Column: Monopoly en verwarmd fruit
Column: Hoera, hoera, horeca
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
Op lijmvakantie
Koffie en groepsseks
Mijn oma en de trut
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
Column: Echte Azië-kenners
De fietsfascist
Column: Met een Duitser en ik fakete
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
Imperfectie-gram
Luxeprobleem
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
Meer bekijken
  1. › ›
  2. Column: Monopoly en verwarmd fruit

Column: Monopoly en verwarmd fruit

Bekijk meer
(5/128)
Malou: 'Ik ben zo'n klootzak geworden die ik voorheen haatte'
128/128
Malou: 'Dit moet de laatste keer zijn dat er een monteur moet komen'
127/128
Malou: 'Als blikken konden doden zou ik nu smeken om morfine'
126/128
Malou: 'Ze hield zich aan alle regels, toch kreeg ze corona'
125/128
Malou: 'Mijn huis kost €1200 pm excl gas, water, licht en waardigheid'
124/128
Malou: 'Ik ben bang dat mensen ontdekken dat ik niet goed genoeg ben'
123/128
Malou: 'Hoeveel bitterballen heeft iedereen al gehad?'
122/128
Malou: 'Mijn huisarts zei dat ze zoiets nog nooit eerder heeft gezien'
121/128
Malou: 'Hij zegt dat ik wél kinderen wil en vraagt hoe oud ik ben'
120/128
Malou: 'Er staan Nederlanders in de rij die het unexeptebol vinden'
119/128
Malou: 'Mevrouw, u dringt voor'
118/128
Malou: 'Ik zei dat ik hem voor nog geen miljoen zou pijpen'
117/128
Malou: 'Ik loods haar langs de hyena's naar de abortuskliniek'
116/128
Malou: 'Mijn bovenburen hebben seks en vooral zij maakt veel geluid'
115/128
Malou: 'Ik tik de mevrouw met drie flessen afwasmiddel op de schouder'
114/128
Malou: 'Snacks zijn enkel een transportmiddel van mayonaise'
113/128
Malou: 'Vijf jaar geleden gaven de artsen hem nog maar drie maanden'
112/128
Malou: 'Ik ben nog nooit weggestuurd, geweigerd of uitgescholden'
111/128
Malou: 'We beantwoorden een vragenlijst over kuchjes en snotneuzen'
110/128
Malou: 'Ik werd gestoken, precies op het randje van mijn tatoeage'
109/128
Malou: 'Hoe denk je op deze manier een normale vent te pakken?'
108/128
Malou: 'Ik verlang naar het geluid van laminaatgetik bij opa en oma'
107/128
Malou: 'De anderhalvemetersamenleving is op z'n mooist in de trein'
106/128
Malou: 'Mensen vragen nu of het bij mij ook begint te kriebelen'
105/128
Malou: 'DM'en doet me denken aan oude mannen achter een chatbox'
104/128
Malou: 'We klagen over collega's, muren die op ons afkomen en Zoom'
103/128
Malou: 'Opa vraagt hoe het met mij gaat en ik barst in huilen uit'
102/128
Malou: 'De huizen hier zijn niet bestand tegen mijn 7 minute workout'
101/128
Malou: 'Naast COVID-19, zijn er ook veel mensen besmet met hufter'
100/128
Malou: 'Ik voel me een beetje ongemakkelijk met deze man in huis'
99/128
Malou: 'We spelen 30 seconds en opa en oma zitten in mijn team'
98/128
Malou: 'Ik stap in een kart en zit meteen muurvast in het stoeltje'
97/128
Malou: 'Voor de vegetariërs is er tomatensoep of tomatensoep'
96/128
Malou: 'Ik sorteer dingen op kleur om rustig te worden'
95/128
Malou: 'De enveloppen op mijn bureau liggen er inmiddels al weken'
94/128
Malou: 'Ik ben in het ziekenhuis om een foto van mijn hart te maken'
93/128
Malou: 'Ik was effe vergeten dat ik nu vegetariër ben'
92/128
Malou: 'In een boze kerk staan grote beelden van Jezus aan het kruis'
91/128
Malou: 'Een bloedmooie vrouw kijkt op en ik vind mijn jas acuut stom'
90/128
Malou: 'Een meneer vond het asociaal dat ik patat at in de trein'
89/128
Malou: 'In de geparkeerde auto ligt een oude man. Hij oogt morsdood'
88/128
Malou: 'Opeens vroeg ik me af of ik wel twee tickets had geboekt'
87/128
Malou: 'Het is de mooiste foetus die ik ooit op een echo heb gezien'
86/128
Malou: 'Alsof ik terug ben gekropen in m'n moeders vagina'
85/128
Malou: 'Ik werd gemansplaind door een teruglopende haargrens'
84/128
Malou: 'De pijn in haar oog was ondraaglijk geworden'
83/128
Malou: 'Over de pornohoek in de videotheek en een 3-jarige'
82/128
Malou: 'Ik zou mijn pink geven voor normaal kunnen rondlopen'
81/128
Malou: 'Het enige wat ik hoor zijn snikkende sorry’s'
80/128
Malou: 'Er is zojuist iemand voor de trein gesprongen'
79/128
Malou: 'Wilt u alstublieft mijn tv meenemen? En niet mijn laptop?'
78/128
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
77/128
Malou: 'Ik zei 'ja, is goed' terwijl ik 'nee, rot op' wilde zeggen'
76/128
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
75/128
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
74/128
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
73/128
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
72/128
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
71/128
Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
70/128
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
69/128
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
68/128
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
67/128
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
66/128
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
65/128
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
64/128
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
63/128
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
62/128
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
61/128
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
60/128
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
59/128
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
58/128
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
57/128
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
56/128
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
55/128
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
54/128
Malou: ‘Wat gaat er om in het hoofd van een voorwielendief?’
53/128
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
52/128
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
51/128
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
50/128
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
49/128
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
48/128
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
47/128
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
46/128
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
45/128
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
44/128
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
43/128
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
42/128
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
41/128
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
40/128
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
39/128
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
38/128
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
37/128
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
36/128
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
35/128
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
34/128
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
33/128
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
32/128
Malou Holshuijsen: Ammehoela
31/128
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
30/128
Column: De Botoxbarricade
29/128
Column: Het donderwolkje
28/128
Column: Uitgedrukte liefde
27/128
Column: To free bleed or not to free bleed?
26/128
Column: Geen zeventien meer
25/128
Column: Kutcolumn
24/128
Column: Tongen op DGTL
23/128
Column: Een date, een medium en zijn advies
22/128
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
21/128
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
20/128
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
19/128
Column: Met een man naar de film
18/128
Column: Hoera, hoera, horeca
17/128
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
16/128
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
15/128
Column: Met een Duitser en ik fakete
14/128
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
13/128
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
12/128
Mijn oma en de trut
11/128
Column: Monopoly en verwarmd fruit
10/128
Column: Echte Azië-kenners
9/128
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
8/128
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
7/128
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
6/128
Column: Monopoly en verwarmd fruit
5/128
De fietsfascist
4/128
Op lijmvakantie
3/128
Koffie en groepsseks
2/128
Katers en vagijnen
1/128

Malou schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

04-12-2017 09:00
 

Sommige dingen zijn ieder jaar hetzelfde. Er ligt een grote doos vuurwerk klaar om na middernacht de lucht in te knallen, de oliebollen liggen keurig bepoederd in een ronde schaal en er zijn er in deeg gefrituurde ananassen.  

Ik ken weinig dingen die smeriger zijn dan lauw, gefrituurd fruit. In appeltaarttermen noemen mensen dit ovenwarm en bevordert het de trek als je erbij vermeldt dat je grootmoeder zich met het deeg heeft bemoeid. Mijn oma maakt geen appeltaart omdat ze weet dat ik het ranzig vind, laat staan dat ze ingeblikt fruit frituurt. Het zou niet in haar hoofd opkomen.  

Er wordt me een gefrituurde ananas aangeboden. De man die met de schaal rondgaat lacht er vriendelijk bij. Waarschijnlijk heeft hij deze gele goorlellen gemaakt. ‘Ze eet geen warm fruit,’ hoor ik iemand achter me zeggen. De redder in nood - Daan, mijn beste vriend - duwt een glas champagne in mijn hand en trekt me weg.  

‘Kom maar lieverd, geen fruitfascisme voor jou!’ Daan neemt me mee de keuken in en geeft me een taak. Ik mag roeren in een bakje waar volgens mij een saus in zit die al klaar is. Ik roer en geniet van de NYE-chaos in de huiskamer van mijn beste vriend. Ieder jaar hetzelfde liedje (ABBA met Happy New Year).  

Er zijn veel tradities die de komende uren worden gekoesterd. Naast het vuurwerk, de oliebollen en de warme ananas, is de tutu die ik aan heb er één van. Die draag ik ieder jaar om enigszins elegant in foetushouding op de bank te kunnen liggen, als de rest Monopoly speelt. Door de vele laagjes stof verander ik in een hoopje zalmroze fluf, in plaats van een in elkaar gekropen hoopje Malou.  

Ik mag niet meedoen met bordspelletjes, ook dát is traditie. Het moment dat er dobbelstenen op tafel komen is voor mij hét teken om te verkassen en apathisch naar de televisie te kijken. Dit is ooit in goed overleg besloten en is voor iedereen beter, omdat ik Monopoly net zo vreselijk vind als gefrituurde ananas.   

Twee teams, twee taken. Ik, opgekruld in een hoek van de bank, kijkend naar een jaaroverzicht van het nieuws, en de rest. Vier mannen van rond de vijfendertig en een bordspel met miniatuurvastgoed en nepgeld.  

Van een afstand zie ik de vier pionnetjes klaarstaan bij START en op televisie is een jaaroverzicht van het journaal in 2017. Er komen mensen van bootjes en ik zie kinderen in vluchtelingenkampen. Bestemming onbekend, klaar voor de strijd, hopend op een mooi plekje. De gelijkenissen zijn beangstigend. Het lot van de vier pionnetjes ligt in de handen van vier mannen in pak. Spelregels bepalen waar ze terechtkomen. Sommige hoog en droog in een mooie straat, andere wellicht in de gevangenis.  

Er wordt gespeeld, gelegen, Youp van ’t Hek gekeken en gelachen. Vijf voor middernacht staan we buiten. Over een paar minuten wordt er voor miljoenen euro’s aan vuurwerk de lucht in geknald. Buurmannen verzamelen zich op straat en laten hun pakketten zien, de één nog groter dan de ander. ‘Als al die mannen nou gewoon hun pik op tafel leggen, kunnen we zien wie de grootste heeft en hadden we al dat geld niet hoeven verspillen aan vuurwerk,’ fluister ik in de oren van Daan, mijn beste vriend. ‘Hoeveel ananassen zou je hiervan kunnen kopen?’ vraagt Daan zich net zo zacht af.  

Ik kijk naar de vier mannen in pak, het huis waar we voor staan en het prachtige vuurwerk in de lucht. We zijn geluksvogels. Het leven is geen spelletje, al heeft het veel weg van een potje Monopoly. Iedereen is een pionnetje, je begint bij START en hoopt op geluk. Geluk, waar wij een voorsprong op hebben, omdat onze START toevallig in Nederland ligt.


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen. 

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.