Mama
Column: Lust ik niet!
People
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
People
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
Mama
Column: Importkinderen
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Column: Fucking mamafiets
Mama
Rauwe biefstuk en croissantjes
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Carrière & Geld
Column: 'Niemand kan een huilende baby negeren'
People
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
Mama
De onderkin
Mama
Merci
People
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
People
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
People
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
People
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
People
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
Mama
Ouwe tang
Meer bekijken
  1. Moods
  2. People
  3. Hanneke Hendrix: Free-range parenting
People

Hanneke Hendrix: Free-range parenting

Bekijk meer
(74/125)
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
125/125
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
124/125
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
123/125
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
122/125
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
121/125
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
120/125
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
119/125
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
118/125
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
117/125
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
116/125
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
115/125
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
114/125
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
113/125
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
112/125
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
111/125
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
110/125
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
109/125
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
108/125
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
107/125
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
106/125
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
105/125
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
104/125
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
103/125
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
102/125
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
101/125
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
100/125
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
99/125
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
98/125
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
97/125
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
96/125
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
95/125
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
94/125
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
93/125
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
92/125
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
91/125
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
90/125
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
89/125
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
88/125
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
87/125
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/125
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/125
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/125
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/125
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/125
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/125
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/125
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/125
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/125
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/125
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/125
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/125
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/125
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/125
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/125
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/125
Column: Importkinderen
70/125
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/125
Column: JA-HAAAAAAAA
68/125
Column: Het wordt beter
67/125
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/125
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/125
Column: Fucking mamafiets
64/125
Column: Ik ben een lafaard
63/125
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/125
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/125
Column: Krijsen om gebak
60/125
Column: Trauma's
59/125
Column: Twee kindjes
58/125
Column: Uit de hemel verschenen
57/125
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/125
Column: Het gangetje
55/125
Column: Daar word je hard van
54/125
Column: Dik maar gelukkig
53/125
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/125
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/125
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/125
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/125
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/125
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/125
Column: Lust ik niet!
46/125
Column: Van snurkenstein
45/125
Column: Liever een meisje
44/125
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/125
De uitgebluste moeder
42/125
Ouwe tang
41/125
De onderkin
40/125
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/125
De kinderverjaardag
38/125
Kotsen over de hoes
37/125
Blut
36/125
De leven
35/125
Moe
34/125
Fuck de symbiose
33/125
Met het broodmes spelen
32/125
Doorslapen
31/125
Een tweede adopteren
30/125
Tommie
29/125
Spijt
28/125
Geitenkaaslollytestikel
27/125
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/125
Kak
25/125
Koffie-tik in de boekenkast
24/125
De onschuldige gevangene
23/125
Trefbal
22/125
Rania
21/125
Billendoekjes en maïzena
20/125
Floep
19/125
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/125
Zo'n dag
17/125
Het schoolplein
16/125
Een sprongetje
15/125
Niets veranderd
14/125
De helm of niet de helm
13/125
Merci
12/125
Ziek kind
11/125
Op het consultatiebureau
10/125
De diva en de dronkenlap
9/125
Dag huis
8/125
Lekker genieten
7/125
Hondenravotplek
6/125
Mausoleum
5/125
Het universum der verloren objecten
4/125
Vriend K. op de koffie
3/125
Normaal
2/125
Mag ik al bier?
1/125

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie ‘doet ook maar wat’ en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

06-8-2018 22:00
 

‘F. vond dat jij je dochter een helm op moest zetten op de fiets,’ zegt vriendin K. aan de telefoon. Ik zit aan de ontbijttafel en ik was op de laptop de kranten aan het lezen. De dochter speelt buiten in het blitse nieuwe kippenhok annex speelhuis dat haar vader in elkaar getimmerd heeft.

‘F.? Zei F. dat?’ Ik zeg K. maar niet dat de dochter tegenwoordig weet hoe de kinderveilige sluitingen van de riempjes haar fietsstoel openmoeten. Ze is net zo handig als d’r vader: die keek drie minuten naar een stapel planken en timmerde vervolgens zonder bouwpakket dat kippenhok in elkaar. Ik krijg nog niet eens een verpakking pasta open zonder dat ik de inhoud als confetti over het aanrecht strooi.

Lees ook: Hanneke Hendrix: Te veel prikkels

Hoe dan ook: soms zit de dochter als een circusartiest met haar benen over mijn stuur op de fiets. Zingend en wel. Zonder riemen om. En inderdaad, nog steeds zonder helm. Want ik snuffel zo graag aan de wapperende haartjes op haar hoofd. Want hier rondom het dorp heb je geluk als je twee auto’s onderweg tegenkomt. Want, want, want… Ik weet ook wel dat ik zelf kan vallen. Dat er de vreselijkste dingen kunnen gebeuren als je even niet oplet. Ik weet het allemaal. Ik weet het, ik weet het, ik weet het. Maar ik zet die stap niet. Gewoon niet omdat ik het einde dan niet kan zien.

‘Goed vasthouden!’ roep ik meestal, na tien keer te zijn afgestapt om haar benen weer terug in de beugels te zetten en de riempjes weer vast te klikken. Moet ik iedere keer kwaad op haar worden als ze de riem weer losmaakt? Moet ik een nieuwe fietsstoel kopen? Op een ouderschapscursus gaan? Ik weet op zulke momenten niet goed of ik moet lachen of huilen. Meestal moet ik lachen. Maar dat zeg ik natuurlijk niet tegen K., want die zegt dat dat weer tegen F.

Als we hebben opgehangen, klik ik verder op de laptop. Na wat scrollen valt mijn oog op een artikel van Kim Brooks in de The New York Times. Over een moeder die erachter komt dat er een arrestatiebevel tegen haar is uitgevaardigd, omdat iemand de politie had ingeschakeld toen ze op een koele bewolkte dag haar vier jaar oude zoon vijf minuten in de auto had laten wachten om even een winkel in te rennen. Hij wilde per se in de auto blijven en zijn spelletje spelen. Deur op het kinderslot, raam een stukje open, prima.
Niet dus. Ik denk na. We hebben het er in onze podcast ook al eens over gehad: waar begin je met beveiligen? Is het een glijdende schaal? Zegt het iets over je ouderschap?

Moeten wij onze kinderen iedere minuut van de dag in de gaten houden? Ik vind van niet, al zeg ik dat zelden hardop. Want wat als er iets met de dochter gebeurt? Wat als ik val met haar in het fietsstoeltje? Dan zegt iedereen: jij hebt dat gedaan, jij bent een slechte moeder, jouw schuld, jij hebt geen helm gekocht.

Lees ook: Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap

Buiten klinkt luid gehuil. De dochter hangt met haar armen aan de balustrade van het speelhuisje. Het laddertje dat ze er tegenaan had geschoven blijkt om te zijn gevallen. Als ik haar mee naar binnen neem, heeft ze een schaafwond op haar arm.
Ik plak de schaafwond met een gaasje en perenijsje.
Als ik haar neerzet brult ze: ‘HUISJE!’ en rent naar het kippenhok.
Ladder weer recht en verdwenen is ze.
‘VOORZICHTIG!’ roep ik haar achterna.
Ik zou nu de ladder kunnen innemen en haar verbieden in het kippenhok te spelen tot alle planken zijn afgeschuurd, er een afsluitbaar hek is gemaakt.

Uit het speelhuis klinkt gezang.
Ik loop weer naar binnen.
Uit het zicht.
Scharrelouders, noemde Brooks de ouders die niet steeds op hun kinderen letten. Maar ik denk dat scharrelkinderen in dit geval beter van toepassing is.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.