Mama
Column: Twee kindjes
People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Geitenkaaslollytestikel
People
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
Mama
Mausoleum
Mama
Hondenravotplek
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
People
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
People
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
De kinderverjaardag
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
Mama
Tommie
Mama
De uitgebluste moeder
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Mama
  3. Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
People

Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals

Bekijk meer
(83/108)
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/108
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/108
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/108
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/108
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/108
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/108
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/108
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/108
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/108
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/108
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/108
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/108
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/108
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/108
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/108
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/108
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/108
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/108
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/108
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/108
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/108
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/108
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/108
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/108
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/108
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/108
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/108
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/108
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/108
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/108
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/108
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/108
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/108
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/108
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/108
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/108
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/108
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/108
Column: Importkinderen
70/108
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/108
Column: JA-HAAAAAAAA
68/108
Column: Het wordt beter
67/108
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/108
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/108
Column: Fucking mamafiets
64/108
Column: Ik ben een lafaard
63/108
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/108
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/108
Column: Krijsen om gebak
60/108
Column: Trauma's
59/108
Column: Twee kindjes
58/108
Column: Uit de hemel verschenen
57/108
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/108
Column: Het gangetje
55/108
Column: Daar word je hard van
54/108
Column: Dik maar gelukkig
53/108
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/108
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/108
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/108
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/108
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/108
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/108
Column: Lust ik niet!
46/108
Column: Van snurkenstein
45/108
Column: Liever een meisje
44/108
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/108
De uitgebluste moeder
42/108
Ouwe tang
41/108
De onderkin
40/108
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/108
De kinderverjaardag
38/108
Kotsen over de hoes
37/108
Blut
36/108
De leven
35/108
Moe
34/108
Fuck de symbiose
33/108
Met het broodmes spelen
32/108
Doorslapen
31/108
Een tweede adopteren
30/108
Tommie
29/108
Spijt
28/108
Geitenkaaslollytestikel
27/108
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/108
Kak
25/108
Koffie-tik in de boekenkast
24/108
De onschuldige gevangene
23/108
Trefbal
22/108
Rania
21/108
Billendoekjes en maïzena
20/108
Floep
19/108
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/108
Zo'n dag
17/108
Het schoolplein
16/108
Een sprongetje
15/108
Niets veranderd
14/108
De helm of niet de helm
13/108
Merci
12/108
Ziek kind
11/108
Op het consultatiebureau
10/108
De diva en de dronkenlap
9/108
Dag huis
8/108
Lekker genieten
7/108
Hondenravotplek
6/108
Mausoleum
5/108
Het universum der verloren objecten
4/108
Vriend K. op de koffie
3/108
Normaal
2/108
Mag ik al bier?
1/108

Hanneke Hendrix woont in de buurt van Nijmegen met man en kind, en werkt daar aan haar derde roman. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

08-10-2018 22:00
 

‘O nee, maar maak je geen zorgen. Er is niks met je dochter. Ze heeft gewoon de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals,’ zegt vriendin E., een huisartsendochter met drie kinderen. ‘Daar is niks ergs aan.’
Ik kijk haar aan.
‘Ze hoest al twee weken 's nachts het halve dorp wakker,’ zeg ik. ‘En zelf slaapt ze gewoon door.’
‘Slaapt ze door? Dan is er echt niks aan de hand. Mijn vader zei altijd: je moet kinderen zo snel mogelijk gewend krijgen aan het feit dat ze altijd verkouden zijn. Wat nou neuspeer? Gewoon: haal op die wekker.’
Ik zucht.
‘Dat jij jouw jeugd hebt overleefd.’
‘Tja,” zegt ze opgewekt. ‘Huisartsenkinderen zijn altijd onderbehandeld.’

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'

Nu is de dochter ook een huisartsenkind. Gelukkig heeft ze een moeder wier hypochondrie zich nu op háár richt. Iets wat normaal is, volgens mij. Elke ouder (huisartsen daargelaten) verandert bij de geboorte van de eersteling van een normaal mens in een persoon dat veel te snel denkt dat de spruit iets vreselijks onder de leden heeft. Vorige winter zat ik ook met de dochter bij huisarts.
‘Het gaat helemaal niet goed,’ zei ik.
De dokter keek en luisterde.
‘Inderdaad,’ zei ze. ‘Ze heeft de griep.’
‘O,’ zei ik. ‘En nu?’
‘Nu onder de wol,’ zei ze.
‘Geen pillen?’ zei ik.
‘Paracetamol,’ zei ze. ‘En roosvicee, als ze geen water wil.’
Toen ik buiten stond geneerde ik me een beetje, zoals ik me ook altijd geneerde als ik voor mezelf met vage klachten bij de huisarts was geweest:
‘Ja, u heeft maagpijn.’
‘Ja,’ zei ik dan. ‘Oké. Is het erg? Is er iets aan te doen?’
‘Ja hoor. Meer slapen, geen alcohol, beter eten en haal eventueel bij de drogist een pakje Omeprazol.’
‘Oké. Dus ik ga niet dood.’
‘Nee, je gaat niet dood. Niet hieraan, in elk geval.’
‘O.’
Nu ja. Van zulks.
Handig uitvloeisel van steeds bang zijn dat mijn kind ziek is, is trouwens wel dat ik over mezelf dus nooit meer denk dat ik ziek ben of iets heb:
“Wat zie jij eruit! Heb je griep?”
“Huh? Wat? O, gewoof wat verkouben. Deus zit dicht. Diks erfs.’
“Maar je nek is helemaal dik! Ik zie je amandelen gewoon pulseren! En je bent lichtgroen van kleur! En er slaat stoom van je hoofd af!’
‘Dee joh. Gewoof wah snot. Diks aaddehanf.’
Waarschijnlijk ben ik te vermoeid om over zulke futiliteiten nog na denken. Toen de dochter net was geboren, hoopte ik soms zelfs wel eens dat ik iets zodanig zou oplopen dat ik een paar nachten naar het ziekenhuis mocht, zodat ik tenminste langer dan twee uur aan één stuk kon slapen.

Maar goed, terug naar de blafhoest-met-kokhals.
‘Ze zingt het wel uit,’ zegt vriendin E. Hoeveel weken heeft ze het nu?’
‘Twee,’ zeg ik.
E. lacht.
‘O joh, dan zou ik het nog een paar weekjes aankijken. Echt, ze went er wel aan.’

Lees meer: Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten

Als we ’s avonds aan de dis zitten blijft de dochter er bijna in. Ze hoest en hoest en hoest, net zolang tot ze kokhalst. Het klinkt hetzelfde als wanneer onze kat vroeger een haarbal ophoestte. Na de kokhals kijkt ze ons niet-onder-de-indruk aan, veegt wat snot van haar wang en gaat verder met haar pasta, alsof er niks is gebeurd.
‘Gaat het?’ vraag ik.
‘Verkouwe,’ zegt ze luchtig, alsof ik iets heel voor de hand liggends heb gevraagd.
Ik knik.
Dat is misschien wel het probleem. De dochter kan zelf dan wel aan de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals gewend zijn, maar de moeder lukt dat gewoon voor geen meter. Misschien over drie weken. We kijken het gewoon nog even aan.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.