People
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
People
Column: Kutcolumn
People
Tijdworstelen
People
Koester de kater
People
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
People
Column: Uitgedrukte liefde
People
Column: De Botoxbarricade
People
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
People
Column: To free bleed or not to free bleed?
People
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
People
Aanzeiken en opstarten
People
De sportschool
People
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
People
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
People
Verliefd zijn gun je niemand
People
Column: Met een Duitser en ik fakete
People
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
People
Malou Holshuijsen: Ammehoela
People
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
People
Turofobie
People
De kutvraag
Meer bekijken
  1. Moods
  2. People
  3. Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
People

Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'

Bekijk meer
(36/77)
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
77/77
Malou: 'Ik zei 'ja, is goed' terwijl ik 'nee, rot op' wilde zeggen'
76/77
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
75/77
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
74/77
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
73/77
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
72/77
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
71/77
Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
70/77
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
69/77
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
68/77
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
67/77
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
66/77
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
65/77
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
64/77
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
63/77
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
62/77
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
61/77
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
60/77
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
59/77
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
58/77
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
57/77
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
56/77
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
55/77
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
54/77
Malou: ‘Wat gaat er om in het hoofd van een voorwielendief?’
53/77
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
52/77
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
51/77
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
50/77
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
49/77
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
48/77
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
47/77
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
46/77
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
45/77
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
44/77
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
43/77
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
42/77
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
41/77
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
40/77
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
39/77
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
38/77
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
37/77
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
36/77
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
35/77
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
34/77
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
33/77
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
32/77
Malou Holshuijsen: Ammehoela
31/77
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
30/77
Column: De Botoxbarricade
29/77
Column: Het donderwolkje
28/77
Column: Uitgedrukte liefde
27/77
Column: To free bleed or not to free bleed?
26/77
Column: Geen zeventien meer
25/77
Column: Kutcolumn
24/77
Column: Tongen op DGTL
23/77
Column: Een date, een medium en zijn advies
22/77
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
21/77
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
20/77
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
19/77
Column: Met een man naar de film
18/77
Column: Hoera, hoera, horeca
17/77
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
16/77
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
15/77
Column: Met een Duitser en ik fakete
14/77
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
13/77
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
12/77
Mijn oma en de trut
11/77
Column: Monopoly en verwarmd fruit
10/77
Column: Echte Azië-kenners
9/77
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
8/77
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
7/77
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
6/77
Column: Monopoly en verwarmd fruit
5/77
De fietsfascist
4/77
Op lijmvakantie
3/77
Koffie en groepsseks
2/77
Katers en vagijnen
1/77

Malou schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

31-10-2018 20:00
 

Ik ben dus met mijn oma in Lissabon. Vijf dagen en vier nachten slapen we samen in één bed en drinken we wijn in de zon. We slenteren van terras naar restaurant en zitten in portieken die niet van ons zijn. We lopen door een lange straat en praten over de mensen die we passeren. Mijn oma iets harder dan ik omdat ze doof is.
Portugese gezelligheid staat haar net zo goed als de jurk die ze aanheeft. Iets wat niet alleen mij opvalt. Om de paar meter wordt ze aangesproken door jongemannen die haar een compliment maken.

Lees meer: Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'

‘Your mother is beautiful!’
‘Wat zegt ie?’ vraagt mijn oma.
‘Hij vraagt of je drugs verkoopt,’ antwoord ik.

We lachen, maken praatjes en zigzaggen verder de straat in. Als ik met mijn oma op vakantie ben, reageren mensen over het algemeen alsof ik met mijn blote handen en een lege maag de wereld aan het redden ben. ‘Wat ontzettend goed dat je dit doet!’ hoor ik dan vaak. Niks van dat is waar, ik ben gewoon op vakantie.

Een stukje verderop ontmoeten we de Nederlands-Portugese Pablo. Hij staat voor zijn restaurant waar je naar fadomuziek kunt luisteren.
‘Wat leuk! Jullie komen uit Nederland. Moeder en dochter?’
‘Wat zegt ie?’ vraagt mijn oma.
‘Hij denkt dat je mijn moeder bent!’ schreeuw ik naar links.  
‘Ze is mijn moeder niet, maar mijn oma,’ antwoord ik naar rechts.

Ook Pablo doet alsof ik net voor zijn neus een pandabeer heb gereanimeerd. Deze fantastische daad moet volgens hem beloond worden. In no time zitten we aan een prachtige tafel in het restaurant en weten alle gasten dat mijn mooie oma van vierentachtig zijn eregast is.

We zitten naast een ander Nederlands koppel. Een aardige vrouw en een glazenwasser uit Edam. De glazenwasser is erg aanwezig. Hij rommelt wat met een wijnkaart om na lang wikken, wegen en interessant doen de huiswijn te bestellen. Zonder het te vragen schenkt hij mijn oma's wijn bij.

‘Kijk oma. Lekker. Wijn.’
De harde losse woorden galmen over tafel. Ik heb een hekel aan mensen die doen alsof mijn oma die van hun is. Waarom zou je een oudere vrouw die niet jouw oma is aanspreken met oma?
Als Pablo de lichten in zijn restaurant dimt, worden we vriendelijk verzocht muisstil te zijn. Hij legt uit dat als de fadozangeres zingt, je luistert en zwijgt. Zo hoort dat in zijn restaurant.

De glazenwasser weigert stil te zijn. Hij zet een harde fluisterstem op.
‘Sjezus. Mooi hè, oma. Hey oma. Dat heb je thuis niet hè? Hey oma?’
Mijn oma hoort hem niet, de muziek heeft haar betoverd.
‘Sjezus nou. Je oma vindt het mooi hè. Kijk d’r nou! Zo hey. Mooi hoor!’
Ik doe of ik hem niet hoor. Overduidelijk geïrriteerd zingt de zangeres in de richting van onze tafel. Na het ontvangen applaus en de glazenwasser die luid op zijn vingers fluit, loopt ze hoofdschuddend af.

Lees meer: Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'

De wijn van mijn oma, waar ze na de vorige gieting nog maar een paar nipjes van heeft genomen, wordt weer bijgeschonken.
‘Ik wil effe met oma op de foto!’
De glazenwasser grijpt naar zijn telefoon. Bijna wil ik zeggen dat mijn oma geen museumstuk is. Dat hij moet opsodemieteren en haar gewoon moet aanspreken met mevrouw. Gelukkig is de glazenwasser afgeleid door een sms’je waardoor hij niet meer weet waarom hij zijn telefoon tevoorschijn haalde en de foto wegblijft. Als Dory uit Finding Nemo een mens zou zijn, was het de glazenwasser uit Edam.

Als we samen naar huis lopen, praten we na.
Over het heerlijke eten en de mooie muziek.
‘Aardige man hè, die glazenwasser uit Edam,’ zegt mijn oma.
‘Heel aardig,’ zeg ik.


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.