Column
Marieke Elsinga: 'Vrijgezel zijn was echt geen straf, hoor'
Column
James Worthy: 'De zon en ik zullen nooit beste vrienden worden'
Column
James Worthy: 'Ze was de mooiste suikerspin die ik ooit had gezien'
Column
Marieke Elsinga: 'Als hij zich omdraait, verwacht ik zijn gulle lach'
Column
James Worthy: 'Ik wil dat kruintje op m'n hoofd niet zien'
Column
Marloes: 'Ze trekt mijn onderbroek van hars er in twee rukken af'
Column
Carmen: 'Selfcare is te laat op werk (of Zoom-call) verschijnen'
Column
James Worthy: 'Ik mocht de tandenfee niet vergeten'
Column
Malou: 'Ik werd gestoken, precies op het randje van mijn tatoeage'
Column
Marloes: 'Dit is het moment dat de kinderkapper het voor mij verziekt'
Column
Carmen: 'Soms schaam ik me omdat ik zo enorm actief ben op Twitter'
Column
Anna Karolina #130: Verrassing
Column
Carmen: 'Make-up? Ik faal al op het gebied van skincare'
Column
Hanneke: 'Ik vermijd het woord nee en geef mijn kind een andere keus'
Malou: 'Naast COVID-19, zijn er ook veel mensen besmet met hufter'
Column
Marloes: 'De nesteldrang is toegeslagen'
Column
Sexy Time: De nieuwe buurman #5
Carmen: 'Het voelt sneu om dit te typen, maar zie het als coming-out'
Column
Marieke Elsinga: 'Mijn vriend mag mij uitpakken op de hotelkamer'
Column
Marloes: 'Ik krijg een bouwlamp op mijn gezicht en word bestudeerd'
Column
Carmen: 'Ik weiger te gaan slapen met ruzie'
Column
Marloes: 'Mazzel van zwanger zijn is dat mensen medelijden hebben'
Column
Carmen: 'Baren is een privilege, geen hobby'
Malou: 'Ik ben in het ziekenhuis om een foto van mijn hart te maken'
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
Column
Marloes: 'Vind je het gek dat ik zoveel zeik?'
Column
Chantal Janzen: 'Op date twee vroeg ik of Marco nog een kind wilde'
Column
Marieke Elsinga: 'Ik negeer die melding al maanden'
Column
James Worthy: 'Ik krijg vooral mails over penisvergrotingen'
Column
Thomas: 'Je bent pas goed gelukt als niemand het ziet'
Column
Malou: 'Welke kleur haar zou ze hebben als het niet was uitgevallen?'
Meer bekijken
  1. Column
  2. › ›
  3. Marieke Elsinga: 'Ik heb al jaren last van een verlegen blaas'
17-9-2020 21:00
fotografie Anne Claire de Breij

Ik hou het al zeker drie kwartier op. Ik moet plassen in mijn eigen huis, maar ik durf niet. Dat ophouden is een kunst op zich. Vermoeiend ook en daarbij is volhouden onbegonnen werk, want de reden dat ik niet ga, of eigenlijk de redenen, blijven nog zeker zo’n vier uur aan mijn kant van de voordeur. Ze heten João en Vicente, en het zijn de twee Brazilianen die zich op dit moment in mijn slaapkamer begeven. Ik heb ze zelf mijn huis binnengelaten. Mijn kat Kiki heeft aan hun schoenen gesnuffeld en toen doken ze met de zelfverzekerdheid die je alleen van Zuid-Amerikaanse mannen kent mijn slaapvertrek in.

Lees ook: Marieke Elsinga: 'Vrijgezel zijn was echt geen straf, hoor

So far een prima verloop van mijn maandagochtend, maar nu zit ik dus dit stuk te tikken in mijn woonkamer en durf ik niet naar de wc. Het is gewoon te stil in huis. Waarom is het toch zo moeilijk om te plassen als er anderen bij zijn? Ik bedoel, er zit gewoon een deur tussen. En bovendien: we plassen allemaal. De koning, Chantal Janzen, Leonardo DiCaprio en dus ook João en Vicente. Waarom lukt het míj dan niet? Wat is er dan zo blokkerend aan de gedachte dat zíj mij zouden horen plassen? Ik heb er vaak over nagedacht en ik ben ook heus niet de enige met dit probleem. Sterker nog, het schijnt zelfs een naam te hebben: een verlegen blaas.

Dat voelt als iets liefs, alsof je blaas met rode blossen tegen je fluistert: ‘Ga nu maar even niet plassen. Straks horen ze je nog. Dat is gek. Hou het maar even op.’ NEE BLAAS, IK MOET MEGA-NODIG! Het probleem is niet van gister. Die verlegen blaas heb ik al jaren. Op de middelbare school hadden alle toiletten slechts een laf schotje tussen het porselein. Je hoorde alles! Ik werd creatief: de kraan openzetten, een papiertje in de pot leggen zodat je het niet hoort als de straal de pot of het water raakt, door te hoesten een rookgordijn van geluid opwerpen. Allemaal niet ideaal. Gelukkig kwam ik er halverwege de brugklas achter dat de wc’s schuin tegenover het economielokaal wél muren van de vloer tot het plafond hadden. Een lifesaver, want anders had ik de overige zesenhalf jaar (jep, jaartje blijven zitten) echt een probleem gehad.

Lees ook: Marloes: 'Ze trekt mijn onderbroek van hars er in twee rukken af'

Oké, terug naar nu. Ik hou het inmiddels dik anderhalf uur op en heb mijn onderbuurmeisje geappt of ik even bij haar mag. Het voelt alsof ik verloren heb van mijn tegenstander, de verlegen blaas. Verliezen van een fluisterend orgaan. Sneu. O ja, João en Vicentce zijn trouwens in mijn slaapkamer omdat ze daar een airco aan het installeren zijn. Voordat je iets anders dacht.

Deze column verscheen eerder in &C 09 2020

Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Ontvang één keer per week alle &C updates!
Het is vereist de inschrijving te bevestigen door dit vakje aan te vinken.
GO
Bedankt voor je inschrijving voor de nieuwsbrief!
Vanaf nu ontvang je de nieuwsbrief.
Out now
&C Magazine Editie #5 Kom maar op met het Songfestival
Bestel nu
Wees slim en word abonnee!
12x &C Magazine op je deurmat.
Bekijk de deals

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.