Mama
Column: Trauma's
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Normaal
Mama
Mag ik al bier?
Mama
De kinderverjaardag
Mama
Merci
Mama
Tommie
Mama
Geitenkaaslollytestikel
Mama
Lekker genieten
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
People
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Dag huis
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
People
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
Mama
Een sprongetje
People
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
Mama
Hondenravotplek
Mama
Column: Krijsen om gebak
Mama
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: Daar word je hard van
Mama

Column: Daar word je hard van

Bekijk meer
(54/102)
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/102
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/102
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/102
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/102
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/102
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/102
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/102
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/102
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/102
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/102
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/102
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/102
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/102
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/102
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/102
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/102
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/102
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/102
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/102
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/102
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/102
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/102
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/102
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/102
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/102
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/102
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/102
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/102
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/102
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/102
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/102
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/102
Column: Importkinderen
70/102
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/102
Column: JA-HAAAAAAAA
68/102
Column: Het wordt beter
67/102
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/102
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/102
Column: Fucking mamafiets
64/102
Column: Ik ben een lafaard
63/102
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/102
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/102
Column: Krijsen om gebak
60/102
Column: Trauma's
59/102
Column: Twee kindjes
58/102
Column: Uit de hemel verschenen
57/102
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/102
Column: Het gangetje
55/102
Column: Daar word je hard van
54/102
Column: Dik maar gelukkig
53/102
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/102
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/102
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/102
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/102
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/102
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/102
Column: Lust ik niet!
46/102
Column: Van snurkenstein
45/102
Column: Liever een meisje
44/102
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/102
De uitgebluste moeder
42/102
Ouwe tang
41/102
De onderkin
40/102
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/102
De kinderverjaardag
38/102
Kotsen over de hoes
37/102
Blut
36/102
De leven
35/102
Moe
34/102
Fuck de symbiose
33/102
Met het broodmes spelen
32/102
Doorslapen
31/102
Een tweede adopteren
30/102
Tommie
29/102
Spijt
28/102
Geitenkaaslollytestikel
27/102
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/102
Kak
25/102
Koffie-tik in de boekenkast
24/102
De onschuldige gevangene
23/102
Trefbal
22/102
Rania
21/102
Billendoekjes en maïzena
20/102
Floep
19/102
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/102
Zo'n dag
17/102
Het schoolplein
16/102
Een sprongetje
15/102
Niets veranderd
14/102
De helm of niet de helm
13/102
Merci
12/102
Ziek kind
11/102
Op het consultatiebureau
10/102
De diva en de dronkenlap
9/102
Dag huis
8/102
Lekker genieten
7/102
Hondenravotplek
6/102
Mausoleum
5/102
Het universum der verloren objecten
4/102
Vriend K. op de koffie
3/102
Normaal
2/102
Mag ik al bier?
1/102

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

26-3-2018 12:00
 

‘Ik heb geen zin,’ zeg ik tegen A., terwijl ik theatraal over de leuning van mijn stoel hang. ‘Ik wil niet meer werken. Ik wil slapen en niks doen en zó lang op de bank liggen, dat ik er rugpijn van krijg.’

Lees ook: Column: Dik maar gelukkig 

Vroeger (weet je wel, voordat je kinderen had en je nog dacht dat je écht moe was en je het écht druk had) ben ik er weleens proefondervindelijk achter gekomen dat ik pas na drie dagen liggend non-stop series kijken op de bank pijn in mijn rug krijg.
Mooi was die tijd.

‘Ik ben vandaag niet vooruit te branden,’ zeg ik.
‘Vroeger zeker altijd met de auto naar school gebracht,’ zegt A.
Ik kijk A. aan. ‘Hoezo?’

‘Ja, ik vraag me dat weleens af,’ zegt hij. ‘Hoeveel invloed dat heeft op de rest van je leven: of je een kind bent dat altijd droog overal heen gereden werd, of dat je een kind bent dat in een klam regenpakje in de stoel achterop de fiets door weer en wind moest.’

‘Ik werd nooit met de auto gebracht. Nooit,’ zeg ik. ‘Hoe ik ook zeurde. Ook als het vroor of hoosde of hagelde. En ik moest tien kilometer heen en tien kilometer terug fietsen. Altijd tegenwind ook. Wonderlijk was dat.’

‘Ja, Limburg,’ zegt A.
‘Ja, Limburg,’ zeg ik. ‘Maar het heeft niet gemaakt dat ik nu zin heb om te werken.’

‘Het buurmeisje zei laatst: “Ik wil niet buiten spelen, ik ben een binnenkind,”’ zegt A. Hij schudt zijn hoofd meewarig. ‘Ik ben ook een binnenmens,’ zeg ik. ‘Uit traumatische overwegingen. Wij werden thuis vroeger altijd gewoon naar buiten geduwd, met een regenjas aan. Ik voel nog de achterdeur tegen mijn rug slaan. “Ga maar lekker spelen!” waren dan de laatste woorden van mijn ouders. “Doei!”’

De dochter houdt van water. Ze gaat graag in bad. Alles wat water is noemt ze iets in de richting van ‘krohtsje’. Daar kwamen we achter toen we bij een idyllisch stuk Waal gingen kijken en de dochter enthousiast wees en ‘krohtsje!’ riep. Waarschijnlijk is het een verbastering van kraan. Maar goed, die peuters kunnen echt heel erg slecht Nederlands, dus zeker weten doe je het nooit.

‘Ik ben vaak de enige die met de fiets naar het schoolplein komt,’ zegt A. ‘De rest van de ouders komt altijd met de auto. Maar mijn jongste dochter vindt in de regen op de fiets helemaal niet erg. En de oudste wil altijd per se in haar zomerjas naar school. Ook als het vriest.’

‘Misschien hebben ze allebei een aandoening waardoor ze geen kou of warmte voelen,’ zeg ik. ‘Voelen ze ook geen pijn?’

‘Nou, als je ziet hoe vaak de jongste op haar gezicht valt en dan vrolijk bloedend weer opstaat, zou dat best eens kunnen.’
A. kijkt ineens bedenkelijk.
Ik ga aan het werk.

Om half zes regent het pijpenstelen. Ik neem de proef op de som en besluit de dochter met de fiets op te halen. Door de stromende regen fietsen we naar huis. Het voordeel van in het dorp wonen: er is helemaal niemand op straat. Dus zing ik luid een remix van ‘Het regent, het regent, de pannetjes worden nat,’ omdat ik de oersimpele tekst niet meer weet. U ziet: ook ík ben eigenlijk verdomde slecht in Nederlands. De hele weg roept de dochter vrolijk: ‘Krohtsje, krohtsje, krohtsje.’

Zeiknat komen we thuis aan.
Daar worden we hard van.
Het was een goede dag. Ook al was ik niet vooruit te branden. Daar gaan we nog aan werken. Ooit.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.