Mama
Mag ik al bier?
Mama
Column: Daar word je hard van
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Normaal
Mama
De kinderverjaardag
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
De leven
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Blut
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Ouwe tang
Mama
Rania
Mama
Merci
Mama
Column: JA-HAAAAAAAA
Mama
Dag huis
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
Mama
De uitgebluste moeder
People
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: Trauma's
Mama

Column: Trauma's

Bekijk meer
(59/102)
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/102
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/102
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/102
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/102
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/102
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/102
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/102
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/102
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/102
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/102
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/102
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/102
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/102
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/102
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/102
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/102
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/102
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/102
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/102
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/102
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/102
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/102
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/102
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/102
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/102
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/102
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/102
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/102
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/102
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/102
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/102
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/102
Column: Importkinderen
70/102
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/102
Column: JA-HAAAAAAAA
68/102
Column: Het wordt beter
67/102
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/102
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/102
Column: Fucking mamafiets
64/102
Column: Ik ben een lafaard
63/102
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/102
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/102
Column: Krijsen om gebak
60/102
Column: Trauma's
59/102
Column: Twee kindjes
58/102
Column: Uit de hemel verschenen
57/102
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/102
Column: Het gangetje
55/102
Column: Daar word je hard van
54/102
Column: Dik maar gelukkig
53/102
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/102
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/102
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/102
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/102
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/102
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/102
Column: Lust ik niet!
46/102
Column: Van snurkenstein
45/102
Column: Liever een meisje
44/102
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/102
De uitgebluste moeder
42/102
Ouwe tang
41/102
De onderkin
40/102
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/102
De kinderverjaardag
38/102
Kotsen over de hoes
37/102
Blut
36/102
De leven
35/102
Moe
34/102
Fuck de symbiose
33/102
Met het broodmes spelen
32/102
Doorslapen
31/102
Een tweede adopteren
30/102
Tommie
29/102
Spijt
28/102
Geitenkaaslollytestikel
27/102
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/102
Kak
25/102
Koffie-tik in de boekenkast
24/102
De onschuldige gevangene
23/102
Trefbal
22/102
Rania
21/102
Billendoekjes en maïzena
20/102
Floep
19/102
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/102
Zo'n dag
17/102
Het schoolplein
16/102
Een sprongetje
15/102
Niets veranderd
14/102
De helm of niet de helm
13/102
Merci
12/102
Ziek kind
11/102
Op het consultatiebureau
10/102
De diva en de dronkenlap
9/102
Dag huis
8/102
Lekker genieten
7/102
Hondenravotplek
6/102
Mausoleum
5/102
Het universum der verloren objecten
4/102
Vriend K. op de koffie
3/102
Normaal
2/102
Mag ik al bier?
1/102

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

30-4-2018 12:00
 

Ik denk dat het slim is om na mijn vergaderingen bij mijn ouders te gaan eten, alwaar de dochter een paar nachtjes logeert. Ze logeert er voor de gezelligheid, maar ook omdat ik de drukste maand van het jaar heb (volgens mij roep ik dat iedere maand, maar deze maand is het echt zo, écht waar).

Lees ook: Column Hanneke Hendrix: Twee kindjes

De dochter is blij, eet goed en als ik mijn jas aantrek, pakt ze haar schoenen.
‘Doei!’ zwaait ze naar mijn ouders.
Laat ik vooropstellen: mijn dochter heeft bij het kinderdagverblijf nog nooit gehuild als ik wegging en ze logeert wel vaker een paar nachten op rij bij mijn ouders. Geen centje pijn.
Maar, zoals we allemaal weten, in het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst en wat het opvoeden van kinderen betreft kun je überhaupt het woord garantie beter uit je vocabulaire schrappen. Zowel qua kapotte spullen als qua: ‘Hè? Gisteren at ze met handen vol haar bord leeg en vandaag eten we exact hetzelfde en roept ze bah.’

Eenmaal bij de deur begrijpt de dochter dat ik ga en zij moet blijven. Wat volgt is een klassieker: de dochter huilt dikke tranen, spartelt en strekt haar armpjes naar me uit, terwijl mijn moeder haar in bedwang houdt. Ik twijfel of ik langer moet blijven, maar herinner me dan dat iemand bij een kinderdagverblijf ooit zei dat je het juist erger maakt, als je blijft dralen. Ik zwaai blij naar mijn schreeuwende dochter. Met een razend hart en buikpijn stap ik in de auto.

Al rijdend bedenk ik dat iemand ooit zei dat kinderen vanaf hun tweede levensjaar herinneringen aanmaken als ze iets heel heftigs meemaken. De weg naar de hel is geplaveid met dingen die mensen ooit zeiden, maar die ik slecht onthouden heb. Ik baal. Ik wil nog niet dat de dochter zich al allerlei trauma’s moet gaan herinneren.

Om het nog erger te maken, schiet me daarna Bob Ezrin te binnen: een producer van Lou Reed, die ooit besloot dat het een goed idee was als een nummer opgefleurd werd door kindjes die om hun moeder huilden. ’s Nachts liep hij de kamer van zijn twee slapende kinderen in, plaatste een bandrecorder, maakte zijn kinderen wakker en vertelde dat hun moeder was omgekomen bij een auto-ongeluk. Daarna vertrok hij uit de slaapkamer.

(Echt waar, luister hier maar. Het huilen start op 5min17.)

Eenmaal thuis stuur ik vriendin E. een bericht: ‘Was jij degene die ooit zei dat kinderen pas beginnen met herinneringen aanmaken als ze iets heftigs hebben meegemaakt? Hoe zat dat?’ Ik krijg terug: ‘Nee, ik zei dat de meeste mensen ergens rond hun tweede jaar hun allereerste herinnering hebben. En Rudolf Steiner zei dat die herinnering iets zegt over de rode draad in iemands leven. De herinnering kan positief of negatief zijn en hoeft helemaal niet heftig te zijn. Kan ook gewoon lekker citroenijs eten bij Clevers zijn.’

Daarna bel ik mijn moeder. De dochter had tien minuten gehuild, maar ze is alweer met de gieter in de tuin in de weer. Ik hoor haar zingen op de achtergrond. Ik ben opgelucht. Aan de slag maar weer.

Misschien moet ik binnenkort toch weer eens met haar naar het dorp van mijn jeugd. IJs eten bij Clevers. Je kunt immers beter het zekere voor het onzekere nemen, nietwaar?

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.