Tim: 'Liefde vinden is iets anders dan pizza bestellen'
Tim: 'Het voelt nu een beetje als de stilte voor de storm'
Tim: 'Zo gelukkig dat ik helemaal zo’n gevoeletje in mijn buikie had'
Column
James Worthy: 'Ik krijg vooral mails over penisvergrotingen'
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
Column
Marloes: 'Ze trekt mijn onderbroek van hars er in twee rukken af'
Cesar: 'De familie van Madeleine McCann heeft de eeuwige schuld'
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
Column
Carmen: 'Misschien ben ik wel geworden wat ik altijd zo verachtte'
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
Column
James Worthy: 'De zon en ik zullen nooit beste vrienden worden'
Cesar: ‘Vrouwen, deze column is voor alle mannen in jullie leven'
Cesar: ‘Mensen noemen me een uitzuiger die graag rondgereden wordt'
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
Cesar Majorana: 'Het ging snel. Ik viel. Er was bloed'
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
Georgina: 'De selfiestick is een toverstok'
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
Cesar: 'Waarom is er geen parfum met vaginageur?'
Cesar: 'Of ik liever 'n trio met rapper Boef of met rapper Sjors wil?'
Cesar: 'Deze column is géén lofzang op Kanye West'
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
Cesar: 'Dit is de overeenkomst tussen seks en kokosmakronen'
Column
James Worthy: 'Ze was de mooiste suikerspin die ik ooit had gezien'
Cesar: 'Ik kan niet stoppen met gluren naar mijn ex-bedpartners'
Column
Carmen: 'Soms schaam ik me omdat ik zo enorm actief ben op Twitter'
Meer bekijken
  1. › ›
  2. Tim: ‘De vlekjes zijn terug, nu in haar hals, buikvlies en longen'
19-9-2019 20:00
Fotografie Imke Panhuijzen, styling Teuntje Asveld, haar & make-up Emmy Klomp voor Kevin Murphy en Nars @Eric Elenbaas Agency

De vrouw van mijn vader heeft kanker. Dat is niks nieuws, ze heeft het al heel lang. Steeds steekt het op een andere plek in haar lichaam de kop weer op. Door de vele controles zijn ze er telkens op tijd bij. Al lijkt het soms een haar te schelen.
Ze leerden elkaar kennen toen ze al kanker had, dus sluimerend is de ziekte in hun liefde altijd al aanwezig geweest. En toch hebben ze een leuk leven samen. Een paar jaar geleden trouwden ze, ze kochten een mooi huis en ze gaan vaak op vakantie. Mijn leven is door haar ook leuker geworden, want ze heeft een goede invloed op mijn vader. Alsof zij hem heeft bijgebracht wat echt belangrijk is. Ze vierden onlangs een feestje met familie en vrienden ‘om het leven te vieren’. Ik vind dat dus heel erg lief. De kanker heeft haar waarschijnlijk al lang geleden doen inzien dat morgen niet bestaat en dat alles nu moet gebeuren.

Lees ook: Tim: 'Zo gelukkig dat ik helemaal zo’n gevoeletje in mijn buikie had'

Op het feestje vertelde mijn vader dat ze samen graag kijken naar Beste zangers, en dat ze zo’n fan waren geworden van Brace. Dat vond ik op zich al heel grappig, maar hij vertelde daarna dat hij het management van Brace had gevraagd of hij voor zijn vrouw een speciale versie wilde inzingen van Ave Maria, wat hij zong in Beste zangers. Namelijk met de voornaam van zijn vrouw: Ave Clasina. Ik moest daar dus heel erg om lachen, maar mijn vader was bloedserieus.

Niet lang na het feestje volgde weer een nieuwe controle in het ziekenhuis. Routine, maar met slecht nieuws. ‘De vlekjes zijn terug.’ Dit keer in haar hals, buikvlies en longen. Plekken waar je zéker geen vlekjes wilt hebben, zei mijn vader, terwijl ik in zijn ogen angst zag die hij met zijn lichaamstaal probeerde te verbergen. Een ongemakkelijke spagaat, want tranen vallen dan extra op.

Daar ging ze. Weer de molen in. Weer de dood die om de hoek kwam kijken. De prognose was nog nooit zo slecht als nu. Ik vroeg aan mijn vader of ze kerst wel zou halen. ‘We weten helemaal niks meer,’ zei mijn vader. Chemo werd het. Het was min of meer de laatste optie. Het begon. En we vroegen ons allemaal af: was dit het begin van het einde of een nieuw begin? De eerste chemo. De tweede chemo. De derde chemo. Ik belde vaak met mijn vader en las alles wat ik kon vinden over chemo.

Lees ook: Tim: 'Het voelt nu een beetje als de stilte voor de storm'

Ik ging bij ze langs na chemo nummer huppeldepup en ze zat met een mooie bos haar op de bank. We praatten en dronken thee en ze leek eigenlijk niet zo ziek. Midden in het gesprek drukte ze een foto van haar kale hoofd in mijn gezicht. Toen deed ze haar pruik af. En ik zei dat het haar eigenlijk heel goed stond, wat ook echt zo was. Ik vond haar stoer met haar kale hoofd en haar zoveelste kankerbehandeling. Na de vijfde chemo volgde een nieuwe controle. Waren de vlekjes kleiner geworden?

Ja, de vlekjes waren kleiner geworden.
En ik zag weer hoop in de ogen van mijn vader.

Deze column verscheen eerder in magazine &C 8, 2019. Lees hier meer columns van Tim den Besten.

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.