hard in haar borst geduwd. Omdat het pijn deed legde ze haar hand op haar borst en toen voelde ze het knobbeltje.
‘Wat goed van je hond,’ zegt Oprah. ‘Anders was je er nooit achter gekomen dat je borstkanker had.’ De hond rent het podium op en iedereen klapt. Hieruit maakt hij op dat het normaal is dat mensen hun lichaam vreemd vinden: die vrouw zou nooit aan haar eigen borsten hebben gevoeld, je hebt een hond nodig om erachter te komen dat je borstkanker hebt.

Intussen schrikt de hoofdpersoon elke dag van zijn lichaam, dat is altijd al zo geweest, en begint ook te schrikken van dingen die hem alleen al doen denken aan het schrikken. Bijvoorbeeld als iemand het over zijn lichaam heeft. Zo zegt er iemand ‘jouw borsten’ tegen hem, en dan huivert hij. Het is een griezelend soort huiveren, zoals wanneer je je inbeeldt dat iemand een punaise in je oogbol drukt.

De schrijfster las het hele stuk, keek me aan en vroeg: ‘Had jij vroeger grote borsten?’

Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Ontvang één keer per week alle &C updates!
Het is vereist de inschrijving te bevestigen door dit vakje aan te vinken.
GO
Bedankt voor je inschrijving voor de nieuwsbrief!
Vanaf nu ontvang je de nieuwsbrief.
Out now
&C Magazine Editie #2 Borst vooruit
Bestel nu
Wees slim en word abonnee!
12x &C Magazine op je deurmat.
Bekijk de deals

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.