Carrière & Geld
We moeten praten over onze boodschappen en Facebookscrollen
People
Column: 'Ga niet naar afterparty’s, ga gewoon naar huis'
Carrière & Geld
Column: 'Beffen is leuker dan pretparken en foodtrucks'
Carrière & Geld
Column: nooit meer vrijwillig de sneeuw in
Carrière & Geld
‘Ik postte een foto van mijn ex, huilend in een reuzenrad'
People
Column: Ik ben in de val van de dure tandenborstel getrapt
Carrière & Geld
Column: Waarom de Zweedse sekswet superlogisch is
People
Cesar Majorana: 'Ik wil niet zeggen dat ik streetwear niet snap'
Health & Sport
Cesar Majorana: 'Ja, er liggen al pepernoten in de schappen. Nou en?'
People
Column: Met vuur spelen
People
Cesar Majorana: 'Het ging snel. Ik viel. Er was bloed'
Carrière & Geld
Cesar Majorana: 'We zijn allemaal de slet van ons broodritueel'
People
Cesar Majorana: 'Tranen zijn als bitterballen op een jubileumfeest'
People
Column: De slimme excuses die ik gebruik voor dure aankopen
Carrière & Geld
Column: 'Netwerkfreaks zijn de ratten van de samenleving'
Carrière & Geld
Cesar Majorana: 'Ik was vroeger te arm voor minimalisme'
People
Cesar over shared dining: 'Hoezo mag ik straks geen eigen gerecht?'
People
Column: De waarheid over seksvragen in interviews
People
Cesar Majorana: 'Alleen nepvrienden sturen je een tikkie'
People
Cesar Majorana: Ik ben de mol in mijn eigen seizoen van Wie is de mol?
People
Cesar Majorana: 'Waarom ik niet geloof in coaches en goeroes'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Cesar Majorana
  3. 'Ik ben Cesar, en ik koop geurkaarsen'
People

'Ik ben Cesar, en ik koop geurkaarsen'

Bekijk meer
(1/39)
Cesar Majorana: 'Het ging snel. Ik viel. Er was bloed'
39/39
Cesar Majorana: 'Ik verkocht ooit oregano als wiet'
38/39
Cesar Majorana: 'Het gebrek aan Domino Day is een kras op mijn ziel'
37/39
Cesar Majorana: 'Ik wil niet zeggen dat ik streetwear niet snap'
36/39
Cesar Majorana: 'Waarom ik niet geloof in coaches en goeroes'
35/39
Cesar Majorana: 'Waarom ik níét een maand lang stop met drinken'
34/39
Cesar Majorana: 'Tranen zijn als bitterballen op een jubileumfeest'
33/39
Cesar Majorana: 'Ja, er liggen al pepernoten in de schappen. Nou en?'
32/39
Cesar Majorana: 'Alleen nepvrienden sturen je een tikkie'
31/39
Cesar Majorana: 'De drang naar verfijning is mijn achilleshiel'
30/39
Cesar Majorana: Ik ben de mol in mijn eigen seizoen van Wie is de mol?
29/39
Cesar Majorana: Over stalen ballen en ouder worden
28/39
Cesar Majorana: 'Als het uit is, blijft soms alleen Tupperware over'
27/39
Cesar Majorana: 'We zijn allemaal de slet van ons broodritueel'
26/39
Cesar Majorana: 'Ik was vroeger te arm voor minimalisme'
25/39
Cesar Majora: 'Ik kan niet stoppen met gluren naar mijn sekspartners'
24/39
Column: Waarom de Zweedse sekswet superlogisch is
23/39
Column: Ik ben in de val van de dure tandenborstel getrapt
22/39
Column: Jamie Oliver is een lieve knul, maar een hopeloze kok
21/39
Column: Klaplong
20/39
Column: De slimme excuses die ik gebruik voor dure aankopen
19/39
‘Ik postte een foto van mijn ex, huilend in een reuzenrad'
18/39
Column: Met vuur spelen
17/39
Cesar over shared dining: 'Hoezo mag ik straks geen eigen gerecht?'
16/39
Column: 'Netwerkfreaks zijn de ratten van de samenleving'
15/39
Roken is alleen cool als je voor supermarkten hangt
14/39
Column: Waarom ik voorlopig even geen koffie meer drink
13/39
Column: Waarom ik Beyoncé niet support
12/39
Column: 'Dotan is een ijdele eikel. En Lil' Kleine was de dupe'
11/39
Column: 'Als je niet kunt koken ga ik niet met je naar bed'
10/39
Column: 'Kanye West helpt mij altijd met kiezen'
9/39
Column: Waarom ik graag drink in hotelbars
8/39
Column: De waarheid over seksvragen in interviews
7/39
Column: 'Ga niet naar afterparty’s, ga gewoon naar huis'
6/39
Column: 'Beffen is leuker dan pretparken en foodtrucks'
5/39
Column: Waarom ik graag drink in hotelbars
4/39
We moeten praten over onze boodschappen en Facebookscrollen
3/39
Column: nooit meer vrijwillig de sneeuw in
2/39
'Ik ben Cesar, en ik koop geurkaarsen'
1/39

Cesar Majorana is een bad bitch met een angst voor het universum. Hij presenteert tv-programma's en schrijft voor &C over typische millennials issues, maar ook over zijn liefde voor veel te dure geurkaarsen. 

13-2-2018 11:00
 

Dit is mijn eerste column voor &C en ik wil graag open kaart spelen. Daarom ga ik iets ongewoons opbiechten: ik ben een jongen van eenentwintig en ik koop geurkaarsen. Dure geurkaarsen. Waarom? Omdat ik oprecht geloof dat ze mijn leven beter maken. En omdat mijn huis beter ruikt dan dat van jouw Tindermatch, die ‘chillen’ als hobby op zijn cv heeft staan.

Als ik een geurkaars van zestig euro koop, gebeurt er iets speciaals. Ik bedoel niet dat er opeens confetti is in de winkel als ik mijn pincode invoer. De winkelier brengt me na mijn aankoop ook niet naar een geheime VIP-ruimte met gratis cocktails. Ik bedoel iets fysieks: in mijn hoofd smelten dingen.  

Opeens voel ik me een rijk lid van de samenleving. Mijn pinpas is een soort welvaartsdiploma. Waar andere mensen genoeg hebben aan tandpasta in de aanbieding, spaghetti uit de bonus of een eigen risico van 880 euro, ga ik een stap verder. Ik heb mijn shit extra op orde. Voor mij geen bonuskaart of euroknaller, voor mij alleen het beste wat de wereld te bieden heeft.   

Het is alsof zo’n geurkaars mij toefluistert: ‘Cesar, jij hebt alles onder controle.’ Ik kan iedereen aanraden dat gevoel na te streven.  

Zo’n kaars brengt me nou eenmaal dichter bij het leven dat ik zoek. Oude Franse dametjes met bontjassen. Mannen die vragen of ze de manager mogen spreken. Mensen die ‘complimenten aan de chef’ zeggen.

Zo’n kaars brengt me verder weg van het leven dat ik had. De tweekamerflat, die ik met mijn zusje en moeder deelde, waar het rook naar de opgewarmde bijstandssoep die we al de hele week aten.

Daarom geef ik dus zestig euro uit aan een geurkaars: omdat ik dat inmiddels kán en daar als een kind zo trots op ben.  

Als een caissière vraagt of ik een bonuskaart heb, antwoord ik: ‘Hoezo? Denk je dat ik dit niet kan betalen?’  

Mijn eerste kaars was een ontsnapping, aan de studentikoze geur van oude wijn en supermarktbrood die in mijn eerste kamer hing. Nu vind ik dat iedere ruimte waar ik woon mag ruiken zoals de Gucci-winkel.

Ik snap dat je denkt dat ik overdrijf (dat doe ik ook). Maar ik wil toch ook nog even vertellen dat een goede kaars gemaakt is van biologische, handgegoten was. Dat wil zeggen dat je geen plasticgeur ruikt, zoals bij de basic geurkaarsen van de meubelgigant. Ook smelten deze kaarsen geleidelijker en zijn de geuren complexer.  

Zo geniet ik nu, tijdens het schrijven, van boventonen van amandel en kersen. Als ondertonen (de geur die blijft hangen) ruik ik iriswortel en rijstpoeder. Dat is het soort ambacht waar ik duizelig van kan worden. Ik wist vijf jaar geleden niet eens wat iriswortel was.  

Er zijn ook geurkaarsen van 160 euro. Ik denk dat ik mijn moeder er binnenkort eentje cadeau doe.

Lees hier meer columns van Cesar Majorana.

Gerelateerd

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.