People
Column: Hoera, hoera, horeca
People
Karma en de bruidsjurk
People
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
People
Nu weet ik wie Lasse Schöne is
People
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
People
Ik racefiets
People
Column: De Botoxbarricade
People
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
People
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
People
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
People
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
People
Katers en vagijnen
People
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
People
Koffie en groepsseks
People
Column: Het donderwolkje
People
De sportschool
People
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
People
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
People
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
People
Mijn oma en de trut
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
People

Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’

Bekijk meer
(62/74)
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
74/74
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
73/74
Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
72/74
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
71/74
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
70/74
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
69/74
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
68/74
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
67/74
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
66/74
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
65/74
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
64/74
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
63/74
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
62/74
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
61/74
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
60/74
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
59/74
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
58/74
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
57/74
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
56/74
Malou: ‘Wat gaat er om in het hoofd van een voorwielendief?’
55/74
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
54/74
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
53/74
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
52/74
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
51/74
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
50/74
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
49/74
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
48/74
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
47/74
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
46/74
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
45/74
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
44/74
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
43/74
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
42/74
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
41/74
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
40/74
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
39/74
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
38/74
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
37/74
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
36/74
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
35/74
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
34/74
Malou Holshuijsen: Ammehoela
33/74
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
32/74
Column: Ode aan het Tikkie (deel 1)
31/74
Column: De Botoxbarricade
30/74
Column: Het donderwolkje
29/74
Column: Uitgedrukte liefde
28/74
Column: To free bleed or not to free bleed?
27/74
Column: Geen zeventien meer
26/74
Column: Kutcolumn
25/74
Column: Tongen op DGTL
24/74
Column: Een date, een medium en zijn advies
23/74
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
22/74
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
21/74
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
20/74
Column: Balletles en de dick pic
19/74
Column: Met een man naar de film
18/74
Column: Hoera, hoera, horeca
17/74
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
16/74
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
15/74
Column: Met een Duitser en ik fakete
14/74
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
13/74
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
12/74
Mijn oma en de trut
11/74
Column: Monopoly en verwarmd fruit
10/74
Column: Echte Azië-kenners
9/74
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
8/74
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
7/74
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
6/74
Column: Monopoly en verwarmd fruit
5/74
De fietsfascist
4/74
Op lijmvakantie
3/74
Koffie en groepsseks
2/74
Katers en vagijnen
1/74

Malou Holshuijsen, presentatrice bij Radio 1 voor BNN VARA, schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

24-4-2019 20:00
 

Terug in Amsterdam! Mijn straat is een kleurrijke schotelstraat met geparkeerde Canta’s, hoopjes fietsen, hard pratende buurmannen en alleenstaande moeders. Als de eerste zomerse zonnestralen het plantsoen kussen, springen de knoppen open en verandert mijn wijk in een kleine groene vallei. De klapstoelen worden voor de deur gezet en de kleine glaasjes thee of halveliterblikken bier worden uitgedeeld. Iedereen die de G van goedemiddag dreigt uit te spreken kan rekenen op een versnapering. Bij ‘Godsamme, wat moet dat hier op straat?’ krijg je van mijn buurmannen een plekje in het kringetje, een drankje en een hand borrelnoten of hap baklava.  

Lees ook: Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'

Ik loop naar buiten omdat ik boodschappen ga doen. In mijn hand een grote vuilniszak. Zo’n doorzichtige die goed is voor het milieu, maar waardoor de hele straat kan zien wat ik heb weggegooid.  ‘Hé kijk, de buurvrouw is ongesteld en heeft deze week ontbeten met yoghurt en bananen. Ze drinkt ook veel koffie.’ Ik schrik als ik het hoofd van mijn ex-geliefde zie. Lachend kijkt hij me aan, zijn handen over elkaar gevouwen. Naast hem staat hij nog een keer. En daarnaast nog een keer. Het is een postercampagne van zijn nieuwe radioshow. De hele straat is voorzien van zijn glimlach. Ik glimlach terug en verberg mijn vuilniszak omdat ik me gegeneerd voel. O jawel, wat een kartonnen bord niet in mij losmaakt.

Er fietst een jongen op de stoep. Ik denk dat hij een jaar of acht is. Heel langzaam komt hij op me af en kijkt me strak aan. Hij is een tiran. Expres rijdt hij mijn richting op waardoor ik voor hem opzij moet. Hij wenst me een ziekte toe en denkt dat ik geld vraag voor seks. Ik kijk achterom naar de kleine maniak. Hij trapt tegen een geparkeerde kinderfiets. Ik ben boos, maar het gevoel van medelijden overheerst. Wat moet er in je hoofd omgaan als je in je eentje mensen lastigvalt en dingen kapot schopt? Hoe boos kun je zijn op je achtste? Zou hij een lieve moeder hebben? En een vader? Eigenlijk zou ik hem willen uitnodigen, aan de eettafel willen neerzetten en hem zijn hart laten luchten, maar ik durf deze achtjarige duivel niet aan te spreken.

Lees ook: Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'

In de supermarkt kijken mensen me raar aan. Ik heb niet in de gaten dat ik de doorzichtige vuilniszak nog steeds bij me draag. Die ben ik onderweg vergeten in de afvalbak te gooien, hij bungelt naast mijn been in mijn linkerhand. In mijn rechterhand het boodschappenmandje. Hoe ik de boodschappen in het mandje heb gekregen zonder door te hebben dat ik een GFT-zak met me meezeul, kan ik niet begrijpen. Iedereen kan zien dat ik milieuvriendelijke vuilniszakjes gebruik, maar mijn afval niet scheid. Ik merk dat ik rood word. Hypocrisie heeft er nog nooit zo betrapt uitgezien.

Een paar uur later heb ik een grappige vriend aan de telefoon. Hij zegt dat ik me geen zorgen moet maken. Zolang ik mijn afval niet probeer af te rekenen, is er niks aan de hand.


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.