People
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
Dag huis
Mama
Column: JA-HAAAAAAAA
People
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
Mama
Merci
Mama
Normaal
Mama
Column: Krijsen om gebak
People
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
Mama
Hondenravotplek
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
Mama
Kak
People
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
People
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
Mama
Trefbal
People
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
Mama
De diva en de dronkenlap
People
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
Mama
Doorslapen
People
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. People
  3. Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
People

Hanneke Hendrix: Te veel prikkels

Bekijk meer
(73/108)
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/108
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/108
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/108
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/108
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/108
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/108
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/108
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/108
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/108
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/108
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/108
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/108
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/108
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/108
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/108
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/108
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/108
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/108
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/108
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/108
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/108
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/108
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/108
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/108
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/108
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/108
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/108
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/108
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/108
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/108
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/108
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/108
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/108
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/108
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/108
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/108
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/108
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/108
Column: Importkinderen
70/108
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/108
Column: JA-HAAAAAAAA
68/108
Column: Het wordt beter
67/108
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/108
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/108
Column: Fucking mamafiets
64/108
Column: Ik ben een lafaard
63/108
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/108
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/108
Column: Krijsen om gebak
60/108
Column: Trauma's
59/108
Column: Twee kindjes
58/108
Column: Uit de hemel verschenen
57/108
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/108
Column: Het gangetje
55/108
Column: Daar word je hard van
54/108
Column: Dik maar gelukkig
53/108
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/108
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/108
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/108
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/108
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/108
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/108
Column: Lust ik niet!
46/108
Column: Van snurkenstein
45/108
Column: Liever een meisje
44/108
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/108
De uitgebluste moeder
42/108
Ouwe tang
41/108
De onderkin
40/108
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/108
De kinderverjaardag
38/108
Kotsen over de hoes
37/108
Blut
36/108
De leven
35/108
Moe
34/108
Fuck de symbiose
33/108
Met het broodmes spelen
32/108
Doorslapen
31/108
Een tweede adopteren
30/108
Tommie
29/108
Spijt
28/108
Geitenkaaslollytestikel
27/108
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/108
Kak
25/108
Koffie-tik in de boekenkast
24/108
De onschuldige gevangene
23/108
Trefbal
22/108
Rania
21/108
Billendoekjes en maïzena
20/108
Floep
19/108
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/108
Zo'n dag
17/108
Het schoolplein
16/108
Een sprongetje
15/108
Niets veranderd
14/108
De helm of niet de helm
13/108
Merci
12/108
Ziek kind
11/108
Op het consultatiebureau
10/108
De diva en de dronkenlap
9/108
Dag huis
8/108
Lekker genieten
7/108
Hondenravotplek
6/108
Mausoleum
5/108
Het universum der verloren objecten
4/108
Vriend K. op de koffie
3/108
Normaal
2/108
Mag ik al bier?
1/108

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie ‘doet ook maar wat’ en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

30-7-2018 22:00
 

We zijn de warmte van het huis ontvlucht en zitten aan de bosrand bij een zandbak. De dochter speelt met een andere peuter in het zand. De moeder van die peuter en ik zitten op een bankje. In de wandelwagen naast haar slaapt een baby.
‘Nou, zal ik dan maar even bier halen?’ zeg ik, na een tijdje basisinformatie uitgewisseld te hebben.
‘Hè?’ zegt de vrouw.
‘Grapje,’ zeg ik.
‘Het is ochtend!’
‘Ja, nee, het was een grapje,’ zeg ik nog eens.
‘Maakt niet uit, hoor,’ zegt ze. ‘Ik kan er gewoon niks mee: van die mensen die met de lunch al aan de wijn zitten. Ongelofelijk.’
Ik zeg maar niet dat ik vaak om 8.00 uur ’s ochtends ‘Mag ik al wijn?’ naar vriendin C. sms. Ik krijg dan altijd een sms terug dat het niet mag.

Lees ook: Hanneke Hendrix: het Segway-principe

‘We zouden eigenlijk op wereldreis met z’n drieën, dat hadden we geregeld op het werk,’ zegt de moeder. ‘Was ik ineens zwanger. Dus nou heb ik vier maanden extra verlof.’
‘O wauw,’ zeg ik.
‘Heerlijk. Ik ben alweer vijf weken aan het hardlopen,’ zegt ze.
Toen ik, in een vlaag van verstandsverbijstering, een paar maanden na de bevalling weer eens een rondje ging rennen, moest ik nadien dezelfde route teruglopen om mijn schaambot tussen de struiken te zoeken.
Dan vertelt ze over de bevalling en hoe ze haar baby eerst een half uur verliefd heeft aangekeken.
Ik voel me ongemakkelijk.
Ik heb mezelf beloofd minder met mijn ogen te rollen, niet alles stom te vinden. Ik oordeel te veel. Oordelen levert ook helemaal niks op, las ik onlangs in een zelfhulpboek uit 1936. Ik had een exemplaar uit de bieb geleend. Op een pagina had iemand de woorden ‘geluk’, ‘gelukkiger’ en ‘gewoonte’ met potlood onderstreept.

‘Gaat jouw dochter al naar de opvang?’ vraagt de moeder.
‘Ze ging voor het eerst met tien weken oud,’ zeg ik. ‘Drie dagen in de week tegenwoordig. En die van jou?’
‘Ze gaat een ochtend in de week. Ik heb destijds een stapje teruggedaan met werken. Het belang van je kindje gaat voor, toch?’
Ik haal mijn schouders op.
Wat moet ik dan zeggen?
Nee, mijn belang gaat voor?

Toen ik nog op kamers woonde en mijn irritante huisgenoot weer eens op de drempel stond te vertellen over dat hij bijvoorbeeld nooit de keuken gebruikte en daarom geen schuurmiddel à raison de veertig cent per bus hoefde mee te betalen, gooide ik vaak gewoon midden in een zin de deur van mijn kamer in zijn gezicht dicht. Ik moet daar sinds de dochter vaak aan denken, omdat ik me niet aan het gevoel kan onttrekken dat ik door het ouderschap weer ineens drie keer per dag iemand die ik zelf niet heb uitgezocht babbelend op de drempel heb staan.

Lees ook: Hanneke Hendrix: vermoeid ouderschap

‘Ze is na een middag bij de opvang altijd ontzettend moe,' zegt de moeder. ‘Zoveel prikkels. Al die aandacht waar om moet worden gevochten. Het is toch niet hetzelfde als de liefde die ze thuis…’
Ik steek mijn vingers in mijn oren en roep: ‘Lalalalalalalalalaaaaaaaaaaaaaa!’
‘Lalalalalalalalalaaaaaaaaaaaaaa!’ echoot de dochter vanuit de zandbak.
De peuters schateren luid.
Daarna is het even stil aan de bosrand.
‘Ze is zo heerlijk sociaal,’ zeg ik trots. ‘En heel anders dan d’r moeder. Komt vast door de opvang.’
Ik kijk op mijn telefoon. Het is bijna twaalf uur.
Zo.
We moesten maar eens gaan lunchen.
Met wijn voor mij en heel zoete Roosvicee voor de dochter.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.