People
Column: Monopoly en verwarmd fruit
People
Column: Hoera, hoera, horeca
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
People
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
People
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
People
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
People
Op lijmvakantie
People
Koffie en groepsseks
People
Mijn oma en de trut
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
People
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
People
Column: Echte Azië-kenners
People
De fietsfascist
People
Column: Met een Duitser en ik fakete
People
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
People
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
People
Imperfectie-gram
People
Luxeprobleem
People
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
People
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
People
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou Holshuijsen
  3. Column: Monopoly en verwarmd fruit
People

Column: Monopoly en verwarmd fruit

Bekijk meer
(5/101)
Malou: 'Ik stap in een kart en zit meteen muurvast in het stoeltje'
101/101
Malou: 'Voor de vegetariërs is er tomatensoep of tomatensoep'
100/101
Malou: 'Ik sorteer dingen op kleur om rustig te worden'
99/101
Malou: 'De enveloppen op mijn bureau liggen er inmiddels al weken'
98/101
Malou: 'Ik ben in het ziekenhuis om een foto van mijn hart te maken'
97/101
Malou: 'Mijn bovenburen hebben seks en vooral zij maakt veel geluid'
96/101
Malou: 'Ik was effe vergeten dat ik nu vegetariër ben'
95/101
Malou: 'Ik zei dat ik hem voor nog geen miljoen zou pijpen'
94/101
Malou: 'Er staan Nederlanders in de rij die het unexeptebol vinden'
93/101
Malou: 'In een boze kerk staan grote beelden van Jezus aan het kruis'
92/101
Malou: 'Een bloedmooie vrouw kijkt op en ik vind mijn jas acuut stom'
91/101
Malou: 'Mevrouw, u dringt voor'
90/101
Malou: 'Een meneer vond het asociaal dat ik patat at in de trein'
89/101
Malou: 'In de geparkeerde auto ligt een oude man. Hij oogt morsdood'
88/101
Malou: 'Opeens vroeg ik me af of ik wel twee tickets had geboekt'
87/101
Malou: 'Het is de mooiste foetus die ik ooit op een echo heb gezien'
86/101
Malou: 'Alsof ik terug ben gekropen in m'n moeders vagina'
85/101
Malou: 'Ik werd gemansplaind door een teruglopende haargrens'
84/101
Malou: 'De pijn in haar oog was ondraaglijk geworden'
83/101
Malou: 'Over de pornohoek in de videotheek en een 3-jarige'
82/101
Malou: 'Ik zou mijn pink geven voor normaal kunnen rondlopen'
81/101
Malou: 'Het enige wat ik hoor zijn snikkende sorry’s'
80/101
Malou: 'Er is zojuist iemand voor de trein gesprongen'
79/101
Malou: 'Wilt u alstublieft mijn tv meenemen? En niet mijn laptop?'
78/101
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
77/101
Malou: 'Ik zei 'ja, is goed' terwijl ik 'nee, rot op' wilde zeggen'
76/101
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
75/101
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
74/101
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
73/101
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
72/101
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
71/101
Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
70/101
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
69/101
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
68/101
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
67/101
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
66/101
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
65/101
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
64/101
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
63/101
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
62/101
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
61/101
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
60/101
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
59/101
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
58/101
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
57/101
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
56/101
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
55/101
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
54/101
Malou: ‘Wat gaat er om in het hoofd van een voorwielendief?’
53/101
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
52/101
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
51/101
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
50/101
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
49/101
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
48/101
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
47/101
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
46/101
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
45/101
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
44/101
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
43/101
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
42/101
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
41/101
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
40/101
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
39/101
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
38/101
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
37/101
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
36/101
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
35/101
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
34/101
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
33/101
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
32/101
Malou Holshuijsen: Ammehoela
31/101
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
30/101
Column: De Botoxbarricade
29/101
Column: Het donderwolkje
28/101
Column: Uitgedrukte liefde
27/101
Column: To free bleed or not to free bleed?
26/101
Column: Geen zeventien meer
25/101
Column: Kutcolumn
24/101
Column: Tongen op DGTL
23/101
Column: Een date, een medium en zijn advies
22/101
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
21/101
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
20/101
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
19/101
Column: Met een man naar de film
18/101
Column: Hoera, hoera, horeca
17/101
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
16/101
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
15/101
Column: Met een Duitser en ik fakete
14/101
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
13/101
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
12/101
Mijn oma en de trut
11/101
Column: Monopoly en verwarmd fruit
10/101
Column: Echte Azië-kenners
9/101
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
8/101
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
7/101
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
6/101
Column: Monopoly en verwarmd fruit
5/101
De fietsfascist
4/101
Op lijmvakantie
3/101
Koffie en groepsseks
2/101
Katers en vagijnen
1/101

Malou schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

04-12-2017 09:00
 

Sommige dingen zijn ieder jaar hetzelfde. Er ligt een grote doos vuurwerk klaar om na middernacht de lucht in te knallen, de oliebollen liggen keurig bepoederd in een ronde schaal en er zijn er in deeg gefrituurde ananassen.  

Ik ken weinig dingen die smeriger zijn dan lauw, gefrituurd fruit. In appeltaarttermen noemen mensen dit ovenwarm en bevordert het de trek als je erbij vermeldt dat je grootmoeder zich met het deeg heeft bemoeid. Mijn oma maakt geen appeltaart omdat ze weet dat ik het ranzig vind, laat staan dat ze ingeblikt fruit frituurt. Het zou niet in haar hoofd opkomen.  

Er wordt me een gefrituurde ananas aangeboden. De man die met de schaal rondgaat lacht er vriendelijk bij. Waarschijnlijk heeft hij deze gele goorlellen gemaakt. ‘Ze eet geen warm fruit,’ hoor ik iemand achter me zeggen. De redder in nood - Daan, mijn beste vriend - duwt een glas champagne in mijn hand en trekt me weg.  

‘Kom maar lieverd, geen fruitfascisme voor jou!’ Daan neemt me mee de keuken in en geeft me een taak. Ik mag roeren in een bakje waar volgens mij een saus in zit die al klaar is. Ik roer en geniet van de NYE-chaos in de huiskamer van mijn beste vriend. Ieder jaar hetzelfde liedje (ABBA met Happy New Year).  

Er zijn veel tradities die de komende uren worden gekoesterd. Naast het vuurwerk, de oliebollen en de warme ananas, is de tutu die ik aan heb er één van. Die draag ik ieder jaar om enigszins elegant in foetushouding op de bank te kunnen liggen, als de rest Monopoly speelt. Door de vele laagjes stof verander ik in een hoopje zalmroze fluf, in plaats van een in elkaar gekropen hoopje Malou.  

Ik mag niet meedoen met bordspelletjes, ook dát is traditie. Het moment dat er dobbelstenen op tafel komen is voor mij hét teken om te verkassen en apathisch naar de televisie te kijken. Dit is ooit in goed overleg besloten en is voor iedereen beter, omdat ik Monopoly net zo vreselijk vind als gefrituurde ananas.   

Twee teams, twee taken. Ik, opgekruld in een hoek van de bank, kijkend naar een jaaroverzicht van het nieuws, en de rest. Vier mannen van rond de vijfendertig en een bordspel met miniatuurvastgoed en nepgeld.  

Van een afstand zie ik de vier pionnetjes klaarstaan bij START en op televisie is een jaaroverzicht van het journaal in 2017. Er komen mensen van bootjes en ik zie kinderen in vluchtelingenkampen. Bestemming onbekend, klaar voor de strijd, hopend op een mooi plekje. De gelijkenissen zijn beangstigend. Het lot van de vier pionnetjes ligt in de handen van vier mannen in pak. Spelregels bepalen waar ze terechtkomen. Sommige hoog en droog in een mooie straat, andere wellicht in de gevangenis.  

Er wordt gespeeld, gelegen, Youp van ’t Hek gekeken en gelachen. Vijf voor middernacht staan we buiten. Over een paar minuten wordt er voor miljoenen euro’s aan vuurwerk de lucht in geknald. Buurmannen verzamelen zich op straat en laten hun pakketten zien, de één nog groter dan de ander. ‘Als al die mannen nou gewoon hun pik op tafel leggen, kunnen we zien wie de grootste heeft en hadden we al dat geld niet hoeven verspillen aan vuurwerk,’ fluister ik in de oren van Daan, mijn beste vriend. ‘Hoeveel ananassen zou je hiervan kunnen kopen?’ vraagt Daan zich net zo zacht af.  

Ik kijk naar de vier mannen in pak, het huis waar we voor staan en het prachtige vuurwerk in de lucht. We zijn geluksvogels. Het leven is geen spelletje, al heeft het veel weg van een potje Monopoly. Iedereen is een pionnetje, je begint bij START en hoopt op geluk. Geluk, waar wij een voorsprong op hebben, omdat onze START toevallig in Nederland ligt.


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen. 

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.