Houd je jetsers binnenboord tijdens de kwartaalcijfers

Elk jaar gebeurt hetzelfde: de thermometer kruipt boven de 25 graden en Nederland verliest collectief het vermogen om zich aan te kleden.

Dan verschijnen ze weer, de artikelen, de komkommernieuwsitems, de LinkedIn-discussies: 'Mag je een korte broek aan naar kantoor?’ 'Kun je slippers dragen op werk?' 'Is een crop top professioneel?' Alsof we met z'n allen een zonnesteek hebben opgelopen en niet meer zelfstandig een outfit kunnen samenstellen.

Ben ik nou zo raar dat ik het volstrekt logisch vind dat je absoluut geen teenslippers aantrekt naar een accountantskantoor en je jetsers een beetje binnenboord houdt tijdens de kwartaalcijfers? En ja, een korte broek kan prima, mits het niet je hotpants zijn.

Laatst werkte ik bij een corporate waar de airco kansloos verloor van de zomerse temperaturen. Het resultaat: een paar leuke jonge Gen Z'ers in croptops. Ik wil geen zure oude vrouw zijn, maar vond het meer passend voor een zomers terras dan voor een kantoortuin.

Gen Z mag van mij nog wat wegwijs krijgen, een eerste baan is wennen. Maar de rest van ons kan, met gezond verstand, prima zelf een grens trekken. Toch denken sommige werkgevers daar anders over. Softwarebedrijf AFAS besloot het 'probleem' grondig aan te pakken en lanceerde een compleet lookbook voor medewerkers. Ik heb het met fascinatie bekeken op hun website.

Sneakers zijn bijvoorbeeld uit den boze. Op LinkedIn schreef de AFAS HR-manager daarover: 'Er is helemaal niets mis met een nette sneaker. Alleen zijn we er met elkaar nog niet helemaal uit wat dan precies een nette sneaker is.'

Mijn hemel, als je daar samen over moet vergaderen…en uiteindelijk een impasse bereikt….

Grappige sokken mogen wel, al hoop ik dat de Happy Socks worden verboden. Vrouwen mogen open schoenen met hak dragen, maar verder moet alles keurig bedekt blijven tot aan de elleboog en altijd een panty bij een rok. Mannen horen een overhemd te dragen, liefst met colbert. Het geheel ademt de sfeer van een bedrijf waar casual Friday ergens in 2011 is blijven hangen. Bovendien werk je in de hand dat een kantoor vol unieke mensen eruit gaat zien als dezelfde saaie eenheidsworst.

Maar eigenlijk is niet de kleding het interessantst, maar het feit dat een werkgever blijkbaar denkt dat dit nodig is.

Vroeger keek je om je heen en voelde je haarfijn aan wat binnen een omgeving paste. Misschien ben ik ouderwets, maar ik dacht altijd dat de regel vrij simpel was: kleed je op een manier waardoor mensen na afloop van een vergadering ook onthouden wat je hebt gezegd.

En anno 2026 mag daar persoonlijkheid in zitten.

Dat betekent niet dat je eruitziet alsof je rechtstreeks vanuit de after van Lowlands op kantoor bent beland. Maar ook niet alsof je auditie doet voor Suits.

Twijfel je over je kantoorfit? Dan is er een eenvoudige vuistregel: als je tepels, billen of tenen meer aandacht krijgen dan jouw presentatie, hoor je waarschijnlijk niet bij de kwartaalcijfers, maar op een strandbedje.