Voor een kamp waar de sfeer 'zo goed' is, drukt Kamp Zuid dat mes wel érg hard door

Wie gisteren Expeditie Robinson heeft gekeken, deed dat waarschijnlijk met een lichte dosis plaatsvervangende schaamte. Kijk, we zullen niet schijnheilig doen, we kijken natuurlijk voor het gekonkel en verraad, maar hoe het zogenaamd gemoedelijke Kamp Zuid deze exit aanpakte, ging wel érg ver.

Mocht je het nog niet in de gaten hebben: dit artikel bevat spoilers.

Kamp Zuid, lees: het oude Kamp Zuid, was heilig. Ze hadden een prachtig eiland, iedereen mocht elkaar en de sfeer was fantástisch. Er was duidelijke communicatie, ze wonnen proeven en ze aten ook nog eens heerlijk. Joh, ze vertelden elkaar zelfs verhaaltjes voor het slapengaan. Adam en Eva die door het paradijs dartelden, je weet wel, voor de zondeval, waren er niets bij. Het zou ons niet verbazen als er ook complimentenrondjes gedaan werden. Of hand in hand om het vuur heen werd gedanst. Zoals we al zeiden: het ging er gemoedelijk aan toe.

Niet geheel verrassend dus, dat deze nieuwe besties met elkaar afspraken dat, mocht er gehusseld worden, ze eerst alle leden van het originele Kamp Noord eruit zouden knikkeren. Nadat het nieuwe Kamp Zuid een proef verloor, werd het vonnis dan ook snel geveld: Twan of Roelof moest eruit, maar Twan is sterker, en dus werd het Twan. Om hem om de tuin te leiden, deed de groep alsof ze op Linda zouden gaan stemmen. Tot zover volgen we het nog. Lullig voor Twan, maar ja, een plan is een plan. Maar toen kwam het. De zondeval, zou je eigenlijk wel kunnen zeggen.

Lees ook: Mag álsjeblieft een van deze 5 mensen Expeditie Robinson 2025 winnen?

Abort - alsjeblieft - mission
Het bleef, zoals we allemaal hebben gezien, niet bij een 'we gaan op Linda' en misschien daarna nog een 'nee, we gaan écht op Linda'. Nee, daar kwamen de waterlanders. Linda hield een emotionele speech over hoe dankbaar ze wel niet was voor haar tijd op het eiland, ook als die nu tot een einde zou komen. En toen kwam Kevin er ook nog overheen met een diepgaand een-op-een gesprek, waarin hij Twans persoonlijke ontwikkeling benadrukte, vertelde dat hij écht heel anders was dan Kevin had ingeschat en dat de groep zo blij met hem was. Het mes werd ondertussen geslepen. We noemden het al: we zijn niet vies van een beetje verraad, maar hier gingen ze écht hun boekje te buiten. Stoppen, dachten we alleen maar, terwijl we de fragmenten bekeken. Abort mission. Maak een U-turn. Hard in z'n achteruit. Wat dan ook, nok hiermee. Kevin had nog net voor de eilandraad in de gaten dat hij te ver was gegaan, maar toen was het al te laat. Het mes zat al in Twans rug. En het was ook al drie keer aangeduwd.

Lees ook: Expeditie naaistreek: dit zijn de meest spraakmakende eilandraden ooit

'Vooral Kevin'
Dat er sinds vorige afleveringen tóch een afvallerseiland blijkt te zijn, was nu natuurlijk extra lekker. Twan voelde zich - begrijpelijk - nogal genaaid, en was direct gebrand op zoete wraak. Ons favoriete moment uit de aflevering was dan ook toen hij glunderend besefte dat hij nog een kans had en de volgende woorden uitsprak: 'Nu ga ik ze echt pakken.' Een moment pauze, en daarna: 'Vooral Kevin.' Waar hij eerder correct en sportief bleef, liet hij hier voor het eerst het achterste van z'n tong zien.

Dat moeten we (het oude) Kamp Zuid dan wel weer nageven, deze zet geeft de expeditie wel weer extra jeu. Zin in de volgende aflevering, en zin in Twans wraak.