People
Column: Monopoly en verwarmd fruit
People
Column: Hoera, hoera, horeca
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
People
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
People
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
People
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
People
Op lijmvakantie
People
Koffie en groepsseks
People
Mijn oma en de trut
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
People
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
People
Column: Echte Azië-kenners
People
De fietsfascist
People
Column: Met een Duitser en ik fakete
People
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
People
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
People
Imperfectie-gram
People
Luxeprobleem
People
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
People
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
People
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou Holshuijsen
  3. Column: Monopoly en verwarmd fruit
People

Column: Monopoly en verwarmd fruit

Bekijk meer
(5/107)
Malou: 'De huizen hier zijn niet bestand tegen mijn 7 minute workout'
107/107
Malou: 'Naast COVID-19, zijn er ook veel mensen besmet met hufter'
106/107
Malou: 'Ik tik de mevrouw met drie flessen afwasmiddel op de schouder'
105/107
Malou: 'Ik voel me een beetje ongemakkelijk met deze man in huis'
104/107
Malou: 'Ik loods haar langs de hyena's naar de abortuskliniek'
103/107
Malou: 'We spelen 30 seconds en opa en oma zitten in mijn team'
102/107
Malou: 'Ik stap in een kart en zit meteen muurvast in het stoeltje'
101/107
Malou: 'Voor de vegetariërs is er tomatensoep of tomatensoep'
100/107
Malou: 'Ik sorteer dingen op kleur om rustig te worden'
99/107
Malou: 'De enveloppen op mijn bureau liggen er inmiddels al weken'
98/107
Malou: 'Ik ben in het ziekenhuis om een foto van mijn hart te maken'
97/107
Malou: 'Mijn bovenburen hebben seks en vooral zij maakt veel geluid'
96/107
Malou: 'Ik was effe vergeten dat ik nu vegetariër ben'
95/107
Malou: 'Ik zei dat ik hem voor nog geen miljoen zou pijpen'
94/107
Malou: 'Er staan Nederlanders in de rij die het unexeptebol vinden'
93/107
Malou: 'In een boze kerk staan grote beelden van Jezus aan het kruis'
92/107
Malou: 'Een bloedmooie vrouw kijkt op en ik vind mijn jas acuut stom'
91/107
Malou: 'Mevrouw, u dringt voor'
90/107
Malou: 'Een meneer vond het asociaal dat ik patat at in de trein'
89/107
Malou: 'In de geparkeerde auto ligt een oude man. Hij oogt morsdood'
88/107
Malou: 'Opeens vroeg ik me af of ik wel twee tickets had geboekt'
87/107
Malou: 'Het is de mooiste foetus die ik ooit op een echo heb gezien'
86/107
Malou: 'Alsof ik terug ben gekropen in m'n moeders vagina'
85/107
Malou: 'Ik werd gemansplaind door een teruglopende haargrens'
84/107
Malou: 'De pijn in haar oog was ondraaglijk geworden'
83/107
Malou: 'Over de pornohoek in de videotheek en een 3-jarige'
82/107
Malou: 'Ik zou mijn pink geven voor normaal kunnen rondlopen'
81/107
Malou: 'Het enige wat ik hoor zijn snikkende sorry’s'
80/107
Malou: 'Er is zojuist iemand voor de trein gesprongen'
79/107
Malou: 'Wilt u alstublieft mijn tv meenemen? En niet mijn laptop?'
78/107
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
77/107
Malou: 'Ik zei 'ja, is goed' terwijl ik 'nee, rot op' wilde zeggen'
76/107
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
75/107
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
74/107
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
73/107
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
72/107
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
71/107
Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
70/107
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
69/107
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
68/107
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
67/107
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
66/107
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
65/107
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
64/107
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
63/107
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
62/107
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
61/107
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
60/107
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
59/107
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
58/107
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
57/107
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
56/107
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
55/107
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
54/107
Malou: ‘Wat gaat er om in het hoofd van een voorwielendief?’
53/107
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
52/107
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
51/107
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
50/107
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
49/107
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
48/107
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
47/107
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
46/107
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
45/107
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
44/107
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
43/107
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
42/107
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
41/107
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
40/107
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
39/107
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
38/107
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
37/107
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
36/107
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
35/107
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
34/107
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
33/107
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
32/107
Malou Holshuijsen: Ammehoela
31/107
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
30/107
Column: De Botoxbarricade
29/107
Column: Het donderwolkje
28/107
Column: Uitgedrukte liefde
27/107
Column: To free bleed or not to free bleed?
26/107
Column: Geen zeventien meer
25/107
Column: Kutcolumn
24/107
Column: Tongen op DGTL
23/107
Column: Een date, een medium en zijn advies
22/107
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
21/107
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
20/107
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
19/107
Column: Met een man naar de film
18/107
Column: Hoera, hoera, horeca
17/107
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
16/107
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
15/107
Column: Met een Duitser en ik fakete
14/107
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
13/107
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
12/107
Mijn oma en de trut
11/107
Column: Monopoly en verwarmd fruit
10/107
Column: Echte Azië-kenners
9/107
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
8/107
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
7/107
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
6/107
Column: Monopoly en verwarmd fruit
5/107
De fietsfascist
4/107
Op lijmvakantie
3/107
Koffie en groepsseks
2/107
Katers en vagijnen
1/107

Malou schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

04-12-2017 09:00
 

Sommige dingen zijn ieder jaar hetzelfde. Er ligt een grote doos vuurwerk klaar om na middernacht de lucht in te knallen, de oliebollen liggen keurig bepoederd in een ronde schaal en er zijn er in deeg gefrituurde ananassen.  

Ik ken weinig dingen die smeriger zijn dan lauw, gefrituurd fruit. In appeltaarttermen noemen mensen dit ovenwarm en bevordert het de trek als je erbij vermeldt dat je grootmoeder zich met het deeg heeft bemoeid. Mijn oma maakt geen appeltaart omdat ze weet dat ik het ranzig vind, laat staan dat ze ingeblikt fruit frituurt. Het zou niet in haar hoofd opkomen.  

Er wordt me een gefrituurde ananas aangeboden. De man die met de schaal rondgaat lacht er vriendelijk bij. Waarschijnlijk heeft hij deze gele goorlellen gemaakt. ‘Ze eet geen warm fruit,’ hoor ik iemand achter me zeggen. De redder in nood - Daan, mijn beste vriend - duwt een glas champagne in mijn hand en trekt me weg.  

‘Kom maar lieverd, geen fruitfascisme voor jou!’ Daan neemt me mee de keuken in en geeft me een taak. Ik mag roeren in een bakje waar volgens mij een saus in zit die al klaar is. Ik roer en geniet van de NYE-chaos in de huiskamer van mijn beste vriend. Ieder jaar hetzelfde liedje (ABBA met Happy New Year).  

Er zijn veel tradities die de komende uren worden gekoesterd. Naast het vuurwerk, de oliebollen en de warme ananas, is de tutu die ik aan heb er één van. Die draag ik ieder jaar om enigszins elegant in foetushouding op de bank te kunnen liggen, als de rest Monopoly speelt. Door de vele laagjes stof verander ik in een hoopje zalmroze fluf, in plaats van een in elkaar gekropen hoopje Malou.  

Ik mag niet meedoen met bordspelletjes, ook dát is traditie. Het moment dat er dobbelstenen op tafel komen is voor mij hét teken om te verkassen en apathisch naar de televisie te kijken. Dit is ooit in goed overleg besloten en is voor iedereen beter, omdat ik Monopoly net zo vreselijk vind als gefrituurde ananas.   

Twee teams, twee taken. Ik, opgekruld in een hoek van de bank, kijkend naar een jaaroverzicht van het nieuws, en de rest. Vier mannen van rond de vijfendertig en een bordspel met miniatuurvastgoed en nepgeld.  

Van een afstand zie ik de vier pionnetjes klaarstaan bij START en op televisie is een jaaroverzicht van het journaal in 2017. Er komen mensen van bootjes en ik zie kinderen in vluchtelingenkampen. Bestemming onbekend, klaar voor de strijd, hopend op een mooi plekje. De gelijkenissen zijn beangstigend. Het lot van de vier pionnetjes ligt in de handen van vier mannen in pak. Spelregels bepalen waar ze terechtkomen. Sommige hoog en droog in een mooie straat, andere wellicht in de gevangenis.  

Er wordt gespeeld, gelegen, Youp van ’t Hek gekeken en gelachen. Vijf voor middernacht staan we buiten. Over een paar minuten wordt er voor miljoenen euro’s aan vuurwerk de lucht in geknald. Buurmannen verzamelen zich op straat en laten hun pakketten zien, de één nog groter dan de ander. ‘Als al die mannen nou gewoon hun pik op tafel leggen, kunnen we zien wie de grootste heeft en hadden we al dat geld niet hoeven verspillen aan vuurwerk,’ fluister ik in de oren van Daan, mijn beste vriend. ‘Hoeveel ananassen zou je hiervan kunnen kopen?’ vraagt Daan zich net zo zacht af.  

Ik kijk naar de vier mannen in pak, het huis waar we voor staan en het prachtige vuurwerk in de lucht. We zijn geluksvogels. Het leven is geen spelletje, al heeft het veel weg van een potje Monopoly. Iedereen is een pionnetje, je begint bij START en hoopt op geluk. Geluk, waar wij een voorsprong op hebben, omdat onze START toevallig in Nederland ligt.


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen. 

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.