People
Imperfectie-gram
People
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
People
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
People
Malou Holshuijsen: Ammehoela
People
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
People
Nu weet ik wie Lasse Schöne is
People
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
People
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
People
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
People
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
People
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
People
Koffie en groepsseks
People
Karma en de bruidsjurk
People
Minder zaadpraat graag!
People
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
People
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
People
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
People
Het is kiezen of tieten
People
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
People
Mijn oma en de trut
People
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
People

Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'

Bekijk meer
(40/77)
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
77/77
Malou: 'Ik zei 'ja, is goed' terwijl ik 'nee, rot op' wilde zeggen'
76/77
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
75/77
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
74/77
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
73/77
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
72/77
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
71/77
Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
70/77
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
69/77
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
68/77
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
67/77
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
66/77
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
65/77
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
64/77
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
63/77
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
62/77
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
61/77
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
60/77
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
59/77
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
58/77
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
57/77
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
56/77
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
55/77
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
54/77
Malou: ‘Wat gaat er om in het hoofd van een voorwielendief?’
53/77
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
52/77
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
51/77
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
50/77
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
49/77
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
48/77
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
47/77
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
46/77
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
45/77
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
44/77
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
43/77
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
42/77
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
41/77
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
40/77
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
39/77
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
38/77
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
37/77
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
36/77
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
35/77
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
34/77
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
33/77
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
32/77
Malou Holshuijsen: Ammehoela
31/77
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
30/77
Column: De Botoxbarricade
29/77
Column: Het donderwolkje
28/77
Column: Uitgedrukte liefde
27/77
Column: To free bleed or not to free bleed?
26/77
Column: Geen zeventien meer
25/77
Column: Kutcolumn
24/77
Column: Tongen op DGTL
23/77
Column: Een date, een medium en zijn advies
22/77
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
21/77
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
20/77
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
19/77
Column: Met een man naar de film
18/77
Column: Hoera, hoera, horeca
17/77
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
16/77
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
15/77
Column: Met een Duitser en ik fakete
14/77
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
13/77
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
12/77
Mijn oma en de trut
11/77
Column: Monopoly en verwarmd fruit
10/77
Column: Echte Azië-kenners
9/77
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
8/77
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
7/77
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
6/77
Column: Monopoly en verwarmd fruit
5/77
De fietsfascist
4/77
Op lijmvakantie
3/77
Koffie en groepsseks
2/77
Katers en vagijnen
1/77

Malou Holshuijsen, presentatrice bij Radio 1 voor BNN VARA, schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

28-11-2018 20:00
 

Hey december, daar ben je dan weer bijna. Jij koude rukker en tevens satansbroer van november. Welkom terug. De maand van opkrullen in foetushouding, starend naar slechte televisie. De tijd van: het is godverdomme een kinderfeest, er moeten piemels in, want: hoeren, en waarom de fuck staat er niet genoeg rollade in het clubblaadje van de blauwe supermarkt.

It’s the most wonderfull time of the year en dat klopt. Met afschuw verwunder ik me elke dag meer over het neanderthalergedrag van mijn landgenoten. Wat zijn we toch een dom volk.
Ik laat me niet graag kennen. Maar als ik het doe, komt het hard.
Deze week is zo’n week. Creativiteit daalt mee met elke graad Celsius, deadlines vervagen als sneeuw voor de zon en de appjes met de vraag waar mijn werk blijft, vermenigvuldigen zich per dagdeel.

Lees meer: Malou Holshuijsen: 'Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen'

Energiemaatschappijen, zorgverzekeraars én Belastingdienst maken de balans op. Naheffingen en aanslagen liggen onder de brievenbusgleuf van mijn tochtige hal. Al twee dagen stap ik er voor het gemak even overheen. Zuchtend, dat wel, want het is een grote stap.

Op dag drie heeft mijn buurvrouw waar ik de hal mee deel mijn rekeningen opgestapeld en voor mijn voordeur neergelegd. Als ik de keurig geordende enveloppen zie liggen, bekruipt me een beoordeeld gevoel. Waar bemoeit deze georganiseerde trut zich mee? Blijf met je poten uit mijn leven.
Mijn gemoed kent over het algemeen nog maar twee emoties: algehele desinteresse en honderd procent pure woede. De kans dat je me binnen een seconde kwaad krijgt, is groot en mocht dat niet het geval zijn, zal ik doen alsof ik naar je luister, maar gaat alles wat je zegt het ene oor in en het andere oor weer uit. Het is heel simpel: emotie één is inzetbaar uit angst voor emotie twee.

Mijn diepgewortelde afschuw beperkt zich niet alleen tot ei-gooiende randdebielen en mijn buurvrouw. Wat ook enorme dwarsliggers zijn?
Spullen.
Het is me deze week al meerdere malen overkomen dat ik furieus werd op mijn blender, laptop, wasmachine, kledingkast, ladekast, boekenkast, televisiekast, platenkast en keukenla.

Maar de grootste haatzaaiers zijn oordopjes. Die kleine witte iPhone-klootzakjes die met grof geweld abrupt uit je oor worden getrokken omdat ze met het snoertje aan m’n fietsstuur zijn blijven hangen als ik nietsvermoedend afstap.
Het doffe geluid, de overgang van muziek naar straatklanken, gevolgd door een schelle klap van een telefoon op een stoeptegel als deze uit je zak glijdt.     
Als dat gebeurt moet ik eigenlijk meteen huilen en wil ik getroost worden door mijn overleden oma of een random kleuterjuf. Oordopjes verpesten het voor de rest van de apparaten. Ik weet dat niet alle spullen kut zijn, maar door de terroristische dreiging van de oordopjes zijn andere objecten niet meer veilig.

Lees meer: Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'

Omdat het voor ons mensen geen optie is te verdwijnen in een winterslaap lijkt het me beter mijn spullen en omwonenden te behoeden voor het vernietigende fenomeen Malou – laat-me-met-rust–ik-haat-alles-wat-ik-zie – Holshuijsen. De komende maand zal ik daarom schrijven vanuit een klein dorpje in Andalusië, alwaar ik me nuttig ga maken op een boerderij.
Geen gelul met op zoek naar mezelf, maar gewoon even gaarkoken.
In de troebele Spaanse pruttelende sop.


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.