Mama
Column: Daar word je hard van
Mama
De kinderverjaardag
Mama
Mag ik al bier?
Mama
Het universum der verloren objecten
People
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
People
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
Mama
Trefbal
People
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
Mama
Column: Uit de hemel verschenen
People
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
People
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Rania
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
People
Hanneke Hendrix: Kansarm
People
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
People
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
People
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: Trauma's
Mama

Column: Trauma's

Bekijk meer
(58/126)
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/126
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

30-4-2018 12:00
 

Ik denk dat het slim is om na mijn vergaderingen bij mijn ouders te gaan eten, alwaar de dochter een paar nachtjes logeert. Ze logeert er voor de gezelligheid, maar ook omdat ik de drukste maand van het jaar heb (volgens mij roep ik dat iedere maand, maar deze maand is het echt zo, écht waar).

Lees ook: Column Hanneke Hendrix: Twee kindjes

De dochter is blij, eet goed en als ik mijn jas aantrek, pakt ze haar schoenen.
‘Doei!’ zwaait ze naar mijn ouders.
Laat ik vooropstellen: mijn dochter heeft bij het kinderdagverblijf nog nooit gehuild als ik wegging en ze logeert wel vaker een paar nachten op rij bij mijn ouders. Geen centje pijn.
Maar, zoals we allemaal weten, in het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst en wat het opvoeden van kinderen betreft kun je überhaupt het woord garantie beter uit je vocabulaire schrappen. Zowel qua kapotte spullen als qua: ‘Hè? Gisteren at ze met handen vol haar bord leeg en vandaag eten we exact hetzelfde en roept ze bah.’

Eenmaal bij de deur begrijpt de dochter dat ik ga en zij moet blijven. Wat volgt is een klassieker: de dochter huilt dikke tranen, spartelt en strekt haar armpjes naar me uit, terwijl mijn moeder haar in bedwang houdt. Ik twijfel of ik langer moet blijven, maar herinner me dan dat iemand bij een kinderdagverblijf ooit zei dat je het juist erger maakt, als je blijft dralen. Ik zwaai blij naar mijn schreeuwende dochter. Met een razend hart en buikpijn stap ik in de auto.

Al rijdend bedenk ik dat iemand ooit zei dat kinderen vanaf hun tweede levensjaar herinneringen aanmaken als ze iets heel heftigs meemaken. De weg naar de hel is geplaveid met dingen die mensen ooit zeiden, maar die ik slecht onthouden heb. Ik baal. Ik wil nog niet dat de dochter zich al allerlei trauma’s moet gaan herinneren.

Om het nog erger te maken, schiet me daarna Bob Ezrin te binnen: een producer van Lou Reed, die ooit besloot dat het een goed idee was als een nummer opgefleurd werd door kindjes die om hun moeder huilden. ’s Nachts liep hij de kamer van zijn twee slapende kinderen in, plaatste een bandrecorder, maakte zijn kinderen wakker en vertelde dat hun moeder was omgekomen bij een auto-ongeluk. Daarna vertrok hij uit de slaapkamer.

(Echt waar, luister hier maar. Het huilen start op 5min17.)

Eenmaal thuis stuur ik vriendin E. een bericht: ‘Was jij degene die ooit zei dat kinderen pas beginnen met herinneringen aanmaken als ze iets heftigs hebben meegemaakt? Hoe zat dat?’ Ik krijg terug: ‘Nee, ik zei dat de meeste mensen ergens rond hun tweede jaar hun allereerste herinnering hebben. En Rudolf Steiner zei dat die herinnering iets zegt over de rode draad in iemands leven. De herinnering kan positief of negatief zijn en hoeft helemaal niet heftig te zijn. Kan ook gewoon lekker citroenijs eten bij Clevers zijn.’

Daarna bel ik mijn moeder. De dochter had tien minuten gehuild, maar ze is alweer met de gieter in de tuin in de weer. Ik hoor haar zingen op de achtergrond. Ik ben opgelucht. Aan de slag maar weer.

Misschien moet ik binnenkort toch weer eens met haar naar het dorp van mijn jeugd. IJs eten bij Clevers. Je kunt immers beter het zekere voor het onzekere nemen, nietwaar?

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.