People
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
People
Je bent mijn mattie, Steve
People
Malou Holshuijsen: Ammehoela
People
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
People
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
People
Karma en de bruidsjurk
People
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
People
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
People
Op lijmvakantie
People
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
People
De magere man met de dikke teckel
People
Column: To free bleed or not to free bleed?
People
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
People
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
People
Malou: 'Het enige wat ik hoor zijn snikkende sorry’s'
People
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
People
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
People
Raamlikken
People
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
People
Tijdworstelen
People
Column: Hoera, hoera, horeca
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
People

Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2

Bekijk meer
(44/107)
Malou: 'De huizen hier zijn niet bestand tegen mijn 7 minute workout'
107/107
Malou: 'Naast COVID-19, zijn er ook veel mensen besmet met hufter'
106/107
Malou: 'Ik tik de mevrouw met drie flessen afwasmiddel op de schouder'
105/107
Malou: 'Ik voel me een beetje ongemakkelijk met deze man in huis'
104/107
Malou: 'Ik loods haar langs de hyena's naar de abortuskliniek'
103/107
Malou: 'We spelen 30 seconds en opa en oma zitten in mijn team'
102/107
Malou: 'Ik stap in een kart en zit meteen muurvast in het stoeltje'
101/107
Malou: 'Voor de vegetariërs is er tomatensoep of tomatensoep'
100/107
Malou: 'Ik sorteer dingen op kleur om rustig te worden'
99/107
Malou: 'De enveloppen op mijn bureau liggen er inmiddels al weken'
98/107
Malou: 'Ik ben in het ziekenhuis om een foto van mijn hart te maken'
97/107
Malou: 'Mijn bovenburen hebben seks en vooral zij maakt veel geluid'
96/107
Malou: 'Ik was effe vergeten dat ik nu vegetariër ben'
95/107
Malou: 'Ik zei dat ik hem voor nog geen miljoen zou pijpen'
94/107
Malou: 'Er staan Nederlanders in de rij die het unexeptebol vinden'
93/107
Malou: 'In een boze kerk staan grote beelden van Jezus aan het kruis'
92/107
Malou: 'Een bloedmooie vrouw kijkt op en ik vind mijn jas acuut stom'
91/107
Malou: 'Mevrouw, u dringt voor'
90/107
Malou: 'Een meneer vond het asociaal dat ik patat at in de trein'
89/107
Malou: 'In de geparkeerde auto ligt een oude man. Hij oogt morsdood'
88/107
Malou: 'Opeens vroeg ik me af of ik wel twee tickets had geboekt'
87/107
Malou: 'Het is de mooiste foetus die ik ooit op een echo heb gezien'
86/107
Malou: 'Alsof ik terug ben gekropen in m'n moeders vagina'
85/107
Malou: 'Ik werd gemansplaind door een teruglopende haargrens'
84/107
Malou: 'De pijn in haar oog was ondraaglijk geworden'
83/107
Malou: 'Over de pornohoek in de videotheek en een 3-jarige'
82/107
Malou: 'Ik zou mijn pink geven voor normaal kunnen rondlopen'
81/107
Malou: 'Het enige wat ik hoor zijn snikkende sorry’s'
80/107
Malou: 'Er is zojuist iemand voor de trein gesprongen'
79/107
Malou: 'Wilt u alstublieft mijn tv meenemen? En niet mijn laptop?'
78/107
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
77/107
Malou: 'Ik zei 'ja, is goed' terwijl ik 'nee, rot op' wilde zeggen'
76/107
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
75/107
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
74/107
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
73/107
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
72/107
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
71/107
Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
70/107
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
69/107
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
68/107
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
67/107
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
66/107
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
65/107
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
64/107
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
63/107
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
62/107
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
61/107
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
60/107
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
59/107
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
58/107
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
57/107
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
56/107
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
55/107
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
54/107
Malou: ‘Wat gaat er om in het hoofd van een voorwielendief?’
53/107
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
52/107
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
51/107
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
50/107
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
49/107
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
48/107
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
47/107
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
46/107
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
45/107
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
44/107
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
43/107
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
42/107
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
41/107
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
40/107
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
39/107
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
38/107
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
37/107
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
36/107
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
35/107
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
34/107
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
33/107
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
32/107
Malou Holshuijsen: Ammehoela
31/107
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
30/107
Column: De Botoxbarricade
29/107
Column: Het donderwolkje
28/107
Column: Uitgedrukte liefde
27/107
Column: To free bleed or not to free bleed?
26/107
Column: Geen zeventien meer
25/107
Column: Kutcolumn
24/107
Column: Tongen op DGTL
23/107
Column: Een date, een medium en zijn advies
22/107
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
21/107
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
20/107
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
19/107
Column: Met een man naar de film
18/107
Column: Hoera, hoera, horeca
17/107
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
16/107
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
15/107
Column: Met een Duitser en ik fakete
14/107
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
13/107
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
12/107
Mijn oma en de trut
11/107
Column: Monopoly en verwarmd fruit
10/107
Column: Echte Azië-kenners
9/107
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
8/107
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
7/107
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
6/107
Column: Monopoly en verwarmd fruit
5/107
De fietsfascist
4/107
Op lijmvakantie
3/107
Koffie en groepsseks
2/107
Katers en vagijnen
1/107

Malou Holshuijsen, presentatrice bij Radio 1 voor BNN VARA, schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Leve het ongemak, weg met de schaamte. Momenteel verzet ze haar zinnen in een gehucht in de bergen van het Spaanse Andalusië. 

19-12-2018 20:00
 

Hallo, hier de olijfbomensnoeier én paardentemmer uit Andalusië. Ik woon deze maand bij Juan en zijn gestoorde moeder die op Paul Groots personage Ipie uit Koefnoen lijkt. Ze is een bipolair-borderline scheldkanon met woedeaanvallen waar ze pillen voor hoort te slikken. Die gooit ze dikwijls schreeuwend in de openhaard. Laatst veroorzaakte het een steekvlam. Juan schreeuwt dan terug, waarna hij boos het huis uitloopt. Ik heb geen last van haar, want ze negeert mijn aanwezigheid en loopt weg zodra ik een kamer binnenkom.

Lees meer: Malou: een bizar Andalusisch avontuur, #1

Het kleine Spaanse dorpje ligt in een dal van olijfbomen en heeft schattige, witte huisjes. Er zijn niet zoveel inwoners, een mannetje of tachtig. Iets wat mij direct nieuwsgierig maakt, want hoe zorg je voor nageslacht in een gemeenschap waar iedereen een nicht of neef van elkaar moet zijn? Wellicht zijn er deals met omliggende dorpjes om zo  nu en dan wat bloedband uit te wisselen.

In dit Urk-onder-de-zon kent iedereen iedereen. Als je elkaar tegenkomt, maak je een praatje. Het maakt niet uit of je daarmee een smal straatje volledig afsluit, omdat je toevallig in de auto zit en er achter je zes voertuigen moeten wachten tot jij en de tandeloze Pedro de dorpsroddels hebben doorgenomen.

De beroepen zijn eerlijk verdeeld en iedereen in het dorp bekleed een functie. Zo is Antonio (drie tanden) de man van het ijzer. Als je iets van ijzer nodig hebt, moet je Antonio bellen. Jezus (geen ondergebit) is de barman van het dorpscafé. Pokito (fietsenrek) is de bakker en Jose (mist alleen een voortand) maakt sieraden van kurk. Er is geen tandarts.

Behalve een slecht gebit, een kurken ketting of armband heeft elke inwoner ook een alcoholprobleem. Althans, in mijn ogen, want zelf zien ze het probleem er niet van in. Het drinken begint vroeg in de ochtend bij Pokito in de bakkerij. Naast de kassa staat een grote fles zelfgestookte mix tussen anijsdrank en spiritus waar hij een keurig afgetopt shotglaasje mee volgiet. Je krijgt er eentje voor het betalen van je brood en eentje na het betalen. Soms krijg je er een bak koffie bij. Dat gebeurt alleen als de vrouw van Pokito op tijd haar nest uit is. Vaak is ze haar roes van de vorige nacht nog aan het uitslapen.

Lees meer: Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'

Dit hele tafereel kent geen verschil tussen weekend of werkdag, wat dus betekent dat - dag in dag uit - het hele dorp voor het ontbijt al twee shots sterke, zelfgestookte drank op heeft. De ouderdomskwalen van het dorp zijn geelzucht en slechtziendheid. De ouderen die nog overeind staan omdat ze gezegend zijn met een nog niet vergiftigde bloedbaan, zijn vrijwel allemaal blind aan een oog.

Ik kijk mijn ogen uit en verbaas me iedere minuut opnieuw. De mensen zijn ontzettend vriendelijk en gastvrij en de omgeving is prachtig. Dit dorp is het decor van een Netflix Original. Ik weet alleen nog niet of de personages in deze serie zielsgelukkig of totaal fucked-up zijn.

Op naar dag drie van de dertig.


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.