Mama
Ziek kind
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
People
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
Mama
Moe
People
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
People
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
People
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
Mama
Column: Daar word je hard van
Mama
Column: Krijsen om gebak
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
Mama
Rauwe biefstuk en croissantjes
Mama
Tommie
People
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
Mama
Ouwe tang
Mama
Column: Importkinderen
Mama
Column: Twee kindjes
Mama
Blut
Mama
Hondenravotplek
Mama
Column: JA-HAAAAAAAA
Mama
Het schoolplein
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
Mama

Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje

Bekijk meer
(69/102)
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/102
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/102
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/102
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/102
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/102
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/102
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/102
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/102
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/102
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/102
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/102
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/102
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/102
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/102
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/102
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/102
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/102
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/102
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/102
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/102
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/102
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/102
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/102
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/102
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/102
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/102
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/102
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/102
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/102
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/102
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/102
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/102
Column: Importkinderen
70/102
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/102
Column: JA-HAAAAAAAA
68/102
Column: Het wordt beter
67/102
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/102
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/102
Column: Fucking mamafiets
64/102
Column: Ik ben een lafaard
63/102
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/102
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/102
Column: Krijsen om gebak
60/102
Column: Trauma's
59/102
Column: Twee kindjes
58/102
Column: Uit de hemel verschenen
57/102
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/102
Column: Het gangetje
55/102
Column: Daar word je hard van
54/102
Column: Dik maar gelukkig
53/102
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/102
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/102
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/102
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/102
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/102
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/102
Column: Lust ik niet!
46/102
Column: Van snurkenstein
45/102
Column: Liever een meisje
44/102
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/102
De uitgebluste moeder
42/102
Ouwe tang
41/102
De onderkin
40/102
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/102
De kinderverjaardag
38/102
Kotsen over de hoes
37/102
Blut
36/102
De leven
35/102
Moe
34/102
Fuck de symbiose
33/102
Met het broodmes spelen
32/102
Doorslapen
31/102
Een tweede adopteren
30/102
Tommie
29/102
Spijt
28/102
Geitenkaaslollytestikel
27/102
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/102
Kak
25/102
Koffie-tik in de boekenkast
24/102
De onschuldige gevangene
23/102
Trefbal
22/102
Rania
21/102
Billendoekjes en maïzena
20/102
Floep
19/102
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/102
Zo'n dag
17/102
Het schoolplein
16/102
Een sprongetje
15/102
Niets veranderd
14/102
De helm of niet de helm
13/102
Merci
12/102
Ziek kind
11/102
Op het consultatiebureau
10/102
De diva en de dronkenlap
9/102
Dag huis
8/102
Lekker genieten
7/102
Hondenravotplek
6/102
Mausoleum
5/102
Het universum der verloren objecten
4/102
Vriend K. op de koffie
3/102
Normaal
2/102
Mag ik al bier?
1/102

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie ‘doet ook maar wat’ en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

02-7-2018 12:00
 

‘Maar nu kom ik dus thuis van mijn zwangerschapsclubje met een hele lijst spullen die ik moet gaan aanschaffen,’ roept vriendin P. door de telefoon. ‘Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen.’ ‘Wat staat er allemaal op dan?’ vraag ik.

Lees ook: Column: JA-HAAAAAAAA

‘Stopcontactplaatjes, ladehaakjes, traphekjes, medicijnkastje met sleutel.’ 
‘Dat klinkt toch allemaal logisch? Hebben wij hier ook allemaal.’
‘Deurstoppers, tafelhoekkussentjes?’
‘O. Ja, nee, die niet.’
‘Heb jij een rekje voor het fornuis staan?’
‘Nee, natuurlijk niet,’ zeg ik.
‘En voor de houtkachel?’
‘Nee, ook niet. Maar de dochter noemt de kachel altijd de “heet”. Dus die past wel op. O, en het is een dubbelwandige, hoor. Dus ze blijft er niet aan plakken.’
‘En die zitjes zijn allemaal zo duur. In de auto, op de fiets, alles kost honderden euro’s als je het beste wil voor je kindje.’
‘Dat kan toch ook gewoon tweedehands?’ zeg ik.
‘Ja, maar dan weet je toch niet of het veilig is?’
‘Veilig, veilig,’ zeg ik.
‘Veiligheid is een illusie. De man zegt altijd bij onze tweedehands spullen: “Optimaal getest door vele voorgangers”.’
Ik hoor een potlood over papier gaan, aan de andere kant van de lijn.
‘Schrijf jij nou mee?’ zeg ik. ‘Echt, je moet wat mensen zeggen minder serieus gaan nemen. Wat weet ik er nou van?’
‘Ze hadden tegen Pleunie in de winkel gezegd wanneer een kindje op de achterbank van de auto in een slecht kinderzitje wordt vervoerd, het 30% meer kans heeft op ernstig letsel en zelfs 50% meer kans op doodgaan.’
‘Bij een ongeluk?’ vraag ik. ‘Of überhaupt?’
Het is even stil aan de andere kant van de lijn.
‘Dat heeft ze niet gevraagd, volgens mij.’
‘En wanneer is iets een slecht kinderzitje?’ zeg ik. ‘Als je het niet bij hen in de winkel koopt, zeker.’

Ik schrik.
Ik hoor gewoon mijn vader praten

Lees ook: Column: Het wordt beter

Uiteindelijk worden we allemaal onze ouders, of we dat nou willen of niet. Ik werd vroeger gewoon los op de achterbank gegooid. Of erger nog: los in de kattebak, als mijn broers en hun vrienden met z’n vijven op de achterbank werden gepropt. Dat kan ik trouwens iedereen aanraden: een ouwe Fiat Panda aanschaffen. Ooit bracht mijn moeder daarin drie vriendinnen, mij én twee fietsen heelhuids van Grubbenvorst naar Venlo. Eentje hield achterin tussen voorstoelen en dichtgeklapte bank de twee fietsen vast, de andere drie zaten op de voorstoel en onder het dashboard. We kwamen daarbij ook bijna om door de uitlaatgassen die door de open klep naar binnen kwamen, maar er was weinig wat een opengedraaid raampje niet kon oplossen, voor degenen die óp iets zaten. De twee onder het dashboard hadden voldoende aan een sjaal voor de mond. En zo kwamen we altijd wel ergens. Ik zou het zo weer doen. Sterker nog, ik doe het allemaal al. Wij hadden vroeger thuis ook houtkachels zonder afhekking, een tafel zonder stootkussens en een schommel zonder rubbertegels.

‘Weet je,’ zeg ik. ‘Ik denk niet dat ik de juiste persoon ben om over zulke dingen advies te vragen.’
‘Ja, maar wat zal ik nou doen?’ vraagt P. ‘Alles gewoon maar aanschaffen?’
Ik denk na. Wat zou mijn vader hebben gezegd?
Dan weet ik het.
‘Weet je wat ik zou doen?’ zeg ik.
‘Nee?’
‘Ik zou een ander zwangerschapsclubje nemen.’

Zo. Dat is het enige advies dat ik heb. En voor de rest bel ik wel even naar mijn ouders.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.