Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Column: Ik ben een lafaard
Mama
Blut
Mama
Trefbal
People
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
People
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Ziek kind
Opinion
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
People
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Column: Importkinderen
People
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Merci
Mama
Normaal
People
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: Het gangetje
Mama

Column: Het gangetje

Bekijk meer
(55/108)
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/108
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/108
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/108
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/108
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/108
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/108
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/108
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/108
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/108
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/108
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/108
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/108
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/108
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/108
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/108
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/108
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/108
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/108
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/108
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/108
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/108
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/108
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/108
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/108
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/108
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/108
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/108
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/108
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/108
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/108
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/108
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/108
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/108
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/108
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/108
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/108
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/108
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/108
Column: Importkinderen
70/108
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/108
Column: JA-HAAAAAAAA
68/108
Column: Het wordt beter
67/108
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/108
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/108
Column: Fucking mamafiets
64/108
Column: Ik ben een lafaard
63/108
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/108
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/108
Column: Krijsen om gebak
60/108
Column: Trauma's
59/108
Column: Twee kindjes
58/108
Column: Uit de hemel verschenen
57/108
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/108
Column: Het gangetje
55/108
Column: Daar word je hard van
54/108
Column: Dik maar gelukkig
53/108
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/108
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/108
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/108
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/108
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/108
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/108
Column: Lust ik niet!
46/108
Column: Van snurkenstein
45/108
Column: Liever een meisje
44/108
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/108
De uitgebluste moeder
42/108
Ouwe tang
41/108
De onderkin
40/108
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/108
De kinderverjaardag
38/108
Kotsen over de hoes
37/108
Blut
36/108
De leven
35/108
Moe
34/108
Fuck de symbiose
33/108
Met het broodmes spelen
32/108
Doorslapen
31/108
Een tweede adopteren
30/108
Tommie
29/108
Spijt
28/108
Geitenkaaslollytestikel
27/108
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/108
Kak
25/108
Koffie-tik in de boekenkast
24/108
De onschuldige gevangene
23/108
Trefbal
22/108
Rania
21/108
Billendoekjes en maïzena
20/108
Floep
19/108
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/108
Zo'n dag
17/108
Het schoolplein
16/108
Een sprongetje
15/108
Niets veranderd
14/108
De helm of niet de helm
13/108
Merci
12/108
Ziek kind
11/108
Op het consultatiebureau
10/108
De diva en de dronkenlap
9/108
Dag huis
8/108
Lekker genieten
7/108
Hondenravotplek
6/108
Mausoleum
5/108
Het universum der verloren objecten
4/108
Vriend K. op de koffie
3/108
Normaal
2/108
Mag ik al bier?
1/108

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

02-4-2018 12:00
 

‘Hoe is het?’ vraagt J.
‘Z’n gangetje,’ zeg ik.

Ik zit met de dochter aan de bar waar ik zelf twaalf en een half jaar achter de bar heb gestaan. We eten flammkuchen en drinken sap. J. staat achter de toog. J. is de beste barman van Nijmegen, dat u het maar even weet.

Lees ook: Column: Daar word je hard van

‘Druk met werk en de dochter was ziek,’ zeg ik. ‘Koorts. Was net een straalkacheltje. Heel zielig.’ Dat is tegenwoordig het gangetje. Zelfs aan het feit dat peuters altijd ziek zijn wen je. De dochter is blij, opgelucht dat ze zich niet meer de tent uit zweet en eindelijk weer honger heeft. Ze giechelt charmant naar iedereen die voorbij loopt. O. komt uit de keuken gelopen en schuift aan.

‘Waarom heeft niemand me van tevoren verteld dat er geen pauzeknop meer bestaat zodra je een kind hebt gekregen?’ roept ze uit.
Ik hum geruststellend. Haar dochter is een maand of acht.
‘Je moet haar even vragen naar haar week,’ zegt J.
‘Hoe was je week?’ zeg ik.
‘Hou op, schei uit!’ roept ze nog luider. Normaal zou J. me op zo’n moment een biertje voor mijn neus hebben gezet, maar nu schuift hij nog een appelsap over de bar naar me toe. Jazeker, living the life.

‘Eerst had ik een plant gekocht bij de Jumbo, leuk, zo’n grote. Sta ik te stofzuigen, kijk ik om, zie ik Lotte ineens - al kauwend - in die plant hangen. Bladeren in de mond en alles. Dus ik de huisarts bellen. Vragen ze wat voor plant het is! Ik probeerde hem nog te beschrijven: “Ja, met van die kleine groene blaadjes.” Moest ik de Jumbo bellen. Die wisten het natuurlijk ook niet. Zei zo’n vrouw dat ze geen planten verkopen die giftig zijn, maar je weet natuurlijk nooit of ze zoiets zeggen om van je af te komen. Nu ja, een dag later leefde Lotte nog, dus het zal dan wel goed zijn geweest. De dag daarna valt er zo’n dikke worm uit de kont van de kat.’

Ik kijk naar mijn flammkuchen met sliertjes ui. De dochter eet lustig door.
‘Dus ik naar de dierenarts, zit dat beest helemaal vol met wormen.’
Ik schuif de flammkuchen van me af.
‘Vraagt-ie of ik niks gemerkt heb. En ineens bedenk ik hoe de kat al tijden met zijn kont over het tapijt schuift. Dat vond ik steeds zo geinig, ik dacht: die speelt. En daarna realiseer ik me dat Lotte al sinds ze kan kruipen overal aan likt en steeds op dat tapijt speelt.’

‘Dus jij weer de huisarts bellen,’ zeg ik. ‘Dus ik weer de huisarts bellen,’ zegt O. ‘Nou ja, wij dus daarheen. Niks aan de hand, gelukkig. En nu bellen ze van het kinderdagverblijf. Koorts! Griep! Dus nu is m’n vriend haar ophalen. Gek, maar we hadden nooit afspraken gemaakt over wie wat doet als ze ziek is en we allebei werken.’ ‘Ja, dan moet je iets regelen. Iemand bellen. Of je bezigheden uit handen laten vallen.’
‘Dat is toch niet eerlijk?’
‘Het is ook allemaal niet eerlijk,’ zeg ik.

‘Ik had niet gedacht dat je gewoon nooit klaar bent als je een kind hebt. Er gebeurt altijd wel wat.’
Ik hum geruststellend en begin weer aan de flammkuchen. De dochter speelt ondertussen onder mijn kruk met een flesje en een rietje.
‘Je went eraan,’ zeg ik. ‘Echt. Je went zelfs aan het vroege opstaan.’

Je went zelfs zó erg aan het vroege opstaan, dat ik het uitslapen vind als de dochter om half acht wakker wordt, maar dat zeg ik maar niet. Aan de bar bestellen mensen bitterballen. O. staat zuchtend op en loopt naar de keuken.
Ik aai de dochter over haar bol. ‘Sap!’ roept ze blij.
‘Prima, toch?’ zegt J. ‘Het gangetje?’
‘Ik hou van het gangetje,’ zeg ik.
Echt. Met heel mijn hart.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.