Mama
De kinderverjaardag
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Column: Daar word je hard van
Mama
Column: Trauma's
Mama
Mag ik al bier?
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: Uit de hemel verschenen
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Niets veranderd
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
Mama
Een sprongetje
Mama
Zo'n dag
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
Ziek kind
Mama
Column: Wat te doen met de zuigeling?
Meer bekijken
  1. › ›
  2. Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'

Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'

Bekijk meer
(122/184)
Hanneke: 'Zijn dochter is grappiger'
184/184
Hanneke: 'Hij vroeg aan de ober waarom de porties zo klein waren'
183/184
Hanneke: 'Op zondag vangen we het varken dat we op maandag slachten'
182/184
Hanneke: 'Ik lazerde enorm van mijn elektrische fiets'
181/184
Hanneke: 'Als kind leken de zomers eindeloos te duren'
180/184
Hanneke: 'Ik ben, zonder grapjes, echt een ouwe taart geworden'
179/184
Hanneke: 'Je moet nooit wijzen en vragen of iemand zwanger is'
178/184
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
177/184
Hanneke: 'Ik was altijd heel eerlijk tegen mijn dochter. Tot gisteren'
176/184
Hanneke Hendrix en de moeder die haar baby meeneemt naar kantoor
175/184
Hanneke: 'De dochter heeft elke dag één taakje: de tafel dekken'
174/184
Hanneke: 'Je mag niet tegen je kind zeggen dat-ie goed bezig is'
173/184
Hanneke: 'Door haar opmerking deed ik de 'Two Week Shred' workout'
172/184
Hanneke: 'Ooit heeft iemand per ongeluk koffie en bier ontdekt'
171/184
Hanneke: 'Dit is mijn eerste echte cappuccino sinds maart'
170/184
Hanneke: 'Welke ontaarde moeder laat haar arme spruitje nou alleen?'
169/184
Hanneke: 'Hoe moe moet een mens zijn als-ie droomt over slapen?'
168/184
Hanneke: 'Met een hooikoortspilletje gaat alles over'
167/184
Hanneke: 'De combinatie moederschap, werk en corona; ik was zo moe'
166/184
Hanneke: 'Ik neem vaak stoeprandjes mee als ik parkeer'
165/184
Hanneke: 'Ik pak een koekenpan uit de tas en sla haar van haar stoel'
164/184
Hanneke: 'Ik hang op 11 mei de vlag uit'
163/184
Hanneke: 'Zij had dure kleding aan, ik voelde me een aardappel'
162/184
Hanneke: 'Er moeten meer mensen zijn die stiekem eten'
161/184
Hanneke: 'Ze mocht niet van de glijbaan omdat er een ander kindje was'
160/184
Hanneke: 'Ik wou dat ik de postbode iets kon geven, maar ik durf niet'
159/184
Hanneke: 'Ik zou echt geen babyshower overleven zonder alcohol'
158/184
Hanneke: 'Omdat de man arts is, ben ik dagen alleen met de dochter'
157/184
Hanneke: 'De groots en meeslepende liefde bestaat niet'
156/184
Hanneke Hendrix en het advies rondom de zindelijkheid van haar kind
155/184
Hanneke: 'In een relatie is er altijd eentje die de ander meer wil'
154/184
Hanneke: 'Het is hopen dat iemand je hand vasthoudt als je sterft'
153/184
Hanneke: 'Ik neem mezelf voor om op te houden met drinken en eten'
152/184
Hanneke Hendrix had zo'n dag: 'Koffie is op, thee is op, brood is oud'
151/184
Hanneke Hendrix en de partner die altijd alles moet regelen in huis
150/184
Hanneke: 'Hoe zouden ze zalf voor de lul noemen?'
149/184
Hanneke: 'Vlaai eet je eigenlijk niet met een vork'
148/184
Hanneke: 'Hoezo kun je niet meer drinken als je kinderen hebt?'
147/184
Hanneke: 'Ik verslijt ongeveer één zachte tandenborstel in de week'
146/184
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
145/184
Hanneke: 'Gaat het wel goed? Moet ik een dokter bellen?'
144/184
Hanneke Hendrix en de zonnesteek van een zonnebanksessie
143/184
Hanneke: 'Alle kinderen op school zetten elke dag hun schoen'
142/184
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
141/184
Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'
140/184
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
139/184
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
138/184
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
137/184
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
136/184
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
135/184
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
134/184
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
133/184
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
132/184
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
131/184
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
130/184
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
129/184
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
128/184
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/184
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/184
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/184
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/184
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/184
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/184
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/184
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/184
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/184
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/184
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/184
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/184
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/184
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/184
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/184
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/184
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/184
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/184
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/184
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/184
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/184
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/184
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/184
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/184
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/184
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/184
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/184
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/184
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/184
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/184
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/184
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/184
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/184
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/184
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/184
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/184
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/184
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/184
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/184
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/184
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/184
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/184
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/184
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/184
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/184
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/184
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/184
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/184
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/184
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/184
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/184
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/184
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/184
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/184
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/184
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/184
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/184
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/184
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/184
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/184
Column: Importkinderen
67/184
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/184
Column: Het wordt beter
65/184
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/184
Column: Fucking mamafiets
63/184
Column: Ik ben een lafaard
62/184
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/184
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/184
Column: Krijsen om gebak
59/184
Column: Trauma's
58/184
Column: Twee kindjes
57/184
Column: Uit de hemel verschenen
56/184
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/184
Column: Het gangetje
54/184
Column: Daar word je hard van
53/184
Column: Dik maar gelukkig
52/184
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/184
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/184
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/184
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/184
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/184
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/184
Column: Lust ik niet!
45/184
Column: Van snurkenstein
44/184
Column: Liever een meisje
43/184
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/184
De uitgebluste moeder
41/184
Ouwe tang
40/184
De onderkin
39/184
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/184
De kinderverjaardag
37/184
Kotsen over de hoes
36/184
Blut
35/184
De leven
34/184
Moe
33/184
Fuck de symbiose
32/184
Met het broodmes spelen
31/184
Doorslapen
30/184
Een tweede adopteren
29/184
Tommie
28/184
Spijt
27/184
Geitenkaaslollytestikel
26/184
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/184
Kak
24/184
Koffie-tik in de boekenkast
23/184
De onschuldige gevangene
22/184
Trefbal
21/184
Rania
20/184
Billendoekjes en maïzena
19/184
Floep
18/184
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/184
Zo'n dag
16/184
Het schoolplein
15/184
Een sprongetje
14/184
Niets veranderd
13/184
De helm of niet de helm
12/184
Merci
11/184
Ziek kind
10/184
Op het consultatiebureau
9/184
De diva en de dronkenlap
8/184
Dag huis
7/184
Lekker genieten
6/184
Hondenravotplek
5/184
Mausoleum
4/184
Het universum der verloren objecten
3/184
Vriend K. op de koffie
2/184
Mag ik al bier?
1/184

Hanneke Hendrix woont met man en kind in een dorp ergens in het Land van Maas en Waal. Ze bracht drie romans uit en zwoer daarna dat ze nooit meer een boek zou schrijven. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en nu heeft ze een contract bij Das Mag Uitgevers. Verder geeft ze les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool, maakt ze hoorspelen voor de radio, maar is ze niet per se gek op grindbakken.

29-7-2019 20:00
Fotografie Imke Panhuijzen, styling Suze Kuit @ House of Orange, haar & make-up Emmy Klomp voor Kevin Murphy en Nars @Eric Elenbaas Agency

Toen mijn dochter drie weken oud was, dachten we even dat ik een postnatale depressie had. De roze wolk verdween als sneeuw voor de zon zodra de kraamhulp eenmaal was vertrokken. Ik had mij misschien wel meer gehecht aan de kraamhulp dan aan dat nieuwe baby’tje, waarvan ik nog steeds het gevoel had dat het een logeetje was. De huisarts bleek niet erg onder de indruk van mijn ontplofte gevoelsleven.
Of ik dood wilde? Nee.
Of ik mijn dochter iets ergs wilde aandoen? Nee, ook niet.
Ze vertelde me dat veel nieuwe ouders kampen met neerslachtige gevoelens, de eerste maanden na de geboorte. Dat het heel normaal was hoe ik me voelde.
‘Heel normaal,’ benadrukte ze nog eens. ‘Echt.’

Lees ook: Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'

Nu lag het achteraf ook aan de combinatie bovenwoning en hittegolf in combinatie met de sloopwerkzaamheden van de verbouwing van het appartement onder ons, maar toch verbaasde het me dat maar weinig mensen daarover vertellen als je vraagt hoe het met ze gaat, nu, met dat nieuwe kind.
‘Hoe gaat het?’ vroeg een goeie kennis van me dit weekend.
‘Ja, nu gaat het goed,’ zei ik. ‘Maar de eerste weken vond ik verschrikkelijk. Echt ver-schrik-ke-lijk.’
Het was even stil.
‘Ja, ik vond er in het begin eigenlijk ook helemaal niets aan. Eigenlijk nog steeds niet echt.’
‘O, dat wist ik helemaal niet,’ zei ik. ‘Nee,’ antwoordde ze. ‘Ik zeg dat eigenlijk niet zo snel.’

Ik ben normaal.
Heus wel.

Precies in die derde week, de week van de nervous breakdown, waagde ik me met de kinderwagen de stad in, om te ontkomen aan de herrie, de hitte, aan mezelf en de stilte waarin je wacht tot je nieuwe huisgenoot gaat huilen of juist daarmee stopt.
In een natuurvoedingswinkel reed ik mijn dochter rond. Ze sliep. De andere klant in de winkel was een hippe magere moeder met twee uitzinnige zoontjes. Ik schatte de jungskes zo drie en vijf, maar pin me er niet op vast, want ik weet niks van kinderen. Nog niet. Ook dat schijnt te komen.
Hoe dan ook: ik liep daar rond, met een angstige knoop in mijn maag, op zoek naar niets in het bijzonder. De jungskes braken de tent af.
De magere hippe moeder moest er eentje tussen de elektrische schuifdeuren uithalen en een ander van een schap met blikken af dirigeren. Nu ben ik opgehouden om over zulke zaken te oordelen, al deed ik dat vóór het moederschap heel gemakkelijk. Toen ze met haar joelende winkelwagen passeerde beet ze me toe: ‘Ik zou nog maar genieten als ik jou was. Nu heb je het nog lekker rustig.’ Ze beende fluks door en rekende haar spullen af bij de kassa. Vast quinoa of speltmeel of een andere wassen neus van de afgelopen vijf jaar.

Lees ook: Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'

Jo Brand zegt in haar show Barely Live dat ze sinds ze moeder is geworden, ze alleen nog maar chagrijnig is en de hele dag scheldt. Dat als ze een bos bloemen bezorgd krijgt, ze die tegenwoordig meteen in de vuilnisbak gooit, want anders moet je weer een vaas zoeken, de stengels bijknippen en een week later belanden ze alsnog bij het vuil.
Daar moet ik vaak aan denken.
En ik denk vaak aan die kwaaie mevrouw in de natuurvoedingswinkel.
En of ik zelf ooit ook zo word.
Misschien ben ik het al.
Misschien wel.
En misschien is dat ook wel heel normaal.

Hanneke is op dit moment op zomervakantie. Je leest hier haar leukste eerder verschenen columns.

Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.