People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Column: Twee kindjes
Mama
Geitenkaaslollytestikel
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama
Niets veranderd
Mama
Tommie
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Een sprongetje
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
Mama
Mausoleum
People
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
Mama
Hondenravotplek
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
People
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
De kinderverjaardag
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
De uitgebluste moeder
Meer bekijken
  1. Moods
  2. People
  3. Hanneke Hendrix: Free-range parenting
People

Hanneke Hendrix: Free-range parenting

Bekijk meer
(74/108)
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/108
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/108
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/108
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/108
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/108
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/108
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/108
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/108
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/108
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/108
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/108
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/108
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/108
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/108
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/108
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/108
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/108
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/108
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/108
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/108
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/108
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/108
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/108
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/108
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/108
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/108
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/108
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/108
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/108
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/108
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/108
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/108
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/108
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/108
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/108
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/108
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/108
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/108
Column: Importkinderen
70/108
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/108
Column: JA-HAAAAAAAA
68/108
Column: Het wordt beter
67/108
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/108
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/108
Column: Fucking mamafiets
64/108
Column: Ik ben een lafaard
63/108
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/108
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/108
Column: Krijsen om gebak
60/108
Column: Trauma's
59/108
Column: Twee kindjes
58/108
Column: Uit de hemel verschenen
57/108
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/108
Column: Het gangetje
55/108
Column: Daar word je hard van
54/108
Column: Dik maar gelukkig
53/108
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/108
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/108
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/108
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/108
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/108
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/108
Column: Lust ik niet!
46/108
Column: Van snurkenstein
45/108
Column: Liever een meisje
44/108
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/108
De uitgebluste moeder
42/108
Ouwe tang
41/108
De onderkin
40/108
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/108
De kinderverjaardag
38/108
Kotsen over de hoes
37/108
Blut
36/108
De leven
35/108
Moe
34/108
Fuck de symbiose
33/108
Met het broodmes spelen
32/108
Doorslapen
31/108
Een tweede adopteren
30/108
Tommie
29/108
Spijt
28/108
Geitenkaaslollytestikel
27/108
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/108
Kak
25/108
Koffie-tik in de boekenkast
24/108
De onschuldige gevangene
23/108
Trefbal
22/108
Rania
21/108
Billendoekjes en maïzena
20/108
Floep
19/108
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/108
Zo'n dag
17/108
Het schoolplein
16/108
Een sprongetje
15/108
Niets veranderd
14/108
De helm of niet de helm
13/108
Merci
12/108
Ziek kind
11/108
Op het consultatiebureau
10/108
De diva en de dronkenlap
9/108
Dag huis
8/108
Lekker genieten
7/108
Hondenravotplek
6/108
Mausoleum
5/108
Het universum der verloren objecten
4/108
Vriend K. op de koffie
3/108
Normaal
2/108
Mag ik al bier?
1/108

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie ‘doet ook maar wat’ en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

06-8-2018 22:00
 

‘F. vond dat jij je dochter een helm op moest zetten op de fiets,’ zegt vriendin K. aan de telefoon. Ik zit aan de ontbijttafel en ik was op de laptop de kranten aan het lezen. De dochter speelt buiten in het blitse nieuwe kippenhok annex speelhuis dat haar vader in elkaar getimmerd heeft.

‘F.? Zei F. dat?’ Ik zeg K. maar niet dat de dochter tegenwoordig weet hoe de kinderveilige sluitingen van de riempjes haar fietsstoel openmoeten. Ze is net zo handig als d’r vader: die keek drie minuten naar een stapel planken en timmerde vervolgens zonder bouwpakket dat kippenhok in elkaar. Ik krijg nog niet eens een verpakking pasta open zonder dat ik de inhoud als confetti over het aanrecht strooi.

Lees ook: Hanneke Hendrix: Te veel prikkels

Hoe dan ook: soms zit de dochter als een circusartiest met haar benen over mijn stuur op de fiets. Zingend en wel. Zonder riemen om. En inderdaad, nog steeds zonder helm. Want ik snuffel zo graag aan de wapperende haartjes op haar hoofd. Want hier rondom het dorp heb je geluk als je twee auto’s onderweg tegenkomt. Want, want, want… Ik weet ook wel dat ik zelf kan vallen. Dat er de vreselijkste dingen kunnen gebeuren als je even niet oplet. Ik weet het allemaal. Ik weet het, ik weet het, ik weet het. Maar ik zet die stap niet. Gewoon niet omdat ik het einde dan niet kan zien.

‘Goed vasthouden!’ roep ik meestal, na tien keer te zijn afgestapt om haar benen weer terug in de beugels te zetten en de riempjes weer vast te klikken. Moet ik iedere keer kwaad op haar worden als ze de riem weer losmaakt? Moet ik een nieuwe fietsstoel kopen? Op een ouderschapscursus gaan? Ik weet op zulke momenten niet goed of ik moet lachen of huilen. Meestal moet ik lachen. Maar dat zeg ik natuurlijk niet tegen K., want die zegt dat dat weer tegen F.

Als we hebben opgehangen, klik ik verder op de laptop. Na wat scrollen valt mijn oog op een artikel van Kim Brooks in de The New York Times. Over een moeder die erachter komt dat er een arrestatiebevel tegen haar is uitgevaardigd, omdat iemand de politie had ingeschakeld toen ze op een koele bewolkte dag haar vier jaar oude zoon vijf minuten in de auto had laten wachten om even een winkel in te rennen. Hij wilde per se in de auto blijven en zijn spelletje spelen. Deur op het kinderslot, raam een stukje open, prima.
Niet dus. Ik denk na. We hebben het er in onze podcast ook al eens over gehad: waar begin je met beveiligen? Is het een glijdende schaal? Zegt het iets over je ouderschap?

Moeten wij onze kinderen iedere minuut van de dag in de gaten houden? Ik vind van niet, al zeg ik dat zelden hardop. Want wat als er iets met de dochter gebeurt? Wat als ik val met haar in het fietsstoeltje? Dan zegt iedereen: jij hebt dat gedaan, jij bent een slechte moeder, jouw schuld, jij hebt geen helm gekocht.

Lees ook: Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap

Buiten klinkt luid gehuil. De dochter hangt met haar armen aan de balustrade van het speelhuisje. Het laddertje dat ze er tegenaan had geschoven blijkt om te zijn gevallen. Als ik haar mee naar binnen neem, heeft ze een schaafwond op haar arm.
Ik plak de schaafwond met een gaasje en perenijsje.
Als ik haar neerzet brult ze: ‘HUISJE!’ en rent naar het kippenhok.
Ladder weer recht en verdwenen is ze.
‘VOORZICHTIG!’ roep ik haar achterna.
Ik zou nu de ladder kunnen innemen en haar verbieden in het kippenhok te spelen tot alle planken zijn afgeschuurd, er een afsluitbaar hek is gemaakt.

Uit het speelhuis klinkt gezang.
Ik loop weer naar binnen.
Uit het zicht.
Scharrelouders, noemde Brooks de ouders die niet steeds op hun kinderen letten. Maar ik denk dat scharrelkinderen in dit geval beter van toepassing is.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.