Zijn er nog Justin Bieber-fans zónder existentiële crisis?

Ik vraag dit voor een vriend.

Oké oké, ik vraag dit voor mezelf. Ik ben fan van Justin Bieber, typ ik met licht ongemak. Dat ongemak heeft er altijd in gezeten, omdat ik bij het woord 'fan' denk aan gillende meiden met T-shirts, posters en hartkloppingen. Ik heb nog nooit gegild. Noch merchandise aangeschaft of hartkloppingen gehad (om die reden). Wat ik wel heb gedaan, is een kaartje kopen voor Pinkpop in 2017, waar ik Justin Bieber voor het eerst (en het laatst) live zag. Een bijzonder slecht optreden, google maar eens wat recensies, maar dat zul je uit mijn mond nooit horen. Ik vond het fantastisch. Ik blèrde van begin tot eind mee, tot verbazing van mijn vriendinnen. 'Huh, hoe ken jij élk woord?!' Dat wist ik zelf eigenlijk ook niet. Blijkbaar luisterde ik dit heel veel? Blijkbaar was ik.. Fan?

In de jaren daarna maakte ik stappen in mijn acceptatieproces. Ik klikte zijn muziek nog vaker aan, de Canadese popster stond keer op keer op één in mijn Spotify Wrapped en ik heb dat, als de pionier die ik ben, weleens op Instagram gedeeld. Ik vertelde de mensen om mij heen over mijn nieuwe (althans, nieuwe bewúste) liefde en sprak met een vriendin af dat de volgende keer dat hij in Nederland optrad, we daarheen móésten. Het was een mooie tijd om fan van Justin Bieber te zijn. Ik stapte in na het grootste Selena Gomez-drama, de wereld had hem vergeven voor zijn bad boy era en iedereen genoot mee van zijn sprookjeshuwelijk met Hailey. Ondertussen bracht hij knallers van albums uit. Kortom: de lucht was (baby)blauw en er was geen vuiltje te zien.

Lees ook: Ook het spoor bijster in de Selena Gomez en Hailey Bieber-gate? Dit is er allemaal gaande

Et voilà, vuiltjes
Het jaar 2020 brak aan. Omdat één documentaire op je naam als 26-jarige natuurlijk niet genoeg is, doe even normaal, schoot Justin documentaireserie Seasons de wereld in. Daarin kwamen niet alleen zijn intense gezondheidsissues en de daarbij behorende zorg naar voren, maar ook zijn algeheel ingewikkelde persoonlijkheid. Voor het eerst ging ik van 'wat heeft Hailey een geluk met hem' naar 'mijn god, wat heeft Justin een geluk met háár'. Niet veel later kreeg de pechvogel naast de ziekte van Lyme ook het syndroom van Ramsay Hunt dat zijn halve gezicht verlamde en moest hij zijn wereldtour, de tour waar ook mijn vriendin en ik bij zouden zijn, cancellen. Voor een paar jaar was het: doei spotlights, doei nieuwe muziek en doei Justin Bieber op je tijdlijn. Maar hey, geduld is een schone zaak. Hij dook vanzelf wel weer op, toch? Toch?!

Op dook hij. Op je tijdlijn, in ieder geval. Instagram lijkt dit jaar van Justin Bieber, en van niemand anders. De zanger gooit het platform vol met vage beelden, dubbelzinnige teksten, bekentenissen over zijn woedeprobleem en gemene dingen die hij tijdens een ruzie tegen zijn vrouw heeft geroepen. Het is één ding dat je tegen je supermodelvrouw zegt dat ze nooit op de cover van Vogue zal staan, een heel lullig ding zelfs, maar het is een tweede om dat ook op Instagram te verkondigen. Parallel daaraan ging het gerucht dat ook Justin een Diddy-slachtoffer was (dat is gelukkig niet zo, deelde hij later) en gaat nog steeds het gerucht dat hij een fikse drugsverslaving ontwikkeld heeft. De hoeveelheid beelden waarop hij zichtbaar veel is afgevallen, met een verwarde blik en in rare houdingen te zien is, helpt daarbij niet mee. Eigenlijk is er maar één conclusie mogelijk. De hoogtijdagen zijn voorbij. De lucht zit vol vuiltjes. Het is een ingewikkelde tijd om fan van Justin Bieber te zijn.

Lees ook: Pardon? Dit is hoeveel geld Justin Bieber krijgt voor een privé-optreden

Het is crisis
En nu? Nu bevind ik me in een existentiële crisis. De zoveelste, eigenlijk. Ik heb de afgelopen maanden in algoritmes gezeten waarin iedereen ervan overtuigd leek dat de popster dit jaar het loodje zou leggen, omdat een of andere TikTok-helderziende dat had voorspeld. Het volgende moment haalt een video me over dat hij een 'gewone' dertiger is die weleens wat gebruikt op een feestje, in zijn geval Coachella, zoals de halve wereld dat doet. Mag het even? Op dezelfde manier lijkt hij de ene dag zijn vrouw te bewonderen, maar haar de andere dag haast voor lul te zetten. De ene keer lijkt hij zichzelf op orde te hebben, de andere keer staat hij te schreeuwen tegen een paparazzo. Dat laatste snap ik trouwens wel, maar mijn punt is: ik kom er maar niet uit of Justin Bieber nou een ongelofelijke eikel is, iemand met wie je vanwege zijn bizarre leven vooral medelijden moet hebben of iemand die weet dat hij het regelmatig opfokt, maar wel een boel zelfspot heeft. Met andere woorden: of ik nog fan van hem ben. Of kán zijn. Het antwoord is waarschijnlijk: hij is al die dingen, want: hij is mens. Maar ja, hè, dat is dus niet de bedoeling van een popster.

Het recentste innerlijke conflict ervaarde ik deze week. Justin was wederom in een paparazzi-conflict beland, omdat een fotograaf hem naar het strand was gevolgd. Daar was de zanger helemaal niet van gediend en dus stond hij een tijdje tegen de desbetreffende paparazzo te schreeuwen, die dat natuurlijk weer filmde en op het internet gooide. Dat Justin in die video termen als 'It's not clocking to you' en 'I'm standing on business' gebruikt, termen waarvan niemand precies weet wat hij ermee bedoelt, maakt het natuurlijk het ideale recept voor een meme. En dus is dat wat er van Justin Biebers halve breakdown is geworden. Een meme. Zoals hieronder.

Ik heb me kostelijk vermaakt met alle memes, en dat is precies waar het innerlijke conflict ontstond. Ben ik nog wel fan als ik zó hard lach om dit moment, dat illustreert hoe hij al zijn hele leven achtervolgd wordt door paparazzi en daar helemaal gillend gek van wordt? Iets dat voornamelijk heel erg sneu is? Het verlossende woord kwam gisteren, toen Justin Bieber himself een remix van zijn tirade, een andere meme die er inmiddels uit was ontstaan, doorplaatste.

Tóch zelfspot. Hoe het verder met die vent en mijn fanschap af zal lopen, it's not clocking to me, maar hey, voor vandaag zitten we nog goed.