People
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
Mama
Trefbal
People
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
Mama
De onschuldige gevangene
People
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
People
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
Mama
Mausoleum
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
Mama
De onderkin
Mama
Column: Ik ben een lafaard
People
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
People
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
People
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
Mama
Column: Daar word je hard van
People
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
People
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Spijt
Mama
De helm of niet de helm
People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
People
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Mama
  3. Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
People

Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals

Bekijk meer
(78/131)
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
131/131
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/131
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/131
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/131
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/131
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/131
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/131
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/131
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/131
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/131
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/131
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/131
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/131
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/131
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/131
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/131
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/131
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/131
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/131
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/131
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/131
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/131
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/131
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/131
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/131
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/131
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/131
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/131
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/131
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/131
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/131
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/131
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/131
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/131
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/131
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/131
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/131
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/131
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/131
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/131
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/131
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/131
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/131
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/131
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/131
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/131
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/131
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/131
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/131
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/131
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/131
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/131
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/131
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/131
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/131
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/131
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/131
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/131
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/131
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/131
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/131
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/131
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/131
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/131
Column: Importkinderen
67/131
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/131
Column: Het wordt beter
65/131
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/131
Column: Fucking mamafiets
63/131
Column: Ik ben een lafaard
62/131
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/131
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/131
Column: Krijsen om gebak
59/131
Column: Trauma's
58/131
Column: Twee kindjes
57/131
Column: Uit de hemel verschenen
56/131
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/131
Column: Het gangetje
54/131
Column: Daar word je hard van
53/131
Column: Dik maar gelukkig
52/131
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/131
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/131
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/131
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/131
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/131
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/131
Column: Lust ik niet!
45/131
Column: Van snurkenstein
44/131
Column: Liever een meisje
43/131
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/131
De uitgebluste moeder
41/131
Ouwe tang
40/131
De onderkin
39/131
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/131
De kinderverjaardag
37/131
Kotsen over de hoes
36/131
Blut
35/131
De leven
34/131
Moe
33/131
Fuck de symbiose
32/131
Met het broodmes spelen
31/131
Doorslapen
30/131
Een tweede adopteren
29/131
Tommie
28/131
Spijt
27/131
Geitenkaaslollytestikel
26/131
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/131
Kak
24/131
Koffie-tik in de boekenkast
23/131
De onschuldige gevangene
22/131
Trefbal
21/131
Rania
20/131
Billendoekjes en maïzena
19/131
Floep
18/131
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/131
Zo'n dag
16/131
Het schoolplein
15/131
Een sprongetje
14/131
Niets veranderd
13/131
De helm of niet de helm
12/131
Merci
11/131
Ziek kind
10/131
Op het consultatiebureau
9/131
De diva en de dronkenlap
8/131
Dag huis
7/131
Lekker genieten
6/131
Hondenravotplek
5/131
Mausoleum
4/131
Het universum der verloren objecten
3/131
Vriend K. op de koffie
2/131
Mag ik al bier?
1/131

Hanneke Hendrix woont in de buurt van Nijmegen met man en kind, en werkt daar aan haar derde roman. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

08-10-2018 22:00
 

‘O nee, maar maak je geen zorgen. Er is niks met je dochter. Ze heeft gewoon de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals,’ zegt vriendin E., een huisartsendochter met drie kinderen. ‘Daar is niks ergs aan.’
Ik kijk haar aan.
‘Ze hoest al twee weken 's nachts het halve dorp wakker,’ zeg ik. ‘En zelf slaapt ze gewoon door.’
‘Slaapt ze door? Dan is er echt niks aan de hand. Mijn vader zei altijd: je moet kinderen zo snel mogelijk gewend krijgen aan het feit dat ze altijd verkouden zijn. Wat nou neuspeer? Gewoon: haal op die wekker.’
Ik zucht.
‘Dat jij jouw jeugd hebt overleefd.’
‘Tja,” zegt ze opgewekt. ‘Huisartsenkinderen zijn altijd onderbehandeld.’

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'

Nu is de dochter ook een huisartsenkind. Gelukkig heeft ze een moeder wier hypochondrie zich nu op háár richt. Iets wat normaal is, volgens mij. Elke ouder (huisartsen daargelaten) verandert bij de geboorte van de eersteling van een normaal mens in een persoon dat veel te snel denkt dat de spruit iets vreselijks onder de leden heeft. Vorige winter zat ik ook met de dochter bij huisarts.
‘Het gaat helemaal niet goed,’ zei ik.
De dokter keek en luisterde.
‘Inderdaad,’ zei ze. ‘Ze heeft de griep.’
‘O,’ zei ik. ‘En nu?’
‘Nu onder de wol,’ zei ze.
‘Geen pillen?’ zei ik.
‘Paracetamol,’ zei ze. ‘En roosvicee, als ze geen water wil.’
Toen ik buiten stond geneerde ik me een beetje, zoals ik me ook altijd geneerde als ik voor mezelf met vage klachten bij de huisarts was geweest:
‘Ja, u heeft maagpijn.’
‘Ja,’ zei ik dan. ‘Oké. Is het erg? Is er iets aan te doen?’
‘Ja hoor. Meer slapen, geen alcohol, beter eten en haal eventueel bij de drogist een pakje Omeprazol.’
‘Oké. Dus ik ga niet dood.’
‘Nee, je gaat niet dood. Niet hieraan, in elk geval.’
‘O.’
Nu ja. Van zulks.
Handig uitvloeisel van steeds bang zijn dat mijn kind ziek is, is trouwens wel dat ik over mezelf dus nooit meer denk dat ik ziek ben of iets heb:
“Wat zie jij eruit! Heb je griep?”
“Huh? Wat? O, gewoof wat verkouben. Deus zit dicht. Diks erfs.’
“Maar je nek is helemaal dik! Ik zie je amandelen gewoon pulseren! En je bent lichtgroen van kleur! En er slaat stoom van je hoofd af!’
‘Dee joh. Gewoof wah snot. Diks aaddehanf.’
Waarschijnlijk ben ik te vermoeid om over zulke futiliteiten nog na denken. Toen de dochter net was geboren, hoopte ik soms zelfs wel eens dat ik iets zodanig zou oplopen dat ik een paar nachten naar het ziekenhuis mocht, zodat ik tenminste langer dan twee uur aan één stuk kon slapen.

Maar goed, terug naar de blafhoest-met-kokhals.
‘Ze zingt het wel uit,’ zegt vriendin E. Hoeveel weken heeft ze het nu?’
‘Twee,’ zeg ik.
E. lacht.
‘O joh, dan zou ik het nog een paar weekjes aankijken. Echt, ze went er wel aan.’

Lees meer: Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten

Als we ’s avonds aan de dis zitten blijft de dochter er bijna in. Ze hoest en hoest en hoest, net zolang tot ze kokhalst. Het klinkt hetzelfde als wanneer onze kat vroeger een haarbal ophoestte. Na de kokhals kijkt ze ons niet-onder-de-indruk aan, veegt wat snot van haar wang en gaat verder met haar pasta, alsof er niks is gebeurd.
‘Gaat het?’ vraag ik.
‘Verkouwe,’ zegt ze luchtig, alsof ik iets heel voor de hand liggends heb gevraagd.
Ik knik.
Dat is misschien wel het probleem. De dochter kan zelf dan wel aan de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals gewend zijn, maar de moeder lukt dat gewoon voor geen meter. Misschien over drie weken. We kijken het gewoon nog even aan.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.