Mama
Kak
Mama
Floep
People
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
Mama
Merci
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Blut
People
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
Mama
Fuck de symbiose
People
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
People
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
People
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
People
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
People
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
Mama
Ouwe tang
People
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
People
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Fok Nijntje!'
People

Hanneke: 'Fok Nijntje!'

Bekijk meer
(94/130)
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/130
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/130
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/130
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/130
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/130
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/130
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/130
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/130
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/130
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/130
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/130
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/130
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/130
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/130
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/130
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/130
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/130
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/130
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/130
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/130
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/130
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/130
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/130
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/130
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/130
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/130
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/130
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/130
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/130
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/130
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/130
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/130
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/130
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/130
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/130
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/130
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/130
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/130
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/130
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/130
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/130
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/130
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/130
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/130
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/130
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/130
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/130
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/130
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/130
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/130
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/130
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/130
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/130
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/130
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/130
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/130
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/130
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/130
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/130
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/130
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/130
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/130
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/130
Column: Importkinderen
67/130
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/130
Column: Het wordt beter
65/130
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/130
Column: Fucking mamafiets
63/130
Column: Ik ben een lafaard
62/130
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/130
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/130
Column: Krijsen om gebak
59/130
Column: Trauma's
58/130
Column: Twee kindjes
57/130
Column: Uit de hemel verschenen
56/130
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/130
Column: Het gangetje
54/130
Column: Daar word je hard van
53/130
Column: Dik maar gelukkig
52/130
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/130
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/130
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/130
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/130
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/130
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/130
Column: Lust ik niet!
45/130
Column: Van snurkenstein
44/130
Column: Liever een meisje
43/130
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/130
De uitgebluste moeder
41/130
Ouwe tang
40/130
De onderkin
39/130
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/130
De kinderverjaardag
37/130
Kotsen over de hoes
36/130
Blut
35/130
De leven
34/130
Moe
33/130
Fuck de symbiose
32/130
Met het broodmes spelen
31/130
Doorslapen
30/130
Een tweede adopteren
29/130
Tommie
28/130
Spijt
27/130
Geitenkaaslollytestikel
26/130
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/130
Kak
24/130
Koffie-tik in de boekenkast
23/130
De onschuldige gevangene
22/130
Trefbal
21/130
Rania
20/130
Billendoekjes en maïzena
19/130
Floep
18/130
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/130
Zo'n dag
16/130
Het schoolplein
15/130
Een sprongetje
14/130
Niets veranderd
13/130
De helm of niet de helm
12/130
Merci
11/130
Ziek kind
10/130
Op het consultatiebureau
9/130
De diva en de dronkenlap
8/130
Dag huis
7/130
Lekker genieten
6/130
Hondenravotplek
5/130
Mausoleum
4/130
Het universum der verloren objecten
3/130
Vriend K. op de koffie
2/130
Mag ik al bier?
1/130

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

11-2-2019 20:00
 

'Thijs wie?' zeg ik.
'Borsten,' zegt L., een kennis van vroeger uit de kroeg.
'Borsten,' zeg ik.
'Ja, dat is gewoon een achternaam, hoor.'
Dat klopt inderdaad. Het is gewoon een achternaam.
'Nico vindt dat echt het allerleukste. Heel cultureel en wereld’lijk allemaal.'

Lees ook: Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'

Ik knik, al ben ik ook altijd eventjes afgeleid door de naam haar dochter. Je kind vernoemen naar een heroïneverslaafde zangeres. Maar goed. We doen onze kinderen allemaal wat aan. Zoals een vriend van me ooit zei, toen we het over kindernamen hadden: 'De enige naam die nergens aan refereert en waar niks op rijmt is Dirk.'
'Pirk,' zei ik toen.
'Dat is geen woord.'
Ook dat klopte.
'Waar luistert jouw dochter graag naar?' vraagt L.
'Euhm,' zeg ik. 'Sinkane.'
'Wie?' zegt L.
'Tieten,' zeg ik.
Ik moet leren mijn mond te houden en normaal te doen.

De eerste keer dat de dochter riep welk liedje ze wilde horen, kon ik het niet verstaan. 'Koelesjietemaan,' zei ze.
'Hè?' riep ik vanachter het stuur.
'Koele-sjiete-mááháááán,' riep ze geërgerd.
Pas een paar dagen later begreep ik wat ze bedoelde, toen we weer in de auto zaten en het liedje voorbij kwam. Het bleek dat ze iets als Kulu shi tamaam zei. Uit U'Huh, een liedje van Sinkane.

'O,' zegt L. teleurgesteld, als blijkt dat de dochter geen enkele kinderartiest of -serie kent, buiten Sesamstraat, Buurman en Buurman en Pieter Konijn. 'Ook geen Nijntje? Dat vinden peuters echt heel erg leuk.'
'Volgens mij wordt een mens serieus op neuroniveau dommer,' zeg ik. 'als zoiets alleen al in de buurt aanstaat. Volgens mij is Netflix-Nijntje verzonnen door de Russen om onze kinderen breinverweking te geven.'
Het was even stil.
L. schudt haar hoofd.
'Ik vind het gewoon fijn als Nico iets kan kijken en luisteren wat ze ook écht leuk vindt,' zegt L.
Ik denk na.
Is dat zo?
Vinden kinderen alleen kinderdingen leuk? Liedjes met zachte belletjes en lieve stemmetjes?

Ik moet denken aan de dag dat mijn broers besloten om mijn tapeje van New Kids On The Block te slopen.
'Goed Hannie,' zei mijn ene broer. 'We doen het niet graag, maar het is dus afgelopen met die onzin.'
'Wat?' zei ik.
Mijn andere broer duwde me met bureaustoel en al klem achter mijn bureau.
'Iemand moet het doen,' zei mijn ene broer, met mijn lievelingsbandje in de hand.
Hij zuchtte en trok vervolgens met veel dramatiek in een paar grote halen de tape uit mijn cassette.
'Neeeeeee!' gilde ik.
Hij liet mijn stoel los, gooide een nieuw tapeje op mijn bureau en als in een militaire actie stoven mijn broers mijn kamer weer uit.
The Smiths stond erop geschreven, met stift.
Ik heb nog een dagboek, waarin ik in fonetisch Engels de tekst van There’s a light that never goes out heb opgeschreven. Ik vond het ’t mooiste wat ik ooit had gehoord.
Ik weet niet of ik anders was geworden als mijn broers me gewoon naar de New Kids On The Block hadden laten luisteren.
Misschien was ik dan wel in Grubbenvorst blijven wonen, misschien was ik dan wel een vrolijk iemand geworden met een parttime baan en een kind dat Nico heet. Iemand die het huishouden graag doet en niks durft te zeggen in vergaderingen. Iemand die sporten een hobby noemt en het serieus meent als ze zegt: 'Ik eet het liefste chocola van 80% cacao of meer.'

Lees ook: Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk'

Misschien wel.
Ik denk dat daar ergens het antwoord zit.

Ik neem afscheid en rij in de auto naar huis.
'Wat wil je horen?' vraag ik aan de dochter als ik haar heb opgehaald van het kinderdagverblijf. 'Koelesjietemaan?'
'Ja!' zegt de dochter. 'HEEL. HARD.'
Ik draai het volume helemaal open. Net zo hard tot de boxen bijna worden opgeblazen. Bonkend rijden we door de straten van het dorp. Fuck Nijntje.
Kulu shi tamaam.
It’s all gonna be alright.



Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.