Mama
De kinderverjaardag
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Column: Daar word je hard van
Mama
Column: Trauma's
Mama
Mag ik al bier?
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: Uit de hemel verschenen
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Niets veranderd
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
People
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
People
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
Mama
Een sprongetje
Mama
Zo'n dag
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
People
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
Ziek kind
Mama
Column: Wat te doen met de zuigeling?
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
People

Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'

Bekijk meer
(123/126)
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
126/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
125/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
124/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
123/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
122/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
121/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
120/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
119/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
118/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
117/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
116/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
115/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
114/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
113/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
112/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
111/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
110/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
109/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
108/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
107/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
106/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
105/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
104/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
103/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
102/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
101/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
100/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
99/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
98/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
97/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
96/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
95/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
94/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
93/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
92/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
91/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
90/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
89/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
88/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
87/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
85/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
84/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
83/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
82/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
81/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
80/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
79/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
78/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
77/126
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix woont met man en kind in een dorp ergens in het Land van Maas en Waal. Ze bracht drie romans uit en zwoer daarna dat ze nooit meer een boek zou schrijven. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en nu heeft ze een contract bij Das Mag Uitgevers. Verder geeft ze les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool, maakt ze hoorspelen voor de radio, maar is ze niet per se gek op grindbakken.

29-7-2019 20:00
Fotografie Imke Panhuijzen, styling Suze Kuit @ House of Orange, haar & make-up Emmy Klomp voor Kevin Murphy en Nars @Eric Elenbaas Agency

Toen mijn dochter drie weken oud was, dachten we even dat ik een postnatale depressie had. De roze wolk verdween als sneeuw voor de zon zodra de kraamhulp eenmaal was vertrokken. Ik had mij misschien wel meer gehecht aan de kraamhulp dan aan dat nieuwe baby’tje, waarvan ik nog steeds het gevoel had dat het een logeetje was. De huisarts bleek niet erg onder de indruk van mijn ontplofte gevoelsleven.
Of ik dood wilde? Nee.
Of ik mijn dochter iets ergs wilde aandoen? Nee, ook niet.
Ze vertelde me dat veel nieuwe ouders kampen met neerslachtige gevoelens, de eerste maanden na de geboorte. Dat het heel normaal was hoe ik me voelde.
‘Heel normaal,’ benadrukte ze nog eens. ‘Echt.’

Lees ook: Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'

Nu lag het achteraf ook aan de combinatie bovenwoning en hittegolf in combinatie met de sloopwerkzaamheden van de verbouwing van het appartement onder ons, maar toch verbaasde het me dat maar weinig mensen daarover vertellen als je vraagt hoe het met ze gaat, nu, met dat nieuwe kind.
‘Hoe gaat het?’ vroeg een goeie kennis van me dit weekend.
‘Ja, nu gaat het goed,’ zei ik. ‘Maar de eerste weken vond ik verschrikkelijk. Echt ver-schrik-ke-lijk.’
Het was even stil.
‘Ja, ik vond er in het begin eigenlijk ook helemaal niets aan. Eigenlijk nog steeds niet echt.’
‘O, dat wist ik helemaal niet,’ zei ik. ‘Nee,’ antwoordde ze. ‘Ik zeg dat eigenlijk niet zo snel.’

Ik ben normaal.
Heus wel.

Precies in die derde week, de week van de nervous breakdown, waagde ik me met de kinderwagen de stad in, om te ontkomen aan de herrie, de hitte, aan mezelf en de stilte waarin je wacht tot je nieuwe huisgenoot gaat huilen of juist daarmee stopt.
In een natuurvoedingswinkel reed ik mijn dochter rond. Ze sliep. De andere klant in de winkel was een hippe magere moeder met twee uitzinnige zoontjes. Ik schatte de jungskes zo drie en vijf, maar pin me er niet op vast, want ik weet niks van kinderen. Nog niet. Ook dat schijnt te komen.
Hoe dan ook: ik liep daar rond, met een angstige knoop in mijn maag, op zoek naar niets in het bijzonder. De jungskes braken de tent af.
De magere hippe moeder moest er eentje tussen de elektrische schuifdeuren uithalen en een ander van een schap met blikken af dirigeren. Nu ben ik opgehouden om over zulke zaken te oordelen, al deed ik dat vóór het moederschap heel gemakkelijk. Toen ze met haar joelende winkelwagen passeerde beet ze me toe: ‘Ik zou nog maar genieten als ik jou was. Nu heb je het nog lekker rustig.’ Ze beende fluks door en rekende haar spullen af bij de kassa. Vast quinoa of speltmeel of een andere wassen neus van de afgelopen vijf jaar.

Lees ook: Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'

Jo Brand zegt in haar show Barely Live dat ze sinds ze moeder is geworden, ze alleen nog maar chagrijnig is en de hele dag scheldt. Dat als ze een bos bloemen bezorgd krijgt, ze die tegenwoordig meteen in de vuilnisbak gooit, want anders moet je weer een vaas zoeken, de stengels bijknippen en een week later belanden ze alsnog bij het vuil.
Daar moet ik vaak aan denken.
En ik denk vaak aan die kwaaie mevrouw in de natuurvoedingswinkel.
En of ik zelf ooit ook zo word.
Misschien ben ik het al.
Misschien wel.
En misschien is dat ook wel heel normaal.

Hanneke is op dit moment op zomervakantie. Je leest hier haar leukste eerder verschenen columns.

Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.