People
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
People
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
People
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
Mama
Trefbal
People
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
Mama
Blut
Mama
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Column: Het gangetje
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Rauwe biefstuk en croissantjes
People
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
Mama
Een tweede adopteren
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
People
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
People
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
People

Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'

Bekijk meer
(112/113)
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
113/113
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/113
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/113
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/113
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/113
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/113
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/113
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/113
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/113
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/113
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/113
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/113
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/113
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/113
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/113
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/113
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/113
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/113
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/113
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/113
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/113
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/113
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/113
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/113
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/113
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/113
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/113
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/113
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/113
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/113
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/113
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/113
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/113
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/113
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/113
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/113
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/113
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/113
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/113
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/113
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/113
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/113
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/113
Column: Importkinderen
70/113
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/113
Column: JA-HAAAAAAAA
68/113
Column: Het wordt beter
67/113
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/113
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/113
Column: Fucking mamafiets
64/113
Column: Ik ben een lafaard
63/113
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/113
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/113
Column: Krijsen om gebak
60/113
Column: Trauma's
59/113
Column: Twee kindjes
58/113
Column: Uit de hemel verschenen
57/113
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/113
Column: Het gangetje
55/113
Column: Daar word je hard van
54/113
Column: Dik maar gelukkig
53/113
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/113
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/113
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/113
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/113
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/113
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/113
Column: Lust ik niet!
46/113
Column: Van snurkenstein
45/113
Column: Liever een meisje
44/113
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/113
De uitgebluste moeder
42/113
Ouwe tang
41/113
De onderkin
40/113
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/113
De kinderverjaardag
38/113
Kotsen over de hoes
37/113
Blut
36/113
De leven
35/113
Moe
34/113
Fuck de symbiose
33/113
Met het broodmes spelen
32/113
Doorslapen
31/113
Een tweede adopteren
30/113
Tommie
29/113
Spijt
28/113
Geitenkaaslollytestikel
27/113
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/113
Kak
25/113
Koffie-tik in de boekenkast
24/113
De onschuldige gevangene
23/113
Trefbal
22/113
Rania
21/113
Billendoekjes en maïzena
20/113
Floep
19/113
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/113
Zo'n dag
17/113
Het schoolplein
16/113
Een sprongetje
15/113
Niets veranderd
14/113
De helm of niet de helm
13/113
Merci
12/113
Ziek kind
11/113
Op het consultatiebureau
10/113
De diva en de dronkenlap
9/113
Dag huis
8/113
Lekker genieten
7/113
Hondenravotplek
6/113
Mausoleum
5/113
Het universum der verloren objecten
4/113
Vriend K. op de koffie
3/113
Normaal
2/113
Mag ik al bier?
1/113

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

15-4-2019 22:00
 

'En gaat die van jou ook al ouderwets op de grond liggen en spartelen als iets niet zint?'
We staan voor de deur van het kinderdagverblijf, het nichtje van de man en ik. Onze dochters schelen maar een paar weken in leeftijd en spelen veel samen op de groep. Onlangs kwamen we een keer langs op een zonnige zondag. Toen keken de twee peuters elkaar eerst heel lang aan, zo van: wat doe jij hier nou? Zoals vriendin L. vroeger altijd zei als we iemand die we kenden uit een hele andere context in het café tegenkwamen: 'Hé! Ik herkende je helemaal niet met deze kroeg aan!'
Het is altijd fijn om bij het kinderdagverblijf bij te kletsen: we hebben allebei tegelijk een kind gekregen, zijn tegelijk van de stad naar een dorp verhuisd, zijn allebei zzp’er.

Lees ook: Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'

'Ja, die van mij gaat sinds kort inderdaad ook op de grond liggen,' zeg ik.
Hoorde ik mezelf een paar weken geleden nog holistisch met veel valse lucht tegen iemand zeggen dat je als ouder van een dwarse peuter 'gewoon maar per dag één pot met nee’s hebt' en dat je die gewoon 'spaarzaam moet uitdelen' en dat dan alles 'vanzelf wel goed komt'. Eergisteren moest ik de dochter als een dweil over de vloer meetrekken op weg naar boven om haar kleren aan te trekken, om een beetje op een christelijk tijdstip bij het kinderdagverblijf aan te kunnen komen.
'Ik wil niet de kleren aan!' gilde de dochter. 'Ik wil zwemmen!'
Ik weet niet eens waar ze dat zwemmen vandaan haalde, want de laatste keer dat we in een zwembad waren is duizend jaar geleden.
Ook had ze gisteren haar onder- en bovenlip tussen de messen van een schaar zitten. 'Mag ik knippe’?' mompelde ze. Dus, even tegen mezelf: flikker op met die 'pot met nee’s'. Ik praat zoveel onzin op een dag, ik word er gewoon niet goed van.

Ik dacht dat ik de dans ontsprongen was, qua dwarse peuters, maar natuurlijk is dat niet zo.

'Ik vind jouw dochter helemaal niet zo’n op-de-grond-lig-type,' zeg ik. 'Ze is altijd zo relaxed.'
Het nichtje van de man lacht schamper.
'Nou, thuis niet hoor.'
We kletsen wat.
'En dat werken thuis lukt ook niet meer,' zegt ze. 'Vorige week had ik d’r in bed gelegd en was ik aan een klus begonnen. Precies toen alles wat ik had gemaakt in elkaar stortte en alles mislukte, hoorde ik geklets door de babyfoon. Veel te vroeg.'
'Dat is altijd als je een deadline probeert te halen terwijl je kind slaapt,' zeg ik. 'Ze zeggen toch wel eens dat zonnestralen die in bundels door de wolken vallen een soort van Gods glimlach zijn? Nou, een kind dat veel te vroeg wakker wordt als je een deadline probeert te halen is een soort van God die ‘Moehahahahahah!’ naar je roept. Dus.'
'O, maar het wordt nog erger,' zegt ze. 'Ik dacht: als ik nou even wacht, dan valt ze wel weer in slaap.'
'Maar dat gebeurde niet.'
'Nee, dat gebeurde niet. Dus toen ben ik naar boven gegaan en toen bleek dat ze zelf had geprobeerd haar luier uit te doen. Wat was gelukt en daarna heeft ze dus alles onder gesmeerd.'

Lees ook: Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'

Ik ben even stil.
'Oké,' zeg ik na een tijdje. 'Jij wint.'
Het nichtje van de man knikt.
'Dat dacht ik,' zegt ze.
'Maar goed,' zeg ik. 'Goed verhaal.'
'Ja. En nu: aan de slag.'
We stappen in de auto en op de fiets. De volgende keer dat de dochter op de grond ligt te spartelen, zal ik niet meer klagen. Dat beloof ik.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.