Food
Tim den Besten: 'Ja jezus Fred, laat maar!'
People
Tim: 'Liefde vinden is iets anders dan pizza bestellen'
People
Tim: 'Of ik een hartaanval heb? Nee joh, ik zit gewoon op mijn mobiel'
People
Tim den Besten: 'Ik ben nu véél te opgefokt, ja!'
People
Tim den Besten: 'Dertig worden werkt als een soort filter'
People
Tim: 'Waarom vindt iedereen het zo knap dat ik zo lekker mezelf ben?'
People
Tim den Besten: 'Maar weinig mensen hebben aanleg voor wachten'
People
Tim: 'Het voelt nu een beetje als de stilte voor de storm'
People
Tim: 'Ik vond dat mij mijn kindertijd was afgepakt'
People
Tim: 'Zo gelukkig dat ik helemaal zo’n gevoeletje in mijn buikie had'
Mama
Spijt
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
People
Column: Kutcolumn
People
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
Mama
Column: Twee kindjes
People
Cesar: 'Zo gaat het nou altijd als ik wat te koop zet op Marktplaats'
People
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
People
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
Mama
Het schoolplein
People
Koen op de Latten #8: Koen Kardashian en Tim den Besten warmen op
People
Column: Ik ben in de val van de dure tandenborstel getrapt
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Tim: 'Poep jij weleens op je werk? Dit is wat mij overkwam...'
14-3-2019 20:00
 

Dus ik zat lekker te poepen op mijn werk bij de VPRO in Hilversum. In het gebouw zijn eigenlijk best veel toiletten, maar als ik moet poepen, ga ik altijd naar een en dezelfde wc. Noem het mijn vaste adresje. Mijn stampot. Plassen doe ik soms wel ergens anders: op welke wc ik dat doe, besluit ik soms pas op het allerlaatste moment, zo hou ik de relatie met mezelf spannend en sexy. Het zal wel instinct zijn dat ik poepen daar juist altijd graag op dezelfde pot doe.

Lees ook: Tim: 'Of ik een hartaanval heb? Nee joh, ik zit gewoon op mijn mobiel'

De uitverkorene is de meest linker wc van de toiletunit op de tweede etage, vlak bij de redactie van de VPRO Gids: niet omdat ik iets tegen die redactie of print in het algemeen heb hoor, het is in de loop der jaren gewoon zo gegroeid, natuurlijke selectie (en er zit ook een koffieapparaat om de hoek, dus twee vliegen in één klap, snap je). Situatieschets: het is een rij van drie wc’s. De middelste heeft me nooit getrokken en de rechter is het verst weg van de ingang van de unit, dus qua lui is dat sowieso nooit in me opgekomen. De muren van alle toiletten zijn geverfd in een soort koud blauw-grijzige kleur, en er zit ook boven elke pot een luchtverfrisser aan de muur, die om de zo veel tijd automatisch een geurtje spuit. (Als je lang zit te poepen maak je dat – pak ’m beet – ongeveer drie keer mee, waarna collega’s je tijdens de lunch vragen of je soms een nieuw geurtje hebt gekocht, waarna je dan het grapje kunt maken: ‘Ja dit is mijn nieuwe eau de toilet.’)

Maar goed, ik zat daar dus te poepen, niks aan de hand. Nou ja, er was natuurlijk wel iets aan de hand, want ik zat te poepen. En ik had de avond daarvoor gekaasfonduud. En bruine bonen gegeten. En KFC (Ring of fire). Dus er was heel veel aan de hand. Het was een situatie. Ik zal je de details besparen, maarik denk dat er bevallingen zijn geweest die makkelijker waren. (Het was niet gek geweest als ik na deze drol geboortekaartjes had verstuurd. Beschuit met muisjes. Enzovoort.)

Ik denk dat ik er zeker dertig minuten heb gezeten, en dan zit ik altijd lekker te scrollen op mijn telefoon. Dus ik las ondertussen over de nieuwe liefde van Ernst (van Bobbie en de rest), de exclusieve bonte servieslijn van Lil’ Kleine, en de nieuwe yoghurt die niet van yoghurt is gemaakt maar van oud karton. En toen was ik klaar.

Lees ook: Tim: 'Ik ben nu véél te opgefokt, ja!'

Ik zal er niet omheen draaien, het was gewoon best wel heftig. Daar kon de automatische geurverspreider niet tegenop spuiten, als je begrijpt wat ik bedoel. Dus ik mijn broek omhoog hijsen en me ondertussen heel erg schamen en me afvragen hoe zoiets uit mij kan komen. Ik klik het slot open om naar buiten te gaan, duw de deur open, loop naar de wasbak om mijn handen te wassen (in onschuld) en zie dan tot mijn grote schrik mijn baas de wc-unit binnenlopen, in een ferme ruk ‘mijn’ wc-deur opentrekken en naar binnen gaan. Ik hoor de ‘klik’ van het slot dat dichtgaat terwijl ik mezelf aankijk in de spiegel, mijn handen onder het sop.

‘Jezus, Tim! De tering!’ klonk er uit mijn wc.

Ik sprintte weg, belde 112 voor mijn baas en vroeg aan mijn collega’s waarom het eigenlijk zo erg is als iemand net na jou de wc in gaat, waarop iemand antwoordde: ‘Omdat iemand dan je ziel heeft geroken.’

Ik meldde me de rest van de week ziek.

Deze column verscheen eerder in magazine &C 2, 2019. Lees hier meer columns van Tim den Besten.

 

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.