Gossip & Sterren
Anna Nooshin en Chantal Janzen geven zich bloot in &C's julinummer
Gossip & Sterren
Exclusief in &C: Olcay en Ruud geven hun eerste interview samen
Gossip & Sterren
Dit is waarom Katy Perry moet huilen nu ze zwanger is
Psyche
Michailja moest haar kind laten versterven: 'Het was de enige manier'
Interview
Geartsje heeft een hersentumor: 'Ik heb niet lang meer'
Interview
Tamara heeft alopecia: 'Over mijn hele hoofd zaten kale plekken'
Interview
Irene werd aangerand door een monnik: 'Ik zat als een rat in de val'
Interview
Roxanne zit op OnlyFans: 'Ik sloeg door en verwaarloosde mijn gezin'
Interview
Kathleens baby overleed na een auto-ongeluk: 'Zijn hoofd was geraakt'
Interview
Melanies dochter heeft aangeboren obesitas: 'Ze heeft nu maat 140'
Psyche
Aan deze vijf tekenen kan je een zomerdepressie herkennen
Gossip & Sterren
Nu in Oh Baby!: Chantal en Nienke Plas in gesprek over het moederschap
Gossip & Sterren
Kriebels op de set: deze 5 tv-koppels zijn ook in het echt een stel
Mama
Christel verloor haar ongeboren baby bij een auto-ongeluk
Interview
Joëlles baby leefde maar 2 uur: 'Voor m'n gevoel had ik haar vermoord'
Column
Malou: 'Wij moeten nablijven, maar Schiphol mag buiten spelen'
Food
Fokking snel klaar: supersnelle mac and cheese voor kaasliefhebbers
Gossip & Sterren
5 vragen aan Kim Holland: alles wat je wil weten over squirten
Health & Sport
Kom van die stoel: personal trainer Gilly leert hoe je moet squatten
Fashion
Mysterie helder: dit is waarom knopen bij mannenkleding rechts zitten
Health & Sport
Bunkerbulletin #7: 'Geen frikandel? Dan ook geen vakantie'
Interview
Linda Hakeboom: 'Ik dacht alleen maar: weg met die borsten'
Fashion
Noodgeval: creatieve EHBO-tips tegen hardnekkige vlekken in je kleding
Liefde & Seks
Hallo nieuwe vlam. Dit is dé datingapp van 2021
Beauty
Leco legt uit: blauw is het nieuwe zwart
Psyche
Sterrenstof: jouw weekhoroscoop #3
Liefde & Seks
Kletsen over ketsen #35: 'Anale seks hoeft helemaal niet naar te zijn'
Mama
Perspraat #35: 'Twee dagen na de bevalling had ik al seks'
Column
Chantal Janzen: 'Ik vond mijn borsten helemaal niks'
Column
&C Webshop zoekt oproepkrachten
Column
Hanneke: 'Mijn dochter gaat naar de noodopvang en ik schaam me ervoor'
Meer bekijken
  1. Psyche
  2. › ›
  3. Katelijne (42) deed 2 zelfmoordpogingen: 'Ik stond uren bij het spoor'
Psyche

Katelijne (42) deed 2 zelfmoordpogingen: 'Ik stond uren bij het spoor'

Bekijk meer
(7/28)
Tinette kapte met het geloof: 'Gods woord prediken, is dit het dan?'
28/28
Kathleens baby overleed na een auto-ongeluk: 'Zijn hoofd was geraakt'
27/28
Roxanne zit op OnlyFans: 'Ik sloeg door en verwaarloosde mijn gezin'
26/28
Tamara heeft alopecia: 'Over mijn hele hoofd zaten kale plekken'
25/28
Joëlles baby leefde maar 2 uur: 'Voor m'n gevoel had ik haar vermoord'
24/28
Sara werd ontvoerd door haar vader: 'We zouden naar Disneyland gaan'
23/28
Rosan werd opgenomen in een inrichting: 'Ik moest naar de isoleercel'
22/28
Lingeriemodel Lynn heeft een stoma: 'Ik rouw om mijn oude ik'
21/28
Geartsje heeft een hersentumor: 'Ik heb niet lang meer'
20/28
Esther had baarmoederhalskanker: 'Het was ik of mijn baby'
19/28
Wendy werd ziek van haar borstimplantaten: 'Praten ging moeizaam'
18/28
Art werd bruut overvallen: 'Ik steek je in de fik, zei hij'
17/28
Irene werd aangerand door een monnik: 'Ik zat als een rat in de val'
16/28
Marloes (36) heeft longkanker: 'En ik heb nog nooit gerookt'
15/28
Melanies dochter heeft aangeboren obesitas: 'Ze heeft nu maat 140'
14/28
Christel verloor haar ongeboren baby bij een auto-ongeluk
13/28
Michailja moest haar kind laten versterven: 'Het was de enige manier'
12/28
Floor heeft een postpartum angststoornis: 'Ik verwachtte een burn-out'
11/28
Papa en mama hebben kanker: 'Tussen onze diagnoses zaten 18 dagen'
10/28
Wendy Geerts in &C magazine: 'Ik heb geen vagina meer'
9/28
Wendy was cokeverslaafd: 'Ik zat 's nachts uren in de auto te snuiven'
8/28
Katelijne (42) deed 2 zelfmoordpogingen: 'Ik stond uren bij het spoor'
7/28
Fleurs vrouw stierf aan kanker: 'Misschien ga ik haar wel achterna'
6/28
Lian kreeg een ongeluk in Thailand: 'Ik lag halfnaakt op straat'
5/28
Marjolein (35) is al 12 jaar single: 'Hoe kieskeurig mag ik nog zijn?'
4/28
Wendy werd gestalkt: 'Hij zei: ik ga je dochter even lekker verwennen'
3/28
Demi is geen man of vrouw, maar gewoon Demi
2/28
Mishandelde Jasper en Ronnie vertellen hun verhaal aan &C
1/28

Talloze keren stond Katelijne (42) bij het spoor, klaar om een eind aan haar leven te maken. Door haar autismespectrumstoornis en depressie ervaart ze haar bestaan alsof ze naar een film kijkt. Ze vertelt erover in &C.

25-11-2019 19:00
Interview: Vivienne Groenewoud, fotografie: Eva Roefs

Katelijne*: 'Er is geen bepaald moment geweest waarvan ik kan zeggen: toen ging het mis. Op die ene dag, toen ik die blauwe sjaal om had, of toen dit of dat gebeurde. Ik weet alleen dat ik best gelukkig was totdat mijn oudste geboren werd. En toen ineens niet meer. Je leest vaak dat depressieve mensen een moeilijke jeugd hebben gehad, maar bij mij is dat niet het geval. Ik had een normale jeugd en pubertijd. Mijn moeder was misschien niet de warmste persoonlijkheid ter wereld, maar ze deed zonder twijfel haar best en om te zeggen dat ik trauma's heb gekend? Nee.

Lees ook: Anniek: 'Ik was 14 toen ik mijn eerste zelfmoordpoging deed'

Mijn man Tom leerde ik op mijn zeventiende kennen. We trouwden jong en alles verliep volgens het boekje. Maar na de geboorte van Rachel, mijn oudste, ging het mis. Ik veranderde in een controlfreak. Inmiddels weet ik dat ik een autismespectrumstoornis heb, waardoor ik een extreme behoefte heb aan structuur, maar destijds had ik nog geen idee waardoor ik me zo voelde. Ik wist me geen raad als Rachel bijvoorbeeld een halfuurtje korter had geslapen dan ik had gepland. Ik probeerde dan van alles om ervoor te zorgen dat ze ging slapen: met haar in de auto rijden, inbakeren, in de wandelwagen, in haar bed, in mijn bed... Als ik haar niet in slaap kreeg, was de dag voor mij mislukt. Ik besprak het weleens met vriendinnen, maar zij gingen veel laconieker met dat soort dingen om. Nu denk ik: ik zag mijn baby als een project in plaats van een mens. Een project met een to-dolijst die ik moest afwerken. Hoewel dit me veel stress gaf, begonnen we toch aan een tweede. Niet eens zozeer vanuit het gevoel dat ik een tweede kindje wilde, maar omdat het nu eenmaal zo 'hoorde'. Ik deed alles om die reden, en niet omdat ik het zo voelde. Iedereen om me heen ging voor twee kinderen, dus ik ook.'

Altijd stress
'Drie jaar later werd Juul geboren. Ineens had ik twee kleine kinderen en was alles anders. Ik moest heel flexibel zijn, iets waar ik steeds meer moeite mee kreeg. Als ik met een vriendin had afgesproken om naar de speeltuin te gaan en dat ging op het laatste moment niet door, raakte ik al in paniek. Ik had dan geen idee meer hoe ik de dag moest invullen. Ik verzorgde mijn kinderen zoals het hoorde, maar voelde er niets bij. Hetzelfde gold voor vriendschappen: ik wist me prima door sociale situaties heen te manoeuvreren, maar het was altijd een toneelstuk. Daarachter school een gevoel van immense leegte. Het ging slecht met me, maar daarover heb ik nooit iets tegen Tom gezegd. Ik heb het weleens geprobeerd, maar hij snapte het niet. Hij was altijd druk met zijn werk. Hij was net een eigen bedrijf begonnen en het liep meteen storm, dus thuis kwam alles op mij neer. Natuurlijk zag hij wel dat het niet altijd lekker liep, maar als ik aangaf dat ik het gevoel had dat ik vastliep, vond hij dat ik overdreef. Bij iedereen liep het weleens niet zo lekker, zei hij. Dat was volgens hem niets bijzonders of iets om lang bij stil te staan. Ik werd er zo moedeloos van, dat ik dacht: laat maar. Dan pakte ik het toneelstukje weer op.

Lees ook: Germa: 'Zijn leven was een lijdensweg'

Naarmate mijn kinderen ouder werden – vanaf zes-, zevenjarige leeftijd – begon ik emotioneel afstand te nemen. Op zondagochtend gingen we eerder altijd zwemmen of naar het bos, maar ik wist op een gegeven moment niet meer hoe ik met ze om moest gaan. Hun interesse lag niet meer bij de dingen die ze vroeger leuk vonden, maar ik had geen idee wat ze nu wilden. Ik dacht weleens: daar moet ik ze eens naar vragen, maar dat vergat ik dan. Ik was veel te druk bezig met het dagelijks leven in goede banen leiden. Het avondeten was altijd stressvol. Het moest gezellig zijn, maar ik deed veel te krampachtig mijn best, waardoor de sfeer altijd gespannen was. Het leek alsof ik geen contact meer kon maken met mijn kinderen. Zelfs als ze me een knuffel gaven, dacht ik: een knuffel voor mij? Waarom? Ik verdien dat helemaal niet. Het voelde alsof ik hun knuffels niet waardig was. Nog steeds. Als ik mijn kinderen – nu 13 en 10 jaar – zie, voel ik heel veel verdriet. Ik had ze graag een onbezorgde jeugd gegeven, maar dat is me niet gelukt.'

Zelfmoordpoging
'Op een dag, ergens eind 2017, zag ik een filmpje op YouTube. 'Leven met de zwarte hond', heette het. Die zwarte hond stond symbool voor een depressie. Ik herkende veel: het gevoel van leegheid, isolatie en zinloosheid. Het krampachtig proberen de schijn op te houden om 'normaal' te zijn. Waarom kon ik niet wat anderen moeiteloos af leek te gaan? Ik besefte dat ik zo niet langer door kon gaan. Ik meldde me ziek op mijn werk en besloot hulp te zoeken. Van mijn arts kreeg ik antidepressiva voorgeschreven en ik liep bij een psycholoog, maar het hielp allemaal niets. Mijn depressie nam steeds meer de overhand. Ik wilde er niet meer zijn. In die periode liep ik vaak naar het spoor. Daar stond ik dan uren, klaar om te springen. Maar steeds belde er iemand die vroeg: kom je koffiedrinken? Oké, dacht ik dan. Dan spring ik morgen wel.

Lees ook: Fleurs vrouw stierf aan kanker: 'Misschien ga ik haar wel achterna'

Thuis zat ik vaak huilend op de bank. Meestal ging Tom dan wat met de kinderen doen, maar hij was er natuurlijk niet altijd. Als de meiden thuis waren en ik kon het huilen niet bedwingen, probeerden ze me te troosten. Dat hoort natuurlijk niet – een ouder hoort er voor de kinderen te zijn, niet andersom. Het schuldgevoel vrat aan me en ik probeerde het goed te maken door ze dingen te beloven. Koekjes bakken, naar de dierentuin gaan, alles om het leuk voor ze te maken. Maar als puntje bij paaltje kwam, kon ik het niet opbrengen en waren de kinderen weer teleurgesteld. Ik weet nog dat ik een keer onder de douche zat, totaal wanhopig met mijn hoofd tegen de muur te bonken. Tom was in paniek. Hij wist niet wie hij als eerste moest helpen: mij of de kinderen. Het enige wat ik kon uitbrengen, was: 'De kinderen. Ga naar de kinderen.'

Uiteindelijk was Katelijne zo suïcidaal dat ze bij de crisisdienst terechtkwam. Vlak daarna deed ze twee zelfmoordpogingen, door de laatste lag ze urenlang in coma. Nu in &C en hier op Blendle lees je hoe het nu met Katelijne gaat. 

* De namen in dit artikel zijn om privacyredenen gefingeerd.

Worstel jij zelf ook met zelfmoordgedachten of ken je iemand in je omgeving? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via 0900-0113.

Wil je geen &C meer missen? Word dan hier abonnee.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Ontvang één keer per week alle &C updates!
Het is vereist de inschrijving te bevestigen door dit vakje aan te vinken.
GO
Bedankt voor je inschrijving voor de nieuwsbrief!
Vanaf nu ontvang je de nieuwsbrief.
Out now
&C Magazine editie #8 Sex is in the air
Bestel nu
Wees slim en word abonnee!
12x &C Magazine op je deurmat.
Bekijk de deals

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.