Hanneke Hendrix
Zo'n dag
Hanneke Hendrix
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
Hanneke Hendrix
Column: Twee kindjes
Hanneke Hendrix
Column: Ik ben een lafaard
Hanneke Hendrix
Op het consultatiebureau
Hanneke Hendrix
Spijt
Hanneke Hendrix
Column: Dik maar gelukkig
Hanneke Hendrix
Tommie
Hanneke Hendrix
Met het broodmes spelen
Hanneke Hendrix
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Hanneke Hendrix
Blut
Hanneke Hendrix
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Hanneke Hendrix
De kinderverjaardag
Hanneke Hendrix
Geitenkaaslollytestikel
Hanneke Hendrix
De helm of niet de helm
Hanneke Hendrix
Column: yoghurt voor je stoelgang
Hanneke Hendrix
Het universum der verloren objecten
People
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
Hanneke Hendrix
Moe
Hanneke Hendrix
Doorslapen
Hanneke Hendrix
De uitgebluste moeder
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: Het gangetje
Column: Hanneke Hendrix
(55/75)
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/75
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/75
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/75
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/75
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/75
Column: Importkinderen
70/75
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/75
Column: JA-HAAAAAAAA
68/75
Column: Het wordt beter
67/75
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/75
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/75
Column: Fucking mamafiets
64/75
Column: Ik ben een lafaard
63/75
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/75
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/75
Column: Krijsen om gebak
60/75
Column: Trauma's
59/75
Column: Twee kindjes
58/75
Column: Uit de hemel verschenen
57/75
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/75
Column: Het gangetje
55/75
Column: Daar word je hard van
54/75
Column: Dik maar gelukkig
53/75
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/75
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/75
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/75
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/75
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/75
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/75
Column: Lust ik niet!
46/75
Column: Van snurkenstein
45/75
Column: Liever een meisje
44/75
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/75
De uitgebluste moeder
42/75
Ouwe tang
41/75
De onderkin
40/75
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/75
De kinderverjaardag
38/75
Kotsen over de hoes
37/75
Blut
36/75
De leven
35/75
Moe
34/75
Fuck de symbiose
33/75
Met het broodmes spelen
32/75
Doorslapen
31/75
Een tweede adopteren
30/75
Tommie
29/75
Spijt
28/75
Geitenkaaslollytestikel
27/75
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/75
Kak
25/75
Koffie-tik in de boekenkast
24/75
De onschuldige gevangene
23/75
Trefbal
22/75
Rania
21/75
Billendoekjes en maïzena
20/75
Floep
19/75
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/75
Zo'n dag
17/75
Het schoolplein
16/75
Een sprongetje
15/75
Niets veranderd
14/75
De helm of niet de helm
13/75
Merci
12/75
Ziek kind
11/75
Op het consultatiebureau
10/75
De diva en de dronkenlap
9/75
Dag huis
8/75
Lekker genieten
7/75
Hondenravotplek
6/75
Mausoleum
5/75
Het universum der verloren objecten
4/75
Vriend K. op de koffie
3/75
Normaal
2/75
Mag ik al bier?
1/75
Hanneke Hendrix

Column: Het gangetje

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

02-4-2018 12:00

‘Hoe is het?’ vraagt J.
‘Z’n gangetje,’ zeg ik.

Ik zit met de dochter aan de bar waar ik zelf twaalf en een half jaar achter de bar heb gestaan. We eten flammkuchen en drinken sap. J. staat achter de toog. J. is de beste barman van Nijmegen, dat u het maar even weet.

Lees ook: Column: Daar word je hard van

‘Druk met werk en de dochter was ziek,’ zeg ik. ‘Koorts. Was net een straalkacheltje. Heel zielig.’ Dat is tegenwoordig het gangetje. Zelfs aan het feit dat peuters altijd ziek zijn wen je. De dochter is blij, opgelucht dat ze zich niet meer de tent uit zweet en eindelijk weer honger heeft. Ze giechelt charmant naar iedereen die voorbij loopt. O. komt uit de keuken gelopen en schuift aan.

‘Waarom heeft niemand me van tevoren verteld dat er geen pauzeknop meer bestaat zodra je een kind hebt gekregen?’ roept ze uit.
Ik hum geruststellend. Haar dochter is een maand of acht.
‘Je moet haar even vragen naar haar week,’ zegt J.
‘Hoe was je week?’ zeg ik.
‘Hou op, schei uit!’ roept ze nog luider. Normaal zou J. me op zo’n moment een biertje voor mijn neus hebben gezet, maar nu schuift hij nog een appelsap over de bar naar me toe. Jazeker, living the life.

‘Eerst had ik een plant gekocht bij de Jumbo, leuk, zo’n grote. Sta ik te stofzuigen, kijk ik om, zie ik Lotte ineens - al kauwend - in die plant hangen. Bladeren in de mond en alles. Dus ik de huisarts bellen. Vragen ze wat voor plant het is! Ik probeerde hem nog te beschrijven: “Ja, met van die kleine groene blaadjes.” Moest ik de Jumbo bellen. Die wisten het natuurlijk ook niet. Zei zo’n vrouw dat ze geen planten verkopen die giftig zijn, maar je weet natuurlijk nooit of ze zoiets zeggen om van je af te komen. Nu ja, een dag later leefde Lotte nog, dus het zal dan wel goed zijn geweest. De dag daarna valt er zo’n dikke worm uit de kont van de kat.’

Ik kijk naar mijn flammkuchen met sliertjes ui. De dochter eet lustig door.
‘Dus ik naar de dierenarts, zit dat beest helemaal vol met wormen.’
Ik schuif de flammkuchen van me af.
‘Vraagt-ie of ik niks gemerkt heb. En ineens bedenk ik hoe de kat al tijden met zijn kont over het tapijt schuift. Dat vond ik steeds zo geinig, ik dacht: die speelt. En daarna realiseer ik me dat Lotte al sinds ze kan kruipen overal aan likt en steeds op dat tapijt speelt.’

‘Dus jij weer de huisarts bellen,’ zeg ik. ‘Dus ik weer de huisarts bellen,’ zegt O. ‘Nou ja, wij dus daarheen. Niks aan de hand, gelukkig. En nu bellen ze van het kinderdagverblijf. Koorts! Griep! Dus nu is m’n vriend haar ophalen. Gek, maar we hadden nooit afspraken gemaakt over wie wat doet als ze ziek is en we allebei werken.’ ‘Ja, dan moet je iets regelen. Iemand bellen. Of je bezigheden uit handen laten vallen.’
‘Dat is toch niet eerlijk?’
‘Het is ook allemaal niet eerlijk,’ zeg ik.

‘Ik had niet gedacht dat je gewoon nooit klaar bent als je een kind hebt. Er gebeurt altijd wel wat.’
Ik hum geruststellend en begin weer aan de flammkuchen. De dochter speelt ondertussen onder mijn kruk met een flesje en een rietje.
‘Je went eraan,’ zeg ik. ‘Echt. Je went zelfs aan het vroege opstaan.’

Je went zelfs zó erg aan het vroege opstaan, dat ik het uitslapen vind als de dochter om half acht wakker wordt, maar dat zeg ik maar niet. Aan de bar bestellen mensen bitterballen. O. staat zuchtend op en loopt naar de keuken.
Ik aai de dochter over haar bol. ‘Sap!’ roept ze blij.
‘Prima, toch?’ zegt J. ‘Het gangetje?’
‘Ik hou van het gangetje,’ zeg ik.
Echt. Met heel mijn hart.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

Meer lezen