Mama
Column: Krijsen om gebak
People
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
People
Hanneke Hendrix: Kansarm
Mama
Rania
People
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
Mama
Column: Lust ik niet!
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
Mama
Billendoekjes en maïzena
People
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Trefbal
People
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
Mama
Floep
Mama
Het universum der verloren objecten
People
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
People
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
Mama
Column: Trauma's
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
People

Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'

Bekijk meer
(113/125)
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
125/125
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
124/125
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
123/125
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
122/125
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
121/125
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
120/125
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
119/125
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
118/125
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
117/125
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
116/125
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
115/125
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
114/125
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
113/125
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
112/125
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
111/125
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
110/125
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
109/125
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
108/125
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
107/125
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
106/125
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
105/125
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
104/125
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
103/125
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
102/125
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
101/125
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
100/125
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
99/125
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
98/125
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
97/125
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
96/125
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
95/125
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
94/125
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
93/125
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
92/125
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
91/125
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
90/125
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
89/125
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
88/125
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
87/125
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
86/125
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
85/125
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
84/125
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
83/125
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
82/125
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
81/125
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
80/125
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
79/125
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
78/125
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
77/125
Hanneke Hendrix: Kansarm
76/125
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
75/125
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
74/125
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
73/125
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
72/125
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
71/125
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
70/125
Column: Importkinderen
69/125
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
68/125
Column: JA-HAAAAAAAA
67/125
Column: Het wordt beter
66/125
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/125
Column: Fucking mamafiets
64/125
Column: Ik ben een lafaard
63/125
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/125
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/125
Column: Krijsen om gebak
60/125
Column: Trauma's
59/125
Column: Twee kindjes
58/125
Column: Uit de hemel verschenen
57/125
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/125
Column: Het gangetje
55/125
Column: Daar word je hard van
54/125
Column: Dik maar gelukkig
53/125
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/125
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/125
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/125
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/125
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/125
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/125
Column: Lust ik niet!
46/125
Column: Van snurkenstein
45/125
Column: Liever een meisje
44/125
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/125
De uitgebluste moeder
42/125
Ouwe tang
41/125
De onderkin
40/125
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/125
De kinderverjaardag
38/125
Kotsen over de hoes
37/125
Blut
36/125
De leven
35/125
Moe
34/125
Fuck de symbiose
33/125
Met het broodmes spelen
32/125
Doorslapen
31/125
Een tweede adopteren
30/125
Tommie
29/125
Spijt
28/125
Geitenkaaslollytestikel
27/125
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/125
Kak
25/125
Koffie-tik in de boekenkast
24/125
De onschuldige gevangene
23/125
Trefbal
22/125
Rania
21/125
Billendoekjes en maïzena
20/125
Floep
19/125
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/125
Zo'n dag
17/125
Het schoolplein
16/125
Een sprongetje
15/125
Niets veranderd
14/125
De helm of niet de helm
13/125
Merci
12/125
Ziek kind
11/125
Op het consultatiebureau
10/125
De diva en de dronkenlap
9/125
Dag huis
8/125
Lekker genieten
7/125
Hondenravotplek
6/125
Mausoleum
5/125
Het universum der verloren objecten
4/125
Vriend K. op de koffie
3/125
Normaal
2/125
Mag ik al bier?
1/125

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind. Ze bracht drie romans uit en zwoer daarna dat ze nooit meer een boek zou schrijven. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en dus tekende ze onlangs een nieuw contract bij Das Mag Uitgevers. Verder geeft ze ook nog les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is ze niet per se gek op grindbakken.

 
13-5-2019 20:00
 

De dochter en ik zitten op de fiets.
Het regent.
'Godverdomme,' vloek ik.
De dochter zegt me na. Ik vloek nog een keer.
We zijn op weg naar het tuincentrum op de fiets, want de auto staat bij de garage met een kapotte airco. Buiten is het koud. De dochter is ingepakt in regenjassen en -broeken en sjaals, en zit als een michelinmannetje in haar voorstoeltje.
Ik voel me niet schuldig.
Ik moet gewoon nieuwe planten.
Die andere zijn allemaal dor.
Ik vergeet altijd zoveel.
Bijvoorbeeld water.

Lees ook: Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'

De dochter en ik staan druppend in de hal van het tuincentrum.
Op een podiumpje staat een clown ballonnen te vouwen.
Een groep ouders kijkt toe.
Er rennen kinderen om het podiumpje heen. Sommigen vallen over elkaar heen, sommigen huilen, anderen slaan elkaar en weer anderen kijken met een paar vingers in de mond naar de clown.
De clown ziet er door zijn schmink heen geagiteerd uit.
Voor hem staan een jongetje en een meisje te ruziën om een gevouwen ballon.
De clown duwt het jongetje om en geeft het meisje de ballon. Het meisje rent kirrend terug naar haar ouders, die blij in hun handen klappen.
Het jongetje huilt.
'Hou je bek,' horen we de clown tegen het jongetje sissen.
Een brede man maakt zich los uit de groep ouders en loopt op de clown af. In zijn hand draagt hij een spade waar het prijskaartje nog aanhangt. Het jongetje klemt zijn armpjes om de benen van de brede man. Hij wijst naar clown.
De brede man zwaait met de spade.
Snel begint de clown zenuwachtig een nieuwe ballon te blazen.
'Kom, laten we naar binnen gaan,' zeg ik. Ik trek de dochter aan haar capuchon.
'Hookeeee,' zegt de dochter.

We lopen met een pukkelige verkoopjongen mee en ik vraag de jongen dingen als 'dus die geeft steeds opnieuw bloemen?' en 'hoeveel water moet ik die dan geven?' en 'is deze zonder pesticiden?' en 'bestaat er zoiets als biologische kamerplanten?'
De jongen wijst steeds planten aan en ik hevel potten over in de kar.
'Vol!' roept de dochter.
Ik tel de planten.
'U was op de fiets, zei u?' vraagt de jongen.
'Ja!' roept de dochter.
'We zijn klaar,' zeg ik.
De dochter heeft een bloem in haar haar en met schokkerige schouderbewegingen probeert ze een cactus van haar jas los te krijgen.
We lopen naar de kassa.

De clown lijkt verdwenen. Die heeft zich vast verstopt ergens tussen de tropische gewassen. Echt iets voor een clown. Hoe zou zo iemand nou thuiskomen? Zou hij met zijn geschminkte gezicht nog op binnenkomen? Zijn sleutels op het dressoir gooien en beteuterd in de spiegel kijken. Dan met dat clownsgezicht nog een ei bakken en nasi opwarmen? En dat dan opeten voor de televisie bij een spelshow van Caroline Tensen? Vragen, vragen en evenzo weinig antwoorden. Vind je het gek dat ik de planten vergeet water te geven?

Lees ook: Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'

Buiten regent het nog steeds. We fietsen terug en nu hebben we wind tegen.
Ik slinger door de wind, de tassen aan het stuur en het overladen mandje achterop. Ik wil weer vloeken.
'Potplant!' roep ik.
'Potplant!' roept de dochter.
Ik geef haar een kus op haar natte capuchon.
Ze zingt in peutertaal: 'Groen is gras, groen is gras, onder mijne voeten, heb verloren mijn beste vriend, zal hem moeten zoeken.'
Als kind vond ik dat al een vreselijk mooi en melancholisch lied.
'HEE DAAR PLAATSGEMAAKT VOOR DIE JONGEDAME!' brullen we tegen de wind en de regen in.
'Potplant,' zegt de dochter tevreden, als het liedje uit is.
'Inderdaad,' zeg ik. 'Potplant.'
En zo ploeteren we ons een weg naar huis.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.