People
Column: De Botoxbarricade
People
Op lijmvakantie
People
De sportschool
People
De fietsfascist
People
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
People
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
People
Het is kiezen of tieten
People
Koffie en groepsseks
People
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
People
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
People
Dokter Tupperware
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
People
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
People
Luxeprobleem
People
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
People
Column: To free bleed or not to free bleed?
People
Column: Monopoly en verwarmd fruit
People
Column: Monopoly en verwarmd fruit
People
Column: Echte Azië-kenners
People
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
People

Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'

Bekijk meer
(53/57)
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
57/57
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
56/57
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
55/57
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
54/57
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
53/57
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
52/57
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
51/57
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
50/57
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
49/57
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
48/57
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
47/57
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
46/57
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
45/57
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
44/57
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
43/57
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
42/57
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
41/57
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
40/57
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
39/57
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
38/57
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
37/57
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
36/57
Malou Holshuijsen: Ammehoela
35/57
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
34/57
Column: Ode aan het Tikkie (deel 1)
33/57
Column: De Botoxbarricade
32/57
Column: Het donderwolkje
31/57
Column: Uitgedrukte liefde
30/57
Column: To free bleed or not to free bleed?
29/57
Column: Geen zeventien meer
28/57
Column: Kutcolumn
27/57
Column: Tongen op DGTL
26/57
Column: Een date, een medium en zijn advies
25/57
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
24/57
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
23/57
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
22/57
Column: Balletles en de dick pic
21/57
Column: Met een man naar de film
20/57
Column: Hoera, hoera, horeca
19/57
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
18/57
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
17/57
Column: Viva valium
16/57
Column: Met een Duitser en ik fakete
15/57
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
14/57
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
13/57
Mijn oma en de trut
12/57
Column: Monopoly en verwarmd fruit
11/57
Column: Echte Azië-kenners
10/57
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
9/57
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
8/57
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
7/57
Column: Monopoly en verwarmd fruit
6/57
De fietsfascist
5/57
Op lijmvakantie
4/57
Koffie en groepsseks
3/57
Katers en vagijnen
2/57
Mijn seksistische fobie
1/57

Malou Holshuijsen, presentatrice bij Radio 1 voor BNN VARA, schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

16-1-2019 20:00
 

Het is mijn eerste terugkomdag na een shitload aan ziekenhuisbezoeken, uitslagen, behandelingen, witte jassen, gynaecologen, oncologen, psychologen en betraande ogen. Drie maanden ziekenhuisvrij vlogen voorbij. Nu ben ik terug voor de eerste controle na de laatste behandeling.

In de wachtkamer tik ik met de zool van mijn schoen tegen de stalen buis die een rijtje stoelen met elkaar verbindt. De vrouw een paar plekken verderop kijkt op.
Ik zet mijn beide benen op de grond en zonder geluid fluister ik het woord sorry haar kant op. De vrouw glimlacht als een boer met kiespijn.

Lees meer: Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'

Ik zou willen dat ik hier zat omdat ik kiespijn had.
Zij vast ook.

De vierkante meters worden gevuld met onzekerheid, angst en lelijke abstracte schilderijen. De schilder had vast iets aan zijn of haar ogen. Misschien wel een hersentumor. Het zou een hoop verklaren.
De vrouw en ik, onze blikken blijven elkaar kruisen. Binnen nu en een paar minuten worden we allebei uit deze ruimte geroepen en kan alles anders zijn. Misschien is zij wel voor mij aan de beurt. Misschien is ze gewoon heel erg vroeg.

Een wachtkamer is een van de onprettigste plekken om te zijn, maar tegelijkertijd ook de veiligste. De realiteit is in aantocht, maar heeft mij nog niet bereikt. Zolang er niemand ‘mevrouw Holshuijsen?’ roept, weet ik nog van niks en ben ik oké.
Ik wil dat het wachten voorbij is en tegelijkertijd wil ik dat de deuren naar de kamer van de arts gesloten blijven. Ik wil de uitslag uitstellen en tegelijkertijd al op de hoogte zijn van wat er zo gaat komen.  

‘Mevrouw Holshuijsen?’
Ik spring op en loop mee.
‘Wilt u een kopje thee?’
Nee, natuurlijk niet. Wat denk je zelf? Theedrinken, zodat jij me onder het genot van Minty Morocco-melange kan vertellen dat ik doodziek ben? Nee, natúúrlijk wil ik geen fucking thee. Domme koe.
‘Nee, dank u wel dokter.’
Ik mag gaan zitten. Ze glimlacht.
Wat is dit voor glimlach? Is dit een alles-komt-goed-glimlach? Is dit een ik-heb-zo-met-je-te-doen-glimlach?

Het is de alles-komt-goed-glimlach, want de uitslag is schoon.

Zo noemen ze dat in het ziekenhuis: schoon. Alsof ze me hebben afgenomen met een geel doekje en een beetje bleekmiddel. In werkelijkheid namen ze overal kleine hapjes van en bewaarden ze stukjes van mij in glazen bakjes. Die kleine hapjes gorigheid bleken schoon.

Ik ben schoon.

De arts die mij zojuist het goede nieuws bracht, heeft een prachtige glimlach waarvan ik me niet kan voorstellen dat daar slecht nieuws uit had kunnen komen. Ik kan überhaupt niet meer bij het gevoel van de doodsangst van een paar seconden geleden. Het heeft niet bestaan. Het voelt alsof ik zojuist ben geslaagd voor mijn middelbare-schooleindexamen na een jaar lang spijbelen.

Lees meer: Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4

De arts vertelt me dat ze me niet meer hoeft te zien. Het is de beste break-up die ik ooit voor mijn kiezen kreeg. Als ik de kamer uitloop, begroet ik de boer met kiespijn als een boer die zojuist Yvon Jaspers voor een trekker heeft geduwd. De euforie in de wachtkamer is net zo ongepast als deze vergelijking.

Alles is geoorloofd in liefde, oorlog en wachtkamers.


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen.

 

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.