Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Fok Nijntje!'

Hanneke: 'Fok Nijntje!'

Bekijk meer
(94/172)
Hanneke: 'Ik was altijd heel eerlijk tegen mijn dochter. Tot gisteren'
172/172
Hanneke: 'Ik ben, zonder grapjes, echt een ouwe taart geworden'
171/172
Hanneke: 'De combinatie moederschap, werk en corona; ik was zo moe'
170/172
Hanneke: 'Ik neem vaak stoeprandjes mee als ik parkeer'
169/172
Hanneke: 'Ik pak een koekenpan uit de tas en sla haar van haar stoel'
168/172
Hanneke: 'Ik hang op 11 mei de vlag uit'
167/172
Hanneke: 'Zij had dure kleding aan, ik voelde me een aardappel'
166/172
Hanneke: 'Er moeten meer mensen zijn die stiekem eten'
165/172
Hanneke: 'Ze mocht niet van de glijbaan omdat er een ander kindje was'
164/172
Hanneke: 'Ik wou dat ik de postbode iets kon geven, maar ik durf niet'
163/172
Hanneke: 'Ik zou echt geen babyshower overleven zonder alcohol'
162/172
Hanneke: 'Omdat de man arts is, ben ik dagen alleen met de dochter'
161/172
Hanneke: 'Je moet nooit wijzen en vragen of iemand zwanger is'
160/172
Hanneke: 'Je mag niet tegen je kind zeggen dat-ie goed bezig is'
159/172
Hanneke: 'De groots en meeslepende liefde bestaat niet'
158/172
Hanneke Hendrix en het advies rondom de zindelijkheid van haar kind
157/172
Hanneke: 'In een relatie is er altijd eentje die de ander meer wil'
156/172
Hanneke: 'Het is hopen dat iemand je hand vasthoudt als je sterft'
155/172
Hanneke: 'Ik neem mezelf voor om op te houden met drinken en eten'
154/172
Hanneke Hendrix had zo'n dag: 'Koffie is op, thee is op, brood is oud'
153/172
Hanneke Hendrix en de partner die altijd alles moet regelen in huis
152/172
Hanneke: 'Hoe zouden ze zalf voor de lul noemen?'
151/172
Hanneke: 'Vlaai eet je eigenlijk niet met een vork'
150/172
Hanneke: 'Hoezo kun je niet meer drinken als je kinderen hebt?'
149/172
Hanneke: 'Ik verslijt ongeveer één zachte tandenborstel in de week'
148/172
Hanneke Hendrix en de moeder die haar baby meeneemt naar kantoor
147/172
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
146/172
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
145/172
Hanneke: 'Gaat het wel goed? Moet ik een dokter bellen?'
144/172
Hanneke Hendrix en de zonnesteek van een zonnebanksessie
143/172
Hanneke: 'Alle kinderen op school zetten elke dag hun schoen'
142/172
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
141/172
Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'
140/172
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
139/172
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
138/172
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
137/172
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
136/172
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
135/172
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
134/172
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
133/172
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
132/172
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
131/172
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
130/172
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
129/172
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
128/172
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/172
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/172
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/172
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/172
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/172
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/172
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/172
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/172
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/172
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/172
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/172
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/172
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/172
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/172
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/172
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/172
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/172
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/172
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/172
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/172
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/172
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/172
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/172
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/172
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/172
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/172
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/172
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/172
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/172
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/172
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/172
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/172
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/172
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/172
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/172
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/172
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/172
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/172
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/172
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/172
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/172
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/172
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/172
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/172
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/172
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/172
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/172
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/172
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/172
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/172
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/172
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/172
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/172
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/172
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/172
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/172
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/172
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/172
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/172
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/172
Column: Importkinderen
67/172
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/172
Column: Het wordt beter
65/172
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/172
Column: Fucking mamafiets
63/172
Column: Ik ben een lafaard
62/172
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/172
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/172
Column: Krijsen om gebak
59/172
Column: Trauma's
58/172
Column: Twee kindjes
57/172
Column: Uit de hemel verschenen
56/172
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/172
Column: Het gangetje
54/172
Column: Daar word je hard van
53/172
Column: Dik maar gelukkig
52/172
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/172
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/172
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/172
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/172
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/172
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/172
Column: Lust ik niet!
45/172
Column: Van snurkenstein
44/172
Column: Liever een meisje
43/172
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/172
De uitgebluste moeder
41/172
Ouwe tang
40/172
De onderkin
39/172
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/172
De kinderverjaardag
37/172
Kotsen over de hoes
36/172
Blut
35/172
De leven
34/172
Moe
33/172
Fuck de symbiose
32/172
Met het broodmes spelen
31/172
Doorslapen
30/172
Een tweede adopteren
29/172
Tommie
28/172
Spijt
27/172
Geitenkaaslollytestikel
26/172
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/172
Kak
24/172
Koffie-tik in de boekenkast
23/172
De onschuldige gevangene
22/172
Trefbal
21/172
Rania
20/172
Billendoekjes en maïzena
19/172
Floep
18/172
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/172
Zo'n dag
16/172
Het schoolplein
15/172
Een sprongetje
14/172
Niets veranderd
13/172
De helm of niet de helm
12/172
Merci
11/172
Ziek kind
10/172
Op het consultatiebureau
9/172
De diva en de dronkenlap
8/172
Dag huis
7/172
Lekker genieten
6/172
Hondenravotplek
5/172
Mausoleum
4/172
Het universum der verloren objecten
3/172
Vriend K. op de koffie
2/172
Mag ik al bier?
1/172

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

11-2-2019 20:00
 

'Thijs wie?' zeg ik.
'Borsten,' zegt L., een kennis van vroeger uit de kroeg.
'Borsten,' zeg ik.
'Ja, dat is gewoon een achternaam, hoor.'
Dat klopt inderdaad. Het is gewoon een achternaam.
'Nico vindt dat echt het allerleukste. Heel cultureel en wereld’lijk allemaal.'

Lees ook: Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'

Ik knik, al ben ik ook altijd eventjes afgeleid door de naam haar dochter. Je kind vernoemen naar een heroïneverslaafde zangeres. Maar goed. We doen onze kinderen allemaal wat aan. Zoals een vriend van me ooit zei, toen we het over kindernamen hadden: 'De enige naam die nergens aan refereert en waar niks op rijmt is Dirk.'
'Pirk,' zei ik toen.
'Dat is geen woord.'
Ook dat klopte.
'Waar luistert jouw dochter graag naar?' vraagt L.
'Euhm,' zeg ik. 'Sinkane.'
'Wie?' zegt L.
'Tieten,' zeg ik.
Ik moet leren mijn mond te houden en normaal te doen.

De eerste keer dat de dochter riep welk liedje ze wilde horen, kon ik het niet verstaan. 'Koelesjietemaan,' zei ze.
'Hè?' riep ik vanachter het stuur.
'Koele-sjiete-mááháááán,' riep ze geërgerd.
Pas een paar dagen later begreep ik wat ze bedoelde, toen we weer in de auto zaten en het liedje voorbij kwam. Het bleek dat ze iets als Kulu shi tamaam zei. Uit U'Huh, een liedje van Sinkane.

'O,' zegt L. teleurgesteld, als blijkt dat de dochter geen enkele kinderartiest of -serie kent, buiten Sesamstraat, Buurman en Buurman en Pieter Konijn. 'Ook geen Nijntje? Dat vinden peuters echt heel erg leuk.'
'Volgens mij wordt een mens serieus op neuroniveau dommer,' zeg ik. 'als zoiets alleen al in de buurt aanstaat. Volgens mij is Netflix-Nijntje verzonnen door de Russen om onze kinderen breinverweking te geven.'
Het was even stil.
L. schudt haar hoofd.
'Ik vind het gewoon fijn als Nico iets kan kijken en luisteren wat ze ook écht leuk vindt,' zegt L.
Ik denk na.
Is dat zo?
Vinden kinderen alleen kinderdingen leuk? Liedjes met zachte belletjes en lieve stemmetjes?

Ik moet denken aan de dag dat mijn broers besloten om mijn tapeje van New Kids On The Block te slopen.
'Goed Hannie,' zei mijn ene broer. 'We doen het niet graag, maar het is dus afgelopen met die onzin.'
'Wat?' zei ik.
Mijn andere broer duwde me met bureaustoel en al klem achter mijn bureau.
'Iemand moet het doen,' zei mijn ene broer, met mijn lievelingsbandje in de hand.
Hij zuchtte en trok vervolgens met veel dramatiek in een paar grote halen de tape uit mijn cassette.
'Neeeeeee!' gilde ik.
Hij liet mijn stoel los, gooide een nieuw tapeje op mijn bureau en als in een militaire actie stoven mijn broers mijn kamer weer uit.
The Smiths stond erop geschreven, met stift.
Ik heb nog een dagboek, waarin ik in fonetisch Engels de tekst van There’s a light that never goes out heb opgeschreven. Ik vond het ’t mooiste wat ik ooit had gehoord.
Ik weet niet of ik anders was geworden als mijn broers me gewoon naar de New Kids On The Block hadden laten luisteren.
Misschien was ik dan wel in Grubbenvorst blijven wonen, misschien was ik dan wel een vrolijk iemand geworden met een parttime baan en een kind dat Nico heet. Iemand die het huishouden graag doet en niks durft te zeggen in vergaderingen. Iemand die sporten een hobby noemt en het serieus meent als ze zegt: 'Ik eet het liefste chocola van 80% cacao of meer.'

Lees ook: Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk'

Misschien wel.
Ik denk dat daar ergens het antwoord zit.

Ik neem afscheid en rij in de auto naar huis.
'Wat wil je horen?' vraag ik aan de dochter als ik haar heb opgehaald van het kinderdagverblijf. 'Koelesjietemaan?'
'Ja!' zegt de dochter. 'HEEL. HARD.'
Ik draai het volume helemaal open. Net zo hard tot de boxen bijna worden opgeblazen. Bonkend rijden we door de straten van het dorp. Fuck Nijntje.
Kulu shi tamaam.
It’s all gonna be alright.



Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.