Mama
Column: Trauma's
Mama
Blut
People
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
People
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
People
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
Mama
De diva en de dronkenlap
People
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
People
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Niets veranderd
Mama
Een sprongetje
Opinion
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
People
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
People
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
People
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
People
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
Mama
De leven
People
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
Mama
Mausoleum
Mama
De onschuldige gevangene
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Fok Nijntje!'
People

Hanneke: 'Fok Nijntje!'

Bekijk meer
(98/124)
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
124/124
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
123/124
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
122/124
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
121/124
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
120/124
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
119/124
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
118/124
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
117/124
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
116/124
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
115/124
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
114/124
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
113/124
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
112/124
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
111/124
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
110/124
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
109/124
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
108/124
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
107/124
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
106/124
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
105/124
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
104/124
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
103/124
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
102/124
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
101/124
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
100/124
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
99/124
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
98/124
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
97/124
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
96/124
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
95/124
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
94/124
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
93/124
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
92/124
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
91/124
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
90/124
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
89/124
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
88/124
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
87/124
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
86/124
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
85/124
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
84/124
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
83/124
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
82/124
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
81/124
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
80/124
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
79/124
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
78/124
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
77/124
Hanneke Hendrix: Kansarm
76/124
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
75/124
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
74/124
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
73/124
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
72/124
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
71/124
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
70/124
Column: Importkinderen
69/124
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
68/124
Column: JA-HAAAAAAAA
67/124
Column: Het wordt beter
66/124
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/124
Column: Fucking mamafiets
64/124
Column: Ik ben een lafaard
63/124
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/124
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/124
Column: Krijsen om gebak
60/124
Column: Trauma's
59/124
Column: Twee kindjes
58/124
Column: Uit de hemel verschenen
57/124
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/124
Column: Het gangetje
55/124
Column: Daar word je hard van
54/124
Column: Dik maar gelukkig
53/124
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/124
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/124
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/124
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/124
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/124
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/124
Column: Lust ik niet!
46/124
Column: Van snurkenstein
45/124
Column: Liever een meisje
44/124
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/124
De uitgebluste moeder
42/124
Ouwe tang
41/124
De onderkin
40/124
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/124
De kinderverjaardag
38/124
Kotsen over de hoes
37/124
Blut
36/124
De leven
35/124
Moe
34/124
Fuck de symbiose
33/124
Met het broodmes spelen
32/124
Doorslapen
31/124
Een tweede adopteren
30/124
Tommie
29/124
Spijt
28/124
Geitenkaaslollytestikel
27/124
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/124
Kak
25/124
Koffie-tik in de boekenkast
24/124
De onschuldige gevangene
23/124
Trefbal
22/124
Rania
21/124
Billendoekjes en maïzena
20/124
Floep
19/124
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/124
Zo'n dag
17/124
Het schoolplein
16/124
Een sprongetje
15/124
Niets veranderd
14/124
De helm of niet de helm
13/124
Merci
12/124
Ziek kind
11/124
Op het consultatiebureau
10/124
De diva en de dronkenlap
9/124
Dag huis
8/124
Lekker genieten
7/124
Hondenravotplek
6/124
Mausoleum
5/124
Het universum der verloren objecten
4/124
Vriend K. op de koffie
3/124
Normaal
2/124
Mag ik al bier?
1/124

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

11-2-2019 20:00
 

'Thijs wie?' zeg ik.
'Borsten,' zegt L., een kennis van vroeger uit de kroeg.
'Borsten,' zeg ik.
'Ja, dat is gewoon een achternaam, hoor.'
Dat klopt inderdaad. Het is gewoon een achternaam.
'Nico vindt dat echt het allerleukste. Heel cultureel en wereld’lijk allemaal.'

Lees ook: Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'

Ik knik, al ben ik ook altijd eventjes afgeleid door de naam haar dochter. Je kind vernoemen naar een heroïneverslaafde zangeres. Maar goed. We doen onze kinderen allemaal wat aan. Zoals een vriend van me ooit zei, toen we het over kindernamen hadden: 'De enige naam die nergens aan refereert en waar niks op rijmt is Dirk.'
'Pirk,' zei ik toen.
'Dat is geen woord.'
Ook dat klopte.
'Waar luistert jouw dochter graag naar?' vraagt L.
'Euhm,' zeg ik. 'Sinkane.'
'Wie?' zegt L.
'Tieten,' zeg ik.
Ik moet leren mijn mond te houden en normaal te doen.

De eerste keer dat de dochter riep welk liedje ze wilde horen, kon ik het niet verstaan. 'Koelesjietemaan,' zei ze.
'Hè?' riep ik vanachter het stuur.
'Koele-sjiete-mááháááán,' riep ze geërgerd.
Pas een paar dagen later begreep ik wat ze bedoelde, toen we weer in de auto zaten en het liedje voorbij kwam. Het bleek dat ze iets als Kulu shi tamaam zei. Uit U'Huh, een liedje van Sinkane.

'O,' zegt L. teleurgesteld, als blijkt dat de dochter geen enkele kinderartiest of -serie kent, buiten Sesamstraat, Buurman en Buurman en Pieter Konijn. 'Ook geen Nijntje? Dat vinden peuters echt heel erg leuk.'
'Volgens mij wordt een mens serieus op neuroniveau dommer,' zeg ik. 'als zoiets alleen al in de buurt aanstaat. Volgens mij is Netflix-Nijntje verzonnen door de Russen om onze kinderen breinverweking te geven.'
Het was even stil.
L. schudt haar hoofd.
'Ik vind het gewoon fijn als Nico iets kan kijken en luisteren wat ze ook écht leuk vindt,' zegt L.
Ik denk na.
Is dat zo?
Vinden kinderen alleen kinderdingen leuk? Liedjes met zachte belletjes en lieve stemmetjes?

Ik moet denken aan de dag dat mijn broers besloten om mijn tapeje van New Kids On The Block te slopen.
'Goed Hannie,' zei mijn ene broer. 'We doen het niet graag, maar het is dus afgelopen met die onzin.'
'Wat?' zei ik.
Mijn andere broer duwde me met bureaustoel en al klem achter mijn bureau.
'Iemand moet het doen,' zei mijn ene broer, met mijn lievelingsbandje in de hand.
Hij zuchtte en trok vervolgens met veel dramatiek in een paar grote halen de tape uit mijn cassette.
'Neeeeeee!' gilde ik.
Hij liet mijn stoel los, gooide een nieuw tapeje op mijn bureau en als in een militaire actie stoven mijn broers mijn kamer weer uit.
The Smiths stond erop geschreven, met stift.
Ik heb nog een dagboek, waarin ik in fonetisch Engels de tekst van There’s a light that never goes out heb opgeschreven. Ik vond het ’t mooiste wat ik ooit had gehoord.
Ik weet niet of ik anders was geworden als mijn broers me gewoon naar de New Kids On The Block hadden laten luisteren.
Misschien was ik dan wel in Grubbenvorst blijven wonen, misschien was ik dan wel een vrolijk iemand geworden met een parttime baan en een kind dat Nico heet. Iemand die het huishouden graag doet en niks durft te zeggen in vergaderingen. Iemand die sporten een hobby noemt en het serieus meent als ze zegt: 'Ik eet het liefste chocola van 80% cacao of meer.'

Lees ook: Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk'

Misschien wel.
Ik denk dat daar ergens het antwoord zit.

Ik neem afscheid en rij in de auto naar huis.
'Wat wil je horen?' vraag ik aan de dochter als ik haar heb opgehaald van het kinderdagverblijf. 'Koelesjietemaan?'
'Ja!' zegt de dochter. 'HEEL. HARD.'
Ik draai het volume helemaal open. Net zo hard tot de boxen bijna worden opgeblazen. Bonkend rijden we door de straten van het dorp. Fuck Nijntje.
Kulu shi tamaam.
It’s all gonna be alright.



Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.