People
Aanzeiken en opstarten
People
Ik racefiets
People
Column: Hoera, hoera, horeca
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
People
Koester de kater
People
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
People
Column: Met een man naar de film
People
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
People
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
People
Zijn Milkshake
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
People
Column: Uitgedrukte liefde
People
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
People
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
People
Ik kan vers(t)ieren
People
Je bent mijn mattie, Steve
People
De magere man met de dikke teckel
People
Verliefd zijn gun je niemand
People
De fietsfascist
People
Turofobie
People
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
People

Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'

Bekijk meer
(42/47)
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
47/47
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
46/47
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
45/47
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
44/47
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
43/47
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
42/47
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
41/47
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
40/47
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
39/47
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
38/47
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
37/47
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
36/47
Malou Holshuijsen: Ammehoela
35/47
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
34/47
Column: Ode aan het Tikkie (deel 1)
33/47
Column: De Botoxbarricade
32/47
Column: Het donderwolkje
31/47
Column: Uitgedrukte liefde
30/47
Column: To free bleed or not to free bleed?
29/47
Column: Geen zeventien meer
28/47
Column: Kutcolumn
27/47
Column: Tongen op DGTL
26/47
Column: Een date, een medium en zijn advies
25/47
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
24/47
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
23/47
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
22/47
Column: Balletles en de dick pic
21/47
Column: Met een man naar de film
20/47
Column: Hoera, hoera, horeca
19/47
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
18/47
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
17/47
Column: Viva valium
16/47
Column: Met een Duitser en ik fakete
15/47
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
14/47
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
13/47
Mijn oma en de trut
12/47
Column: Monopoly en verwarmd fruit
11/47
Column: Echte Azië-kenners
10/47
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
9/47
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
8/47
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
7/47
Column: Monopoly en verwarmd fruit
6/47
De fietsfascist
5/47
Op lijmvakantie
4/47
Koffie en groepsseks
3/47
Katers en vagijnen
2/47
Mijn seksistische fobie
1/47

Malou Holshuijsen, presentatrice bij Radio 1 voor BNN VARA, schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

14-11-2018 20:00
 

De hakken zijn geen stiletto’s, maar door de cocktailtoevoer tijdens de bootreis naar het feesteiland voelen ze hoger dan ooit. Ik wankel aan de arm van Daan, mijn beste vriend en we vinden een plekje in de feestzaal naast het podium. Er komt een man naast ons staan.
Hij heeft grote bruine ogen en een mooie lach.

Lees meer: Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'

Daan, mijn beste vriend bedenkt zich geen seconde.
Hij knijpt zacht in mijn arm.
Ik weet wat er komt en ik wil zeggen dat dát nu even geen goed idee is.

Te laat.

Daan, mijn beste vriend doet wat hij altijd doet. Hij geeft me een klein duwtje.
De bedoeling is dat ik tegen de man aanstoot en me kan verontschuldigen om zo een gesprek aan te knopen. Helaas is Daan te enthousiast en mijn evenwicht te afwezig.

Ik val langs de man op de grond.

De lachstuip is groots en meeslepend. Want ook de andere gasten én de man met de mooie bruine ogen nemen de tijd mij tot in den treuren toe te lachen. Om totale vernedering uit te sluiten lach ik zelf ook maar wat mee.
De tranen in mijn ogen zijn het natte bewijs: lachen en huilen zijn geen tegenovergestelde emoties.
De lach en de traan, naast elkaar op mijn wang.  
De presentator schudt zijn hoofd als hij voorbijloopt richting het podium.

Daan, mijn (toen even niet meer) beste vriend en de man helpen me weer overeind.
‘Sorry. Ik kan eigenlijk helemaal niet op hakken lopen,’ zeg ik tegen de man.
Hij lacht. Hij lacht verdomde mooi.

Ik negeer Daan, (ooit) mijn beste vriend. Dit duurt zeker een hele minuut.  
De man kijkt me glimlachend aan en ik kijk naar hoe gespierd hij is.
Iets waar Daan en ik elkaars blik weer vinden. Ik glimlach naar mijn beste vriend.

Dan gaat de herstellingsfase van start. Als een vraagontwijkende politicus voor een NOS-microfoon stuurt Daan, mijn beste vriend de aandacht een andere kant op en laten we mijn gestrekte grondsituatie achter ons.
De omstanders mengen zich weer in het feestgedruis. De presentator staat zelf achter de draaitafels. Hij wenst iedereen heel veel plezier en zegt nog veel verrassingen in petto te hebben.

Tot mijn grote verbazing staat de man nog steeds naast ons.
‘Wat een mooie tatoeage heb je,’ zegt Daan, mijn beste vriend tegen de man.
‘I don’t speak Dutch. And my English is bad,’ antwoordt de man.
‘That’s excellent!’ lacht Daan. Hij maakt een gebaar dat de man en ik hier moeten blijven staan. Hij belooft drankjes te halen, maar komt niet meer terug.
Ik probeer erachter te komen wat de link van de man met de bruine ogen en de feestelijke presentator is. Door zijn steenkolenengels blijft dit een mysterie.
Toch raken we niet uitgesproken.

Lees meer: Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'

Het mysterie wordt ontrafeld als ik door de presentator op mijn schouder word getikt.
‘Jezus Lou, je staat met de act te zoenen. Hij moet op!’



Twee minuten later sta ik op de dansvloer naar de act te kijken.
Hij spuugt vuur en maakt een salto. Dan staat Daan, mijn beste vriend weer naast me.
‘Oh kijk! Het is een acrobaat!’ merkt hij op.
Ik knik.


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen.

gerelateerd

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.