Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
Malou: 'Er is zojuist iemand voor de trein gesprongen'
Malou: 'Wilt u alstublieft mijn tv meenemen? En niet mijn laptop?'
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
Malou: 'Ik zou mijn pink geven voor normaal kunnen rondlopen'
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
Malou: 'Over de pornohoek in de videotheek en een 3-jarige'
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
Malou: 'Het enige wat ik hoor zijn snikkende sorry’s'
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
Malou: 'Dit is het verband tussen Alexander Pechtold en een seksshop'
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
Cesar: 'Dit is de overeenkomst tussen seks en kokosmakronen'
Cesar: 'De familie van Madeleine McCann heeft de eeuwige schuld'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'

Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'

Bekijk meer
(47/117)
Malou: 'Vijf jaar geleden gaven de artsen hem nog maar drie maanden'
117/117
Malou: 'Hij zegt dat ik wél kinderen wil en vraagt hoe oud ik ben'
116/117
Malou: 'Ik ben nog nooit weggestuurd, geweigerd of uitgescholden'
115/117
Malou: 'We beantwoorden een vragenlijst over kuchjes en snotneuzen'
114/117
Malou: 'Ik werd gestoken, precies op het randje van mijn tatoeage'
113/117
Malou: 'Hoe denk je op deze manier een normale vent te pakken?'
112/117
Malou: 'Ik verlang naar het geluid van laminaatgetik bij opa en oma'
111/117
Malou: 'De anderhalvemetersamenleving is op z'n mooist in de trein'
110/117
Malou: 'Mensen vragen nu of het bij mij ook begint te kriebelen'
109/117
Malou: 'DM'en doet me denken aan oude mannen achter een chatbox'
108/117
Malou: 'We klagen over collega's, muren die op ons afkomen en Zoom'
107/117
Malou: 'Opa vraagt hoe het met mij gaat en ik barst in huilen uit'
106/117
Malou: 'De huizen hier zijn niet bestand tegen mijn 7 minute workout'
105/117
Malou: 'Naast COVID-19, zijn er ook veel mensen besmet met hufter'
104/117
Malou: 'Ik voel me een beetje ongemakkelijk met deze man in huis'
103/117
Malou: 'Ik loods haar langs de hyena's naar de abortuskliniek'
102/117
Malou: 'We spelen 30 seconds en opa en oma zitten in mijn team'
101/117
Malou: 'Ik stap in een kart en zit meteen muurvast in het stoeltje'
100/117
Malou: 'Voor de vegetariërs is er tomatensoep of tomatensoep'
99/117
Malou: 'Ik sorteer dingen op kleur om rustig te worden'
98/117
Malou: 'De enveloppen op mijn bureau liggen er inmiddels al weken'
97/117
Malou: 'Ik ben in het ziekenhuis om een foto van mijn hart te maken'
96/117
Malou: 'Ik was effe vergeten dat ik nu vegetariër ben'
95/117
Malou: 'Ik zei dat ik hem voor nog geen miljoen zou pijpen'
94/117
Malou: 'Er staan Nederlanders in de rij die het unexeptebol vinden'
93/117
Malou: 'In een boze kerk staan grote beelden van Jezus aan het kruis'
92/117
Malou: 'Een bloedmooie vrouw kijkt op en ik vind mijn jas acuut stom'
91/117
Malou: 'Mevrouw, u dringt voor'
90/117
Malou: 'Een meneer vond het asociaal dat ik patat at in de trein'
89/117
Malou: 'In de geparkeerde auto ligt een oude man. Hij oogt morsdood'
88/117
Malou: 'Opeens vroeg ik me af of ik wel twee tickets had geboekt'
87/117
Malou: 'Het is de mooiste foetus die ik ooit op een echo heb gezien'
86/117
Malou: 'Alsof ik terug ben gekropen in m'n moeders vagina'
85/117
Malou: 'Ik werd gemansplaind door een teruglopende haargrens'
84/117
Malou: 'De pijn in haar oog was ondraaglijk geworden'
83/117
Malou: 'Over de pornohoek in de videotheek en een 3-jarige'
82/117
Malou: 'Ik zou mijn pink geven voor normaal kunnen rondlopen'
81/117
Malou: 'Het enige wat ik hoor zijn snikkende sorry’s'
80/117
Malou: 'Er is zojuist iemand voor de trein gesprongen'
79/117
Malou: 'Wilt u alstublieft mijn tv meenemen? En niet mijn laptop?'
78/117
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
77/117
Malou: 'Ik zei 'ja, is goed' terwijl ik 'nee, rot op' wilde zeggen'
76/117
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
75/117
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
74/117
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
73/117
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
72/117
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
71/117
Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
70/117
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
69/117
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
68/117
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
67/117
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
66/117
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
65/117
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
64/117
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
63/117
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
62/117
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
61/117
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
60/117
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
59/117
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
58/117
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
57/117
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
56/117
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
55/117
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
54/117
Malou: ‘Wat gaat er om in het hoofd van een voorwielendief?’
53/117
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
52/117
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
51/117
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
50/117
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
49/117
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
48/117
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
47/117
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
46/117
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
45/117
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
44/117
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
43/117
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
42/117
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
41/117
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
40/117
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
39/117
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
38/117
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
37/117
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
36/117
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
35/117
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
34/117
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
33/117
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
32/117
Malou Holshuijsen: Ammehoela
31/117
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
30/117
Column: De Botoxbarricade
29/117
Column: Het donderwolkje
28/117
Column: Uitgedrukte liefde
27/117
Column: To free bleed or not to free bleed?
26/117
Column: Geen zeventien meer
25/117
Column: Kutcolumn
24/117
Column: Tongen op DGTL
23/117
Column: Een date, een medium en zijn advies
22/117
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
21/117
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
20/117
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
19/117
Column: Met een man naar de film
18/117
Column: Hoera, hoera, horeca
17/117
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
16/117
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
15/117
Column: Met een Duitser en ik fakete
14/117
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
13/117
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
12/117
Mijn oma en de trut
11/117
Column: Monopoly en verwarmd fruit
10/117
Column: Echte Azië-kenners
9/117
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
8/117
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
7/117
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
6/117
Column: Monopoly en verwarmd fruit
5/117
De fietsfascist
4/117
Op lijmvakantie
3/117
Koffie en groepsseks
2/117
Katers en vagijnen
1/117

Malou Holshuijsen, presentatrice bij Radio 1 voor BNN VARA, schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

09-1-2019 20:00
 

Regenboogvlaggen wapperen in de godsgruwelijk harde wind en ik fiets er tegenin. Grote regendruppels snijden als kleine scheermessen langs mijn wangen. Ik heb vanochtend al drie keer hardop gescholden. De koffiemachine, elektrische tandenborstel en het fietsslot moesten ’t ontgelden. Ik wenste ze een ernstige ziekte toe.
Wanneer verdrietige dingen gebeuren, neig ik ervan weg te rennen. Als dat niet kan, verander ik in een tiran voor vriend, vijand en leefomgeving. Nog geen tien dagen geleden zwoer ik, met een glas champagne in mijn hand, dat het een topjaar zou worden.  

Lees meer: Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4

‘Ga even zitten’ klonk het enkele dagen later aan de andere kant van de telefoonlijn. Ik wilde niet zitten. Het liefst drukte ik mijn telefoon uit zodat ik niet hoefde te luisteren naar wat er verteld werd. Nu vloek ik mezelf de ochtend door omdat wegrennen geen optie is. Klotende op een kapot barrel, op weg naar het station, onderweg naar het afscheid van een vriendin.

Ik heb het altijd druk op de fiets. Tijdens het trappen zoek ik alvast naar mijn ov-kaart in m’n jaszak, luister ik naar de radio, wordfeud ik tegen mensen die ik niet ken én beantwoord ik appjes van Daan, mijn beste vriend. Hij appt om te vertellen dat er zojuist iemand langsloopt met een kapsel waarvan het lijkt alsof het is aangevreten door ratten.
Ik lach hardop.
Daan, mijn beste vriend weet altijd wat ik nodig heb.

Het is van groot belang dat hij binnen nu en dertig seconden een appje met de tekst ‘haha’ terugkrijgt. Al appende fiets ik tussen twee grote gebouwen door. Een van de Belastingdienst en een zakenhotel voor beursbezoekers en mensen die vreemdgaan. Door de harde wind en de twee hoge gebouwen met vreemde hoeken ontstaat er een windhoos die mij van het ene op het andere moment omverblaast.

De grond is hard, nat en koud.

Ik word overeind geholpen door een man. ‘Je moet ook niet appen op de fiets,’ zegt hij als hij ziet dat ik zonder botbreuken opkrabbel. Deze bemoeial werkt vast bij de Belastingdienst. Daar is het normaal je neus in andermans zaken te steken. Iemand die zojuist is vreemdgegaan in het hotel daartegenover zou me niet zo snel aanspreken op ongeoorloofd gedrag. Ik bedank de man en in mijn hoofd kan hij de tyfus krijgen. Inmiddels lopen de tranen over mijn wangen. Bij mij werkt het altijd zo met huilen: hoe meer mensen erbij zijn, hoe meer snot en geluid.

Lees meer: Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3

Ik loop de trein in, die is ramvol. Als de conducteur de coupé inloopt en ik mijn ov-kaart zo snel even niet kan vinden, snik ik hardop. Dan tikt hij me op mijn schouder. ‘Kunt u even meelopen, mevrouw?’ zegt de man. Hij heeft grijs haar en een snor. Ik denk dat hij shag rookt, want het midden is geel. Ik loop achter hem aan de coupé uit door twee smalle deurtjes naar de eersteklascoupé. De rode ruimte is helemaal leeg. ‘Zo, ga jij hier maar even zitten. Volgens mij is dat een stuk prettiger als je zo verdrietig bent.’ Hij klopt me op mijn schouder en loopt weer weg.

In nog geen tien minuten verkas ik van de koude, natte grond voor het station naar een eersteklastreincoupé. Zo snel kan het gaan.
Tweeduizendnegentien. Vanaf nu wordt het alleen maar beter.


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen.

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.