People
Column: Uitgedrukte liefde
People
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
People
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
People
Nu weet ik wie Lasse Schöne is
People
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
People
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
People
Ik racefiets
People
Column: To free bleed or not to free bleed?
People
Malou Holshuijsen: Ammehoela
People
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
People
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
People
Column: Het donderwolkje
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
People
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
People
Zing voor mij
People
Katers en vagijnen
People
De sportschool
People
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
People
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
People
Column: De Botoxbarricade
People
Karma en de bruidsjurk
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
People

Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'

Bekijk meer
(1/74)
Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
74/74
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
73/74
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
72/74
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
71/74
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
70/74
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
69/74
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
68/74
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
67/74
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
66/74
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
65/74
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
64/74
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
63/74
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
62/74
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
61/74
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
60/74
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
59/74
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
58/74
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
57/74
Malou: ‘Wat gaat er om in het hoofd van een voorwielendief?’
56/74
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
55/74
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
54/74
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
53/74
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
52/74
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
51/74
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
50/74
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
49/74
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
48/74
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
47/74
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
46/74
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
45/74
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
44/74
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
43/74
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
42/74
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
41/74
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
40/74
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
39/74
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
38/74
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
37/74
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
36/74
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
35/74
Malou Holshuijsen: Ammehoela
34/74
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
33/74
Column: Ode aan het Tikkie (deel 1)
32/74
Column: De Botoxbarricade
31/74
Column: Het donderwolkje
30/74
Column: Uitgedrukte liefde
29/74
Column: To free bleed or not to free bleed?
28/74
Column: Geen zeventien meer
27/74
Column: Kutcolumn
26/74
Column: Tongen op DGTL
25/74
Column: Een date, een medium en zijn advies
24/74
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
23/74
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
22/74
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
21/74
Column: Balletles en de dick pic
20/74
Column: Met een man naar de film
19/74
Column: Hoera, hoera, horeca
18/74
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
17/74
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
16/74
Column: Viva valium
15/74
Column: Met een Duitser en ik fakete
14/74
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
13/74
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
12/74
Mijn oma en de trut
11/74
Column: Monopoly en verwarmd fruit
10/74
Column: Echte Azië-kenners
9/74
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
8/74
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
7/74
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
6/74
Column: Monopoly en verwarmd fruit
5/74
De fietsfascist
4/74
Op lijmvakantie
3/74
Koffie en groepsseks
2/74
Katers en vagijnen
1/74

Malou Holshuijsen (31) schrijft over de schoonheid van het leven en alle mislukkingen die daarbij horen. Elke vrijdagnacht van 2 tot 5 uur presenteert ze op Radio 1 het programma De nacht van de radio. Malou woont in Amsterdam en sinds augustus schrijft ze een maandelijkse column in &C.

17-7-2019 20:00
 

Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid. Dat staat vast in vier cijfers. TWAALFHONDERDVIJFTIG, het buitenproportionele bedrag dat maandelijks van mijn rekening wordt geplukt om te mogen wonen op de Solebaystraat in onze prachtige hoofdstad. Een pittoreske buurt naast de snelweg, waar ik woon in mijn flat van vijftig vierkante meter. Voorzien van een authentieke keuken uit 1934, een superefficiënte badkamer waarin je op het toilet kunt douchen, een vierdimensionale installatie, zodat je kunt ruiken wat je buurvrouw van drie huizen verderop staat te koken, en muren van karton waardoor je kunt horen dat de papegaai van de buurman een keer rekwisiet is geweest op de set van een pornofilm. Twaalfhonderdvijftig euro inclusief zuurstof. Exclusief gas, water, licht, partner, internet, servicekosten, waardigheid en zelfrespect.

Lees meer: Malou: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal'

Hoe ik hierin ben terechtgekomen? Het geëmmer begon twee jaar geleden toen mijn beste vriendin, bij wie ik inwoonde, een vriend kreeg en zij samen besloten een eigen derde persoon te maken in plaats van mij te blijven voorzien van betaalbare woonruimte. De egoïsten. Mijn avontuur startte met naast mij een miljoen andere woningzoekers in het labyrint dat woningmarkt heet. Het woord ‘markt’ wekt de suggestie dat er naast het gevraagde product ook aanbod is, maar dat ligt in Amsterdam iets anders. Het woningaanbod in Amsterdam kun je vergelijken met een klein stukje brood dat je aanreikt aan je neefje van drie om het aan de eendjes te voeren, maar dat dan door een heel grote meeuw uit de klauwen van de peuter wordt gegrist. Dan duiken er tientallen andere meeuwen op het stukje brood, sterven de eendjes een langzame verdrinkingsdood en sta jij ondergekakt aan de wal met een jankende kleuter aan de hand.

Ik begon optimistisch en had eisen waaraan mijn toekomstige woning moest voldoen. Dat duurde precies een week. De eisen vertroebelden en afwijzing begon vertrouwd te voelen. De lat die ik mezelf had opgelegd, daar struikelde ik inmiddels over en de wanhoop zou mij doen intrekken in een garagebox. Even een kleine side note: een garagebox in Amsterdam kost net zo veel als een eengezinswoning in Rheezerveen. Dat ligt in Overijssel. De donderslag bij heldere hemel vond plaats op een woensdag. Ik werd uitgenodigd voor een bezichtiging op de Solebaystraat omdat iemand had afgezegd. Als woningzoekende een bezichtiging afzeggen is een beetje hetzelfde als op safari een zeldzame tijger tegenkomen en besluiten te gaan wordfeuden in plaats van een foto te maken.

Lees meer: Malou: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'

Dus daar stond ik, met drie expatstellen uit Engeland in de kleine huiskamer aan de Solebaystraat, die vernoemd is naar de slag om Solebay waar, grof samengevat, Michiel de Ruyter een paar vloten in de fik zette en duizend Engelsen levend verbrandden. Nou leek me dat een beetje overdreven, dus ging ik all-in professioneel makelaar-hielenlikken. Het hielenlikken werkte. Of ik was gewoon de eerste die het inschrijfformulier inleverde. Het maakt niet uit, want ík versloeg de Engelsen! Deze keer was ík de meeuw die ervandoor ging met het stukje brood. De woningmarkt in Amsterdam is een zeeslag waarin eenden sterven en schepen blijven aanvaren, omdat debielen als ik het accepteren maandelijks drooggenaaid te worden.

Malou is op dit moment op zomervakantie. Je leest hier haar leukste eerder verschenen columns.

Deze column verscheen eerder in magazine &C 12, 2018. Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.