Koffie en groepsseks
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
Column: Echte Azië-kenners
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
Column: Monopoly en verwarmd fruit
Column: Monopoly en verwarmd fruit
Op lijmvakantie
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
De fietsfascist
Column: Hoera, hoera, horeca
Column: Met een Duitser en ik fakete
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
Tijdworstelen
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
Malou: 'Het enige wat ik hoor zijn snikkende sorry’s'
Liefde & Seks
Deel 1: Daan en de legoblokjesseks
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou Holshuijsen
  3. Mijn oma en de trut

Mijn oma en de trut

Bekijk meer
(11/117)
Malou: 'Vijf jaar geleden gaven de artsen hem nog maar drie maanden'
117/117
Malou: 'Hij zegt dat ik wél kinderen wil en vraagt hoe oud ik ben'
116/117
Malou: 'Ik ben nog nooit weggestuurd, geweigerd of uitgescholden'
115/117
Malou: 'We beantwoorden een vragenlijst over kuchjes en snotneuzen'
114/117
Malou: 'Ik werd gestoken, precies op het randje van mijn tatoeage'
113/117
Malou: 'Hoe denk je op deze manier een normale vent te pakken?'
112/117
Malou: 'Ik verlang naar het geluid van laminaatgetik bij opa en oma'
111/117
Malou: 'De anderhalvemetersamenleving is op z'n mooist in de trein'
110/117
Malou: 'Mensen vragen nu of het bij mij ook begint te kriebelen'
109/117
Malou: 'DM'en doet me denken aan oude mannen achter een chatbox'
108/117
Malou: 'We klagen over collega's, muren die op ons afkomen en Zoom'
107/117
Malou: 'Opa vraagt hoe het met mij gaat en ik barst in huilen uit'
106/117
Malou: 'De huizen hier zijn niet bestand tegen mijn 7 minute workout'
105/117
Malou: 'Naast COVID-19, zijn er ook veel mensen besmet met hufter'
104/117
Malou: 'Ik voel me een beetje ongemakkelijk met deze man in huis'
103/117
Malou: 'Ik loods haar langs de hyena's naar de abortuskliniek'
102/117
Malou: 'We spelen 30 seconds en opa en oma zitten in mijn team'
101/117
Malou: 'Ik stap in een kart en zit meteen muurvast in het stoeltje'
100/117
Malou: 'Voor de vegetariërs is er tomatensoep of tomatensoep'
99/117
Malou: 'Ik sorteer dingen op kleur om rustig te worden'
98/117
Malou: 'De enveloppen op mijn bureau liggen er inmiddels al weken'
97/117
Malou: 'Ik ben in het ziekenhuis om een foto van mijn hart te maken'
96/117
Malou: 'Ik was effe vergeten dat ik nu vegetariër ben'
95/117
Malou: 'Ik zei dat ik hem voor nog geen miljoen zou pijpen'
94/117
Malou: 'Er staan Nederlanders in de rij die het unexeptebol vinden'
93/117
Malou: 'In een boze kerk staan grote beelden van Jezus aan het kruis'
92/117
Malou: 'Een bloedmooie vrouw kijkt op en ik vind mijn jas acuut stom'
91/117
Malou: 'Mevrouw, u dringt voor'
90/117
Malou: 'Een meneer vond het asociaal dat ik patat at in de trein'
89/117
Malou: 'In de geparkeerde auto ligt een oude man. Hij oogt morsdood'
88/117
Malou: 'Opeens vroeg ik me af of ik wel twee tickets had geboekt'
87/117
Malou: 'Het is de mooiste foetus die ik ooit op een echo heb gezien'
86/117
Malou: 'Alsof ik terug ben gekropen in m'n moeders vagina'
85/117
Malou: 'Ik werd gemansplaind door een teruglopende haargrens'
84/117
Malou: 'De pijn in haar oog was ondraaglijk geworden'
83/117
Malou: 'Over de pornohoek in de videotheek en een 3-jarige'
82/117
Malou: 'Ik zou mijn pink geven voor normaal kunnen rondlopen'
81/117
Malou: 'Het enige wat ik hoor zijn snikkende sorry’s'
80/117
Malou: 'Er is zojuist iemand voor de trein gesprongen'
79/117
Malou: 'Wilt u alstublieft mijn tv meenemen? En niet mijn laptop?'
78/117
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
77/117
Malou: 'Ik zei 'ja, is goed' terwijl ik 'nee, rot op' wilde zeggen'
76/117
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
75/117
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
74/117
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
73/117
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
72/117
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
71/117
Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
70/117
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
69/117
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
68/117
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
67/117
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
66/117
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
65/117
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
64/117
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
63/117
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
62/117
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
61/117
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
60/117
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
59/117
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
58/117
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
57/117
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
56/117
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
55/117
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
54/117
Malou: ‘Wat gaat er om in het hoofd van een voorwielendief?’
53/117
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
52/117
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
51/117
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
50/117
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
49/117
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
48/117
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
47/117
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
46/117
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
45/117
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
44/117
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
43/117
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
42/117
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
41/117
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
40/117
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
39/117
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
38/117
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
37/117
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
36/117
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
35/117
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
34/117
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
33/117
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
32/117
Malou Holshuijsen: Ammehoela
31/117
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
30/117
Column: De Botoxbarricade
29/117
Column: Het donderwolkje
28/117
Column: Uitgedrukte liefde
27/117
Column: To free bleed or not to free bleed?
26/117
Column: Geen zeventien meer
25/117
Column: Kutcolumn
24/117
Column: Tongen op DGTL
23/117
Column: Een date, een medium en zijn advies
22/117
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
21/117
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
20/117
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
19/117
Column: Met een man naar de film
18/117
Column: Hoera, hoera, horeca
17/117
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
16/117
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
15/117
Column: Met een Duitser en ik fakete
14/117
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
13/117
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
12/117
Mijn oma en de trut
11/117
Column: Monopoly en verwarmd fruit
10/117
Column: Echte Azië-kenners
9/117
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
8/117
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
7/117
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
6/117
Column: Monopoly en verwarmd fruit
5/117
De fietsfascist
4/117
Op lijmvakantie
3/117
Koffie en groepsseks
2/117
Katers en vagijnen
1/117

Malou schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

11-1-2018 09:00
 

Er zijn veel plekken waar je van alles mag en waar er zo nu en dan iets door de vingers wordt gezien. Schiphol is in principe niet één van die plekken.  

In de rij voor de paspoortcontrole mag je geen selfies maken. Ook niet om Jack, de man van Daan, mijn beste vriend, te bedanken voor het wegbrengen. Een klein beetje as van je overleden Indische oma meesmokkelen in een Tupperwarebakje mag ook niet.   

Dit wist ik wel. Dondersgoed zelfs, want hierover had ik de ochtend voor vertrek gebeld, met zowel de vliegtuigmaatschappij als met Schiphol. As van een overledene mag je alleen vervoeren in een afgesloten en niet te openen urn, onherkenbaar voor medepassagiers en mét een verklaring van de begrafenisondernemer. Ook moet de urn van de overledene van materiaal zijn dat röntgenstraling doorlaat. Tupperware, afgesloten met een kliksysteem, voldoet zeker niet aan dit eisenpakket.   

Mijn oma was de Tupperware-eindbaas. Voor iedere overgebleven rijstkorrel had zij het juiste formaat bakje, zodat je nooit misgreep en zodat je nooit iets hoefde weg te gooien. Ik kreeg vaak op mijn sodemieter als ik bij het eerstvolgende bezoek het bakje (dat ik in eerste instantie helemaal niet mee naar huis wilde nemen) niet netjes en compleet retourneerde. 'Trut,' mompelde mijn oma dan, nadat ik zei dat ze haalbare doelen moest stellen wanneer ze het had over 'compleet'.  Ik kreeg een blik, met een opgetrokken wenkbrauw, waarna ze haar lachen niet meer inhield.  

Schateren. Hoe banaler de grap, hoe harder.   

Mijn oma kende alle regeltjes van Schiphol en vliegtuigmaatschappijen zo goed als haar eigen broekzak. Ze droeg alleen geen broeken, maar zelfgemaakte, kleurige jurken. Zoveel schijt als ze had aan kledingvoorschriften voor ouderen, zoveel schijt had ze aan wat je wel en niet mee mag nemen in het vliegtuig. Haar huis stond vol grote schelpen en tropische planten, meegesmokkeld in de koffer van opa.   

Ze heeft mij een keer een reis naar Amerika cadeau gedaan, waar ik haar zus ging opzoeken. Op één voorwaarde: 'Ik wil dat je een paar dingen voor me meeneemt.'   

Mijn koffer en handbagage bevatten meer hompen kaas dan de kaasmarkt van Alkmaar kon missen en er werden pakken Drostecacao ingepakt alsof de fabriek binnenkort failliet zou gaan.  

'Dat vinden ze daar zo lekker.' Ik hoor het haar nog zeggen.   

Dat cacaopoeder, verpakt in zilveren pakketten, veel weg heeft van een ander (verboden) poedervormig product roestte haar aan ieder lichaamsdeel. Het moest en zou mijn koffer in.   De pakken cacao hebben het niet gered. In de herstelfase probeerde ik een grap te maken over de Nederlandse VOC-mentaliteit. Dat we meestal specerijen komen halen, in plaats van brengen. Maar daar kon de Amerikaanse douanier niet om lachen.   

Mijn oma wel, en hard ook. Precies zoals altijd. Nadat ze me uitmaakte voor trut.   

Het ís me gelukt. Ik ben in Indonesië en ik heb een snufje van mijn oma meegesmokkeld in een Tupperwarebakje. Ik hoop dat ze trots is, als ik een mooi plekje voor haar uitkies en haar achterlaat.   

Op 16 januari, want dan zou ze jarig zijn geweest.   

The circle of life, zo zou je het kunnen noemen. Ik noem het liever anders. 
Het Droste-effect. En zij zou dan zeggen dat ik een trut was.       


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen. 

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.